Το 2030 η δεκαετής επιβίωση στον καρκίνο του μαστού θα φτάσει το 100%

Για τις νέες θεραπείες που παρατείνουν την επιβίωση, και σε ορισμένες περιπτώσεις τη διπλασιάζουν, ακόμα και σε δύσκολες μορφές του καρκίνου, μίλησε στην εκπομπή 104,9 ΜΥΣΤΙΚΑ ΥΓΕΙΑΣ της Τάνιας Μαντουβάλου, ο πρόεδρος της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρείας Ευάγγελος Φιλόπουλος.

Ο γνωστός χειρουργός, διευθυντής Κλινικής Μαστού του Αντικαρκινικού Νοσοκομείου «Άγιος Σάββας» αναφέρθηκε εκτενώς στη ραγδαία εξάπλωση της υγρής βιοψίας, η οποία γίνεται με λήψη αίματος και προβλέπει την υποτροπή της νόσου, ενώ χαρακτήρισε την παχυσαρκία ως επόμενη πανδημία, μετά το κάπνισμα, η οποία αποτελεί σημαντικό επιβαρυντικό παράγοντα για τον καρκίνο.
Σε σχέση με το τσιγάρο και τον καρκίνο του πνεύμονα δήλωσε: « Είναι σημαντικό να αναφέρουμε ότι θεωρήθηκε ως κατάλληλη, κι εγκρίθηκε από τις αρμόδιες επιτροπές της Αμερικής και άλλων χωρών, η χρήση της αξονικής τομογραφίας χαμηλής δόσης, για τον προληπτικό έλεγχο, για την έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου του πνεύμονα, σε βαρείς καπνιστές, άνω των 50. Αυτό ήταν μία σημαντική πρόοδος, λόγω της σχέσης του τσιγάρου με τον καρκίνο του πνεύμονα, καθότι ο καπνιστής έχει 20% περισσότερες πιθανότητες να πάθει καρκίνο».

Ο πρόεδρος της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρείας εξέφρασε την αισιοδοξία, ότι ο καρκίνος θα μετατραπεί σιγά-σιγά σε χρόνια νόσο, που δεν θα απειλεί άμεσα τη ζωή των ανθρώπων. «Η πρόοδος που σημειώνεται στον καρκίνο είναι πρόοδος αργή μεν, αλλά σταθερή. Κάθε χρόνο γίνονται σταθερά βήματα που βελτιώνουν την επιβίωση, βελτιώνεται η μοίρα των ανθρώπων που είχαν προχωρημένο στάδιο καρκίνου. Όσον αφορά δε την πρόοδο στον καρκίνο του μαστού, τα τελευταία 50 χρόνια έχει μία γραμμική αυξητική πορεία. Αν συνεχίσει αυτή την τάση, που δεν υπάρχει κανένας λόγος, να μην την συνεχίσει, το 2030 η δεκαετής επιβίωση θα φτάσει το 100%»

Ακολουθεί ολόκληρη η συνέντευξη

Ερ: Αναρωτιέμαι αν υπάρχουν ευχάριστες ειδήσεις σχετικά με τον καρκίνο. Την περσινή χρονιά συχνά είδαμε και ακούσαμε πολλές ειδήσεις που δίνουν ελπίδες ότι βρισκόμαστε σ' έναν καλό δρόμο Υπάρχει πρόοδος και πού έχει σημειωθεί;

Απ: Η πρόοδος που έχει σημειωθεί είναι πολύ εντυπωσιακή και αφορά πρώτα από όλα την κατανόηση, αυτής της δύσκολης πραγματικά ασθένειας. Υπάρχει τέτοια συσσώρευση γνώσεων σε ό,τι αφορά τα γονίδια, που παίζουν ρόλο στη γένεση και την πρόοδο του καρκίνου, αλλά και στα μοριακά μονοπάτια, που μέσα στο κύτταρο ρυθμίζουν τις αλληλεπιδράσεις των πρωτεϊνών, αλλά και στην εξωτερική εμφάνιση των κυττάρων, που τα καθιστούν ευένδωτα σε διάφορες φαρμακευτικές αγωγές. Αλλά υπάρχει και πρόοδος, που μεταφράζεται στη δημιουργία καινούργιων φαρμάκων με βάση τα αποτελέσματα αυτής της πρωτογενούς έρευνας. Πέρα όμως από αυτό, υπάρχει και μεγάλη πρόοδος σε ότι αφορά τις διαγνωστικές δυνατότητες που έχουμε στον καρκίνο και θα σας φέρω ένα παράδειγμα. Παλαιότερα για να κάνουμε μία βιοψία προκειμένου να δούμε τι χαρακτηριστικά έχει ένας όγκος, το κάναμε με χειρουργική παρέμβαση, με αφαίρεση του όγκου ή αφαίρεση κομματιού από τον όγκο. Σήμερα βρισκόμαστε σε μία φάση αλλαγής αυτής της τακτικής, είναι ακόμα στην αρχή, αλλά εξαπλώνεται ραγδαίως, η λεγόμενη υγρή βιοψία. Δηλαδή λήψη αίματος, κάποιων σταγόνων αίματος, ή από το αίμα λίγη ποσότητα, κι από κει μπορεί κανείς να εντοπίσει, να ανακαλύψει, να μελετήσει κυκλοφορούντα καρκινικά κύτταρα, ή ακόμα και θραύσματα, κομματάκια από αποσυντιθεμένα κύτταρα, κομματάκια του DNA και του RNA των καρκινικών κυττάρων, κι έτσι να χαρακτηρίσει την ύπαρξη και το είδος του καρκίνου. Αυτή η υγρή βιοψία έχει πολύ μέλλον και είναι πολύ ευχάριστη εξέλιξη.

Ερ: Ενδέχεται να αντικαταστήσει την κλασσική βιοψία;

Απ: Σε πολλές περιπτώσεις ναι. Ιδίως αν πρόκειται να παρακολουθήσουμε πώς συμπεριφέρεται ένας ασθενής. Το κάνουμε και σήμερα σε μεγάλο βαθμό, ασχολούμενοι π.χ με μυελό οστών που βλέπουμε εγκατεστημένα καρκινικά κύτταρα και καταλαβαίνουμε ότι αυτός ο άνθρωπος θα υποτροπιάσει, άρα μπορεί να παρέμβει κανένας νωρίτερα θεραπευτικά. Και θα σας φέρω ένα παράδειγμα χρησιμότητας. Υπάρχουν κάποιες γυναίκες που έχουν κάνει θεραπεία του μαστού. Θεραπεία που αφού περάσει και ξέρουμε ότι πάει καλά, θέλουν να μείνουν έγκυες. Και υποβάλλονται πολλές φορές σε εξωσωματική γονιμοποίηση. Είναι καλό πριν γίνει η εξωσωματική, να μπορεί κανείς να διαπιστώσει αν στο αίμα της γυναίκας κυκλοφορούν καρκινικά κύτταρα ή τμήματα αυτών των κυττάρων, για να δει αν θα εμφανίσει γρήγορα ή αργότερα, καρκίνο, αν θα υποτροπιάσει. Πράγμα που αν το ξέρεις, μπορείς να εξοικονομήσεις στη γυναίκα ταλαιπωρία, ή ακόμα-ακόμα να μπορεί να πάρει συνειδητές αποφάσεις.

Ερ: Αυτή η εξέταση εφαρμόζεται κανονικά ή είναι σε πειραματικό στάδιο;

Απ: Όλες αυτές οι εξετάσεις έχουν περάσει τα αρχικά στάδια των μελετών, ταυτοποιούνται τώρα, δηλαδή γίνεται προσπάθεια να υπάρξει μία αρχή, πώς αξιολογούνται τα ευρήματα από τις εξετάσεις , γιατί διάφορες μέθοδοι που έχουν αναπτυχθεί, διαφέρει η μία από την άλλη, αλλά αυτά πρέπει να ομογενοποιηθούν. Οι εξελίξεις του τελευταίου έτους και γενικότερα των τελευταίων ετών, θα οδηγήσουν γρήγορα στην πλήρη εφαρμογή της εξέτασης αυτής. Δηλαδή αν τώρα γίνεται σε ορισμένα εξειδικευμένα κέντρα, θα γίνει εφικτό να αναπτυχθεί σε όλα τα νοσοκομεία σαν εφαρμογή.

Ερ: Σε δημόσια νοσοκομεία εφαρμόζεται τώρα;

Απ: Αυτή τη στιγμή όχι. Ορισμένες εξετάσεις τέτοιας μορφής γίνονται σε εργαστήρια πειραματικά, όπως π.χ το Αντικαρκινικό έχει το πειραματικό του που κάνουν τέτοιες προσπάθειες και συμμετέχουν σε διεθνείς μελέτες.

Ερ: Μας είπατε πριν πως έχουν σημειωθεί μεγάλες πρόοδοι σε πολλά επίπεδα. Πώς μεταφράζονται σε πρακτικά αποτέλεσμα; Αυξήθηκε το προσδόκιμο; Βρέθηκαν θεραπείες για κάποια μορφή καρκίνου που θεωρείται μη ιάσιμη; Στο πάγκρεας ας πούμε, που θεωρείται δύσκολος καρκίνος, έχουμε κάποια εξέλιξη;

Απ: Είναι ένας από τους δυσκολότερους καρκίνους, όπως είναι και το στομάχι, όπως και ο πνεύμονας. Εμφανιστήκαν την περσινή περίοδο, αν θέλετε, καινούργια φάρμακα, που βελτιώνουν και την αντίδραση του ανοσοποιητικού, αλλά έχουν και στοχευμένη δράση, δηλαδή πάνε επιλεκτικά σε ορισμένες κατηγορίες όγκων, αυτών των οργάνων κι έχουν παράταση της επιβίωσης. Η πρόοδος που σημειώνεται στον καρκίνο, είναι πρόοδος αργή μεν, αλλά σταθερή. Κάθε χρόνο γίνονται σταθερά βήματα, που βελτιώνουν την επιβίωση, βελτιώνεται η μοίρα των ανθρώπων που είχαν προχωρημένο στάδιο καρκίνου, κι έτσι ελπίζουμε σιγά-σιγά να μετατραπεί ο καρκίνος σε χρόνια νόσο, η οποία δεν θα απειλεί άμεσα τη ζωή των ανθρώπων. Όσον αφορά δε την πρόοδο στον καρκίνο του μαστού, τα τελευταία 50 χρόνια, έχει μία γραμμική αυξητική πορεία. Αν συνεχίσει αυτή την τάση, που δεν υπάρχει κανένας λόγος, να μην την συνεχίσει, το 2030 η δεκαετής επιβίωση θα φτάσει το 100% . Είναι μία σημαντική πρόοδος, μιλάμε πλέον όχι απλώς για θεραπεία, αλλά και για όρια ίασης.

Ερ: Στη θεραπεία τι άλλες εξελίξεις υπάρχουν;

Απ: Είχαμε καινούργια φάρμακα στις περιπτώσεις των λευχαιμιών, καινούργια φάρμακα με στοχευμένες δράσεις και στον θυρεοειδή, που κάποτε ήταν δύσκολος, αλλά και στο μελάνωμα, είχαμε μία σημαντική χημειοθεραπευτική παρέμβαση, που βελτίωσε την επιβίωση με το να μειώσει τον κίνδυνο υποτροπής. Στα γλοιώματα είχαμε μία πολύ καλύτερη αποτελεσματικότητα για τα χαμηλού βαθμού κακοήθειας, για αυτή την κατηγορία, πραγματικά βελτιώθηκε πάρα πολύ η επιβίωση.

Ερ: Υπάρχουν μετρημένα ποσοστά επιβίωσης;

Απ : Μιλάμε για παρατάσεις, διπλασιασμό χρόνου επιβίωσης, ο οποίος μπορεί να μην φαντάζει μεγάλος, γιατί αν κάποιος έχει έναν καρκίνο ο οποίος με τα φάρμακα έχει 11, 12, 13 μήνες κατά μέσον όρο ζωής και πάει στους 26 είναι ένας διπλασιασμός του χρόνου επιβίωσης κι αυτό είναι ένα πολύ σημαντικό βήμα.

Ερ: Στον πνεύμονα, που είναι ένας πολύ διαδεδομένος και όπως αναφέρατε πριν δύσκολος καρκίνος, υπάρχει κάποια εξέλιξη;

Απ: Έχει γενικευθεί η ιδιαίτερη ταυτοποίηση των όγκων σε διάφορους υποτύπους, ανάλογα με τα χαρακτηριστικά που έχουν. Κι έτσι ο γιατρός μπορεί να δώσει συνδυασμό φαρμάκων, που δίνουν καλύτερη πρόγνωση, βελτίωση του χρόνου που είναι ελεύθερος υποτροπής. Στον πνεύμονα είναι μικρά τα βήματα, αλλά είναι συνεχόμενα. Είναι βεβαίως σημαντικό να αναφέρουμε το ότι θεωρήθηκε ως κατάλληλη, κι εγκρίθηκε από τις αρμόδιες επιτροπές της Αμερικής και άλλων χωρών, η χρήση της αξονικής τομογραφίας χαμηλής δόσης για τον προληπτικό έλεγχο, για την έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου του πνεύμονα σε βαρείς καπνιστές άνω των 50, καθότι φάνηκε ότι κάθε χρόνο γλυτώνει κάποιους ανθρώπους από την κακή εξέλιξη της νόσου. Αυτό ήταν μία σημαντική πρόοδος, λόγω της σχέσης του τσιγάρου με τον καρκίνο του πνεύμονα. Ο καπνιστής έχει 20% περισσότερες πιθανότητες να πάθει καρκίνο.

Ερ: Ως προς το ψυχολογικό κομμάτι τώρα. Διαβάζουμε συχνά-πυκνά ότι τα αρνητικά συναισθήματα μεταφράζονται σε διάφορα είδη καρκίνου ή άλλων σοβαρών ασθενειών. Κατά πόσον ισχύει αυτό;

Απ: Είχαν γίνει παλιά μελέτες που δεν έδειξαν κάτι τέτοιο. Πέρσι εμφανίστηκε μία καλή μελέτη, και σε αριθμό και σε χρόνο εξέλιξης και παρακολούθησης των ασθενών, και έδειξε ότι όντως υπάρχει μία αρνητική συσχέτιση, αλλά αφορούσε γυναίκες με καρκίνο του μαστού.

Ερ: Ποιες είναι οι προκλήσεις των επόμενων ετών; Θα βρεθεί ποτέ το πολυπόθητο φάρμακο για τον καρκίνο;

Απ: Θα σας έλεγα τα εξής. Πρώτον: Μην περιμένετε ένα φάρμακο, δεν θα υπάρξει, γιατί δεν είναι μία η ασθένεια. Δεύτερον θα έλεγα κάτι που δεν είναι ούτε μονότονο, ούτε κουραστικό, ούτε παλιό. Πρόληψη! Το πρόβλημα που έρχεται μετά το κάπνισμα, είναι η παχυσαρκία. Η παχυσαρκία θα είναι η επόμενη επιδημία, η οποία προκαλεί πολύ μεγάλη επιβάρυνση για να δημιουργηθεί ο καρκίνος. Αν θέλετε, αυτές είναι οι προκλήσεις σε κοινωνικό επίπεδο. Οι προκλήσεις στην επιστήμη, είναι να μετατρέψει όλη αυτή τη γνώση που έχει, για τις λεπτομέρειες πως δουλεύει το κύτταρο, σε επίπεδο μοριακής βιολογίας, να τις μετατρέψει σε αποτελεσματικές θεραπείες, που να μην είναι όμως επικίνδυνες για τον άνθρωπο. Γιατί πολλά φάρμακα ξεκινάνε καλά, αλλά κόβονται γιατί έχουν σημαντικές παρενέργειες. Επίσης ανάμεσα στις προκλήσεις των επόμενων ετών είναι να φροντίσουμε για την παρηγορική φροντίδα, την υποβαθμισμένη ποιότητα ζωής, με την έννοια ότι δεν της δίνουμε μεγάλη σημασία. Εμείς οι γιατροί θέλουμε θεραπείες, θέλουμε επεμβάσεις, θέλουμε να κάνουμε κάτι, αλλά ξεχνάμε ότι ο άλλος πονάει, είναι ασθενής και θα έχει και πόνο. Είναι ασθενής, είναι μόνος και δεν έχει κάποιον να τον φροντίσει. Περνάει στεναχώρια. Βλέπει τη σωματική του εικόνα να διαταράσσεται για λίγο. Η κοινωνικότητα του. Η επαγγελματική του αποκατάσταση. Αυτά θα πρέπει να τα προσέξουμε, και έπρεπε να τα έχουμε εδώ στη χώρα μας ήδη προσέξει πολύ περισσότερο, από ό,τι έχουμε κάνει μέχρι σήμερα.

Πηγή: ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

Η σολανεζουμάμπη επιβραδύνει την εξέλιξη της νόσου Αλτσχάιμερ

Σε επιβράδυνση του ρυθμού εξέλιξης της νόσου Αλτσχάιμερ συντελεί η πειραματική δραστική ουσία σολανεζουμάμπη, σύμφωνα με νεότερα δεδομένα από την κλινική δοκιμή της σε περισσότερους από 1.000 ασθενείς.
Η μελέτη παρουσιάστηκε σε διεθνές συνέδριο για τη νόσο Αλτσχάιμερ στην Ουάσινγκτον και οι ερευνητές έσπευσαν να διευκρινίσουν ότι η θετική επίδραση του υπό ανάπτυξη νέου φαρμάκου αφορά μόνο άτομα που βρίσκονται στα αρχικά στάδια της νευροεκφυλιστικής νόσου.
Πάντως, ήδη σχεδιάζεται μια νέα κλινική δοκιμή σε δείγμα 2.100 ατόμων τον Οκτώριο του 2016, με στόχο να επιβεβαιωθεί ότι η σολανεζουμάμπη «φρενάρει» την επιδείνωση της νόσου Αλτσχάιμερ κατά περίπου 34%.
Η σολανεζουμάμπη ανήκει σε μια πολλά υποσχόμενη κατηγορία φαρμάκων, που ενισχύουν τα αντισώματα του οργανισμού κατά της νόσου Αλτσχάιμερ. Συγκεκριμένα, μπλοκάρει τον σχηματισμό των πλακών β-αμυλοειδούς στον εγκέφαλο, χτυπώντας τη ρίζα του προβλήματος και όχι τα συμπτώματα, όπως η αμνησία. Ανοσοενισχυτικά φάρμακα χρησιμοποιούνται ήδη στην αντιμετώπιση του καρκίνου.

Παράλληλα, στο ίδιο συνέδριο παρουσιάστηκαν και τα λιγότερο θετικά αποτελέσματα από την κλινική δοκιμή ενός παρεμφερούς φαρμάκου, της δραστικής ουσίας aducanumab, η οποία αρχικά είχε θεωρηθεί πολλά υποσχόμενη. Ήδη σχεδιάζεται η δοκιμή της σε δείγμα 2.700 ασθενών.

Τέλος, σε φάση νέων κλινικών δοκιμών βρίσκονται δύο ακόμα φάρμακα κατά της νόσου Αλτσχάιμερ, οι δραστικές ουσίες crenezumab και gantenerumab, που στο παρελθόν είχαν αποτύχει.
Σε κάθε περίπτωση, ο Αμερικανικός Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA), έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν σκοπεύει να δώσει άδεια κυκλοφορίας σε κανένα φάρμακο αντισωμάτων, αν προηγουμένως δεν αποδειχθούν τα οφέλη του σε μεγαλύτερες κλινικές δοκιμές.

Αξίζει να σημειωθεί ότι, τα σημερινά φάρμακα κατά της νόσου στοχεύουν στην άμβλυνση των συμπτωμάτων, αφού δεν έχει βρεθεί τρόπος να αντιμετωπισθεί ο θάνατος των εγκεφαλικών κυττάρων. Αν όντως βρεθεί ένα φάρμακο που επιβραδύνει βιολογικά την άνοια και τη νόσο Αλτσχάιμερ, οι ασθενείς δεν θα θεραπεύονται μεν, αλλά θα μπορούν να ζήσουν περισσότερα χρόνια με ηπιότερα συμπτώματα.

Σήμερα, από άνοια και νόσο Αλτσχάιμερ πάσχουν πάνω από 45 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως, αριθμός που αναμένεται να φθάσει στα 75 εκατομμύρια έως το 2030 και τα 135 εκατ. έως το 2050.

Σύμφωνα με αμερικανική έρευνα, με επικεφαλής την Κάθριν Έμι Λι του Ιατρικού Κέντρου του Πανεπιστημίου Ντιουκ, η οποία παρουσιάστηκε στο ίδιο διεθνές συνέδριο, οι γυναίκες με νόσο Αλτσχάιμερ συνήθως εμφανίζουν νοητική επιδείνωση με διπλάσιο ρυθμό, σε σχέση με τους άνδρες, χωρίς να είναι σαφές γιατί συμβαίνει αυτό. Γενικότερα, οι γυναίκες έχουν σχεδόν διπλάσια πιθανότητα να εμφανίσουν νόσο Αλτσχάιμερ από ό,τι οι άνδρες.
Πηγή: in.gr

Εγκεφαλικός μηχανισμός προστατεύει από την άνοια και τη νόσο Αλτσχάιμερ

Έναν άγνωστο μέχρι σήμερα μηχανισμό προστασίας του ανθρώπινου εγκεφάλου από τον κίνδυνο εκδήλωσης νόσου Αλτσχάιμερ και άνοιας, ανακάλυψαν αμερικανοί επιστήμονες σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύθηκαν στο Nature.
Οι ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, με επικεφαλής τον καθηγητή Γενετικής Μπράουν Γιάνκνερ, διαπίστωσαν ότι, όταν τα εγκεφαλικά κύτταρα βρίσκονται σε κατάσταση στρες παράγουν μια πρωτεΐνη που μειώνει τον κίνδυνο εκφυλισμού του εγκεφάλου, άρα και του κινδύνου εκδήλωσης άνοιας και νόσου Αλτσχάιμερ.
Εάν η παρατήρηση αυτή επαληθευθεί και από άλλες ερευνητικές ομάδες, ενδεχομένως να οδηγήσει σε νέους τρόπους διάγνωσης και θεραπείας των δύο νευροεκφυλιστικών παθήσεων που πλήττουν ήδη περισσότερα από 44 εκατομμύρια άτομα, παγκοσμίως, κυρίως άνω των 65 ετών. Πάντως, η νέα μελέτη ρίχνει φως σε ορισμένα αναπάντητα ερωτήματα, όπως γιατί οι νευροεκφυλιστικές ασθένειες «προτιμούν» τους ηλικιωμένους, αλλά και γιατί δεν νοσούν όλοι οι  ηλικιωμένοι.
Οι μέχρι τώρα έρευνες των επιστημόνων επικεντρώνονται κυρίως στη συσσώρευση των πλακών β-αμυλοειδούς πρωτεΐνης στους εγκεφάλους των πασχόντων από άνοια και νόσο Αλτσχάιμερ. Ωστόσο, το ένα τρίτο των ηλικιωμένων, ενώ έχουν πλάκες β-αμυλοειδούς στους εγκεφάλους τους, εμφανίζουν ελάχιστα ή καθόλου συμπτώματα άνοιας.
Οι αμερικανοί ερευνητές ανακάλυψαν ότι, η πρωτεΐνη REST, που παίζει ρυθμιστικό ρόλο κατά την ανάπτυξη του εγκεφάλου στο εμβρυϊκό στάδιο, ενώ μετά τη γέννηση του ατόμου «σιωπά», ενεργοποιείται ξανά πολύ αργότερα στη ζωή, δρώντας προστατευτικά για τους γηράσκοντες νευρώνες από τις τοξικές επιπτώσεις των συσσωρευμένων «πλακών» του β-αμυλοειδούς και της Τ-πρωτεΐνης.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, η REST (που αυξάνει, όσο αυξάνεται το εγκεφαλικό στρες) απουσιάζει από ζωτικές εγκεφαλικές περιοχές στους ασθενείς με νόσο Αλτσχάιμερ. «Η έρευνά μας εγείρει την πιθανότητα να μην αρκεί να συσσωρευτούν οι επιβλαβείς πρωτεΐνες για να προκληθεί νόσος Αλτσχάιμερ, αλλά πιθανώς πρέπει να συμβεί και μια αποτυχία του συστήματος απόκρισης του εγκεφάλου στο στρες», εξηγείο ο Δρ Γιάνκνερ. «Αν αυτό είναι σωστό, τότε ανοίγει ένα τελείως νέο πεδίο θεραπευτικών δυνατοτήτων για τα εκατομμύρια των ασθενών με νόσο Αλτσχάιμερ», προσθέτει ο ερευνητής, ο οποίος ήταν ο πρώτος που τη δεκαετία του '90 απέδειξε τις τοξικές επιπτώσεις του β-αμυλοειδούς.

«Η άνοια δεν είναι αναπόφευκτη συνέπεια των γηρατειών. Γνωρίζουμε πως είναι δυνατόν ο ανθρώπινος εγκέφαλος να δουλεύει φυσιολογικά για έναν αιώνα ή και περισσότερο. Συνεπώς πρέπει να υπάρχει ένας μηχανισμός που έχει εξελιχτεί, έτσι ώστε να προστατεύει την εγκεφαλική λειτουργία και να διατηρεί ζωντανά τα εγκεφαλικά κύτταρα σε μακρόβιους οργανισμούς όπως εμείς. Απλώς ακόμη δεν έχουμε μάθει αυτόν τον μηχανισμό», σημειώνει.
Ο Δρ Γιάνκνερ πιστεύει ότι η πρωτεΐνη REST αποτελεί το κλειδί για τη λύση αυτού του αινίγματος, καθώς οδηγεί σε απενεργοποίηση γονίδια, που αλλιώς θα προωθούσαν τον θάνατο των εγκεφαλικών κυττάρων. Από την άλλη, ενεργοποιεί γονίδια που βοηθάνε τους νευρώνες να αντιμετωπίσουν τις χρόνιες φλεγμονές, το οξειδωτικό στρες και τη συσσώρευση επιβλαβών πρωτεϊνών, όπως το β-αμυλοειδές και η Τ-πρωτεΐνη.

Τα εργαστηριακά πειράματα επιβεβαίωσαν ότι η τεχνητή αφαίρεση της πρωτεΐνης REST καθιστά τα νευρωνικά εγκεφαλικά κύτταρα πιο ευάλωτα στο στρες που προκαλούν οι ελεύθερες ρίζες και το β-αμυλοειδές και η Τ-πρωτεΐνη. Επιπλέον, οι ερευνητές τροποποίησαν γενετικά ποντίκια ώστε να μην διαθέτουν την πρωτεΐνη REST στον εγκέφαλό τους και διαπίστωσαν ότι καθώς αυτά γερνούσαν, οι εγκεφαλικοί νευρώνες τους άρχισαν να πεθαίνουν στον ιππόκαμπο (κέντρο της μνήμης) και στον εγκεφαλικό φλοιό (ανώτερες νοητικές λειτουργίες), όπως συμβαίνει και στους ασθενείς με νόσο Αλτσχάιμερ. «Αυτό δείχνει ότι η πρωτεΐνη REST είναι ζωτική, προκειμένου να παραμείνει ζωντανός ο γηράσκων εγκέφαλος» εξηγεί ο Δρ Γιάνκνερ.

Τα πειράματα με ανθρώπινο εγκεφαλικό ιστό από άτομα με και χωρίς άνοια, καθώς και αντίστοιχες νεκροψίες, έδειξαν ότι η REST είναι τριπλάσια στους εγκεφάλους των ηλικιωμένων χωρίς άνοια (ακόμη κι αν αυτοί έχουν «πλάκες» β-αμυλοειδούς στον εγκέφαλό τους), σε σχέση με εκείνους με άνοια. Ιδίως στον εγκέφαλο των ατόμων με νόσο Αλτσχάιμερ, η πρωτεΐνη REST είναι τελείως κατεστραμμένη.

Οι ερευνητές αναπτύσσουν ήδη μια διαγνωστική εξέταση που θα μετρά τα επίπεδα της πρωτεΐνης REST στο αίμα, ενώ εξετάζεται και η σχέση της με τη νόσο Πάρκινσον. Επίσης, επόμενος στόχος των ερευνητών είναι να βρουν τρόπους να ενισχύσουν την πρωτεΐνη REST στον εγκέφαλο, με φάρμακα όπως το λίθιο, με το σκεπτικό ότι «κάποιος μπορεί να αντισταθεί στην τοξική παθολογία της νόσου Αλτσχάιμερ, αν η REST παραμείνει σε υψηλά επίπεδα», εικάζει ο Δρ Γιάνκνερ.

Αξίζει να σημειωθεί ότι, οι έρευνες έδειξαν ότι το αυξημένο επίπεδο της REST σχετίζεται με αυξημένη διάρκεια ζωής. Τα υψηλότερα επίπεδα της REST ανιχνεύθηκαν σε ανθρώπους που έζησαν έως τα 90 και τα 100 χρόνια.
Πηγή: in.gr

Έρευνα επιχειρεί να εξηγήσει τις εντυπωσιακές επιθανάτιες εμπειρίες

Μια νέα επιστημονική εξήγηση για τις εντυπωσιακές επιθανάτιες εμπειρίες που αναφέρουν αρκετοί ασθενείς, οι οποίοι «γύρισαν» στη ζωή από τον παραλίγο θάνατό τους, δίνει μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα που για πρώτη αφορά εξέτασε συστηματικά τη νευροφυσιολογική κατάσταση του εγκεφάλου ακριβώς μετά την ανακοπή της καρδιάς.

Η μελέτη, που βασίστηκε σε πειραματόζωα, αλλά υποτίθεται ότι αφορά και τους ανθρώπους, διαπίστωσε μια απότομη έξαρση της ηλεκτρικής δραστηριότητας στον εγκέφαλο μετά το σταμάτημα της καρδιάς.

Η έντονη αυτή ηλεκτρική δραστηριότητα εκτιμάται πως «γεννά» τη συνείδηση των επιθανάτιων εμπειριών, κάτι όμως που άλλοι επιστήμονες εμφανίζονται διστακτικοί να αποδεχθούν.
Σύμφωνα με το BBC, οι ερευνητές, με επικεφαλής την καθηγήτρια φυσιολογίας και νευρολογίας Τζίμο Μπορτζίγκιν της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου του Μίσιγκαν, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS), μελέτησαν αρουραίους που πέθαιναν μετά από τεχνητό καρδιακό επεισόδιο.

Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι ο θνήσκων εγκέφαλος βίωνε μια απότομη ενεργοποίηση των ηλεκτρικών εγκεφαλικών κυμάτων, κάτι που, στην περίπτωση των ανθρώπων, θα μπορούσε να εξηγεί την ανάδυση στη συνείδηση των οραμάτων των επιθανάτιων εμπειριών (near-death), όπως ένα τούνελ με φως στο βάθος, η απέραντη γαλήνη, η συνάντηση με πεθαμένους, η αίσθηση ότι κανείς πετάει πάνω από το ακίνητο σώμα του κ.α.

Όπως είπε η Τζίμο Μπορτζίγκιν, είναι λανθασμένη η πεποίθηση πως ο εγκέφαλος, μετά τον κλινικό θάνατο, είναι αδρανής ή υπολειτουργεί. Στην πραγματικότητα, είπε, «στη φάση του θανάτου, είναι πιο δραστήριος και από όταν είναι κανείς ζωντανός».

Στη διάρκεια των 30 δευτερολέπτων μετά το σταμάτημα της καρδιάς των πειραματόζωων, οπότε ο εγκέφαλός τους δεν τροφοδοτείτο πια με αίμα, καταγράφηκε μέσω ηλεκροεγκεφαλογραφήματος μια ξαφνική έξαρση (έως υπερδιπλασιασμός) των άκρως συγχρονισμένων υψηλής συχνότητας κυμάτων γάμμα του εγκεφάλου, τα οποία συνδέονται άμεσα με τη συνείδηση.
Οι ερευνητές πιστεύουν ότι, στο κατώφλι του θανάτου, αυτό ακριβώς συμβαίνει και στους ανθρώπους, ενεργοποιώντας, σαν σε όνειρο, τις επιθανάτιες εμπειρίες, που βιώνονται ως «πιο πραγματικές και από την πραγματικότητα». Όμως, για να υπάρξει επιβεβαίωση αυτής της εκτίμησης, θα πρέπει να γίνει μια ανάλογη έρευνα σε ανθρώπους που έζησαν κλινικό θάνατο και τελικά επιβίωσαν - κάτι ασφαλώς όχι εύκολο (αν μη τι άλλο, λόγω έλλειψης εθελοντών!).

Εκτιμάται ότι το 10% έως 20% των ανθρώπων που επιβίωσαν μετά από κλινικό θάνατο λόγω ανακοπής καρδιάς (π.χ. στη διάρκεια μιας χειρουργικής επέμβασης), αναφέρουν, όταν συνέρχονται, μια σειρά από επιθανάτιες εμπειρίες. Φυσικά, το νέο πείραμα δεν μπορεί να μας πει με σιγουριά αν οι αρουραίοι έχουν επίσης επιθανάτιες εμπειρίες και τι είδους.

Πηγή: in.gr

Κίνδυνος για την καρδιά από τις ακτινοβολίες για τον καρκίνο του μαστού

Οι ακτινοβολίες που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία του καρκίνου του μαστού, μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο των γυναικών για έμφραγμα ή άλλη καρδιοπάθεια αργότερα στη ζωή τους, σύμφωνα με μια νέα διεθνή επιστημονική έρευνα. Ο κίνδυνος αρχίζει λίγα χρόνια (γύρω στα πέντε) μετά την έκθεση στις ακτίνες και συνεχίζεται για τουλάχιστον 20 χρόνια, ενώ αυξάνεται ανάλογα με τη δόση της ακτινοβολίας που δέχεται η καρδιά, σύμφωνα με τους επιστήμονες.
Οι ερευνητές, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο διεθνούς κύρους ιατρικό περιοδικό "New England Journal of Medicine", σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters, μελέτησαν τις περιπτώσεις περίπου 2.200 καρκινοπαθών γυναικών από τη Σουηδία και τη Δανία, οι οποίες είχαν υποβληθεί σε ακτινοθεραπεία κατά την περίοδο 1958- 2001. Από αυτές, οι 963 υπέστησαν έμφραγμα ή εμφάνισαν άλλο καρδιολογικό πρόβλημα μέσα στα επόμενα χρόνια, όπως μετέδωσε το Αθηναϊκό Πρακτορείο.
Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι η πιθανότητα σοβαρού στεφανιαίου επεισοδίου αυξανόταν ανάλογα με τη δόση ακτινοβολίας που είχε δεχτεί κάθε γυναίκα. Κάθε μία πρόσθετη μονάδα ακτινοβολίας (γνωστή ως «Γκρέι»), ο κίνδυνος αύξανε κατά 7,4%. Η μέση δόση που είχαν λάβει οι γυναίκες κατά τη θεραπεία τους, ήταν 4,9 gray, πράγμα που σημαίνει αυξημένο κίνδυνο καρδιακού επεισοδίου κατά περίπου 36%. Σήμερα πάντως, η τυπική δόση είναι μικρότερη (ένα έως πέντε gray).
Οι γυναίκες που δέχτηκαν τις μεγαλύτερες δόσεις ακτινοβολίας (15,8 gray κατά μέσο όρο), είχαν σημαντικά αυξημένο κατά 116% κίνδυνο για την καρδιά τους. Ο κίνδυνος ήταν μεγαλύτερος στις γυναίκες όπου ο όγκος είχε εμφανιστεί στον αριστερό μαστό, πιο κοντά στον οποίο βρίσκεται η καρδιά. Η μέση έκθεση της καρδιάς στην ακτινοβολία ήταν 6,6 gray για τις γυναίκες με όγκο στον αριστερό μαστό και 2,9 gray για όγκο στον δεξί μαστό.
Η ακτινοβολία φαίνεται να κάνει ζημιά στις αρτηρίες, καθιστώντας τις πιο επιρρεπείς στη σκλήρυνση και τη θρόμβωση. Οι ερευνητές όμως έσπευσαν να καθησυχάσουν τις γυναίκες, λέγοντας ότι, στις περισσότερες περιπτώσεις, ο κίνδυνος εμφράγματος είναι μικρός, ενώ οι νεότερες και πιο εξελιγμένες τεχνικές ακτινοθεραπείας φροντίζουν πλέον να προστατεύουν σε σημαντικό βαθμό την καρδιά σε σχέση με το παρελθόν.
«Τα ευρήματα της μελέτης μας δεν θα έπρεπε να τρομοκρατήσουν τις γυναίκες και να τις κάνουν να αποφεύγουν την ακτινοθεραπεία, η οποία είναι μια διαδικασία που σώζει ζωές», δήλωσε η Σάρα Ντάρμπι. Όπως είπε, μια υγιής γυναίκα 50 ετών έχει πιθανότητα ισχαιμικού επεισοδίου μόλις 1,9% μέσα στα επόμενα 30 χρόνια, ενώ αν εκτεθεί σε ακτινοβολία 3 gray, οπότε ο καρδιαγγειακός κίνδυνός της αυξηθεί κατά 22%, πάλι η πιθανότητα καρδιοπάθειας έως τα 80 της χρόνια δεν θα ξεπερνά το 2,4%. Συνεπώς, πρόσθεσε η υπεύθυνη της έρευνας, ακόμα και μια αύξηση του κινδύνου λόγω των ακτινοθεραπειών δεν μπορεί να θεωρηθεί πραγματικά ανησυχητική.
Από την άλλη, άλλοι ερευνητές του προγράμματος καρδιο-ογκολογίας του διεθνούς φήμης Ινστιτούτου Καρκίνου Dana-Farber της Βοστώνης, επισήμαναν πως ο κίνδυνος που αναδεικνύει η νέα έρευνα, μπορεί να μην είναι παρά «η κορυφή του παγόβουνου», καθώς η μελέτη δεν ασχολήθηκε με λιγότερο δραματικά καρδιολογικά προβλήματα, όπως η καρδιομυοπάθεια και οι αρρυθμίες, οι οποίες επίσης έχουν συσχετισθεί με την ακτινοθεραπεία του καρκίνου.
Ο καρκίνος του μαστού είναι η πιο συχνή μορφή καρκίνου στις γυναίκες, με πάνω από μισό εκατομμύριο νέες περιπτώσεις σε όλο τον κόσμο κάθε χρόνο. Συνήθως οι ασθενείς κάνουν χειρουργική επέμβαση αφαίρεσης του όγκου και στη συνέχεια υποβάλλονται σε ακτινοθεραπείες.
Οι ακτινοβολίες αποτελούν βασικό όπλο στη μάχη κατά του πρώιμου καρκίνου του μαστού, όμως δεν είναι εύκολο οι γιατροί να περιορίσουν την έκθεση του ασθενούς μόνο στο σημείο του όγκου. Όπως είπε η ερευνήτρια, το πρόβλημα είναι δυνητικά μεγαλύτερο για εκείνες τις γυναίκες, που είτε ανήκουν ήδη σε ομάδα υψηλού καρδιολογικού κινδύνου (π.χ. έχουν πάθει έμφραγμα στο παρελθόν ή έχουν διαβήτη), είτε η απόσταση της καρδιάς τους από τον μαστό τους είναι πολύ μικρή για ανατομικούς λόγους.
Πηγή: Real.gr

Κοινά υπνωτικά χάπια συνδέονται με άνοια

Υπνωτικά χάπια που λαμβάνονται από εκατομμύρια άτομα μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο άνοιας, σύμφωνα με νέα μελέτη ειδικών από το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ στις ΗΠΑ και το Πανεπιστήμιο του Μπορντό στη Γαλλία.

Αύξηση του κινδύνου κατά 50%
Από τη μελέτη, η οποία περιελάμβανε περισσότερα από 1.000 ηλικιωμένα άτομα, προέκυψε ότι η λήψη βενζοδιαζεπινών αυξάνει κατά 50% τον κίνδυνο εμφάνισης άνοιας μέσα σε ορίζοντα 15ετίας.
Αυτού του είδους τα φάρμακα χορηγούνται συνήθως για την αντιμετώπιση της παροδικής αϋπνίας καθώς και του άγχους αλλά και στο πλαίσιο της νάρκωσης πριν από τη διεξαγωγή χειρουργικών επεμβάσεων ή άλλων ιατρικών πράξεων όπως οι οδοντιατρικές εργασίες. Παρότι η λήψη βενζοδιαζεπινών πρέπει να γίνεται για περιορισμένο χρονικό διάστημα αρκετοί ασθενείς συνεχίζουν να τις λαμβάνουν επί έτη.
Τώρα οι ειδικοί από τις ΗΠΑ και τη Γαλλία σημειώνουν ότι μια τέτοια τακτική είναι ιδιαιτέρως επικίνδυνη.

Η μελέτη
Οι ερευνητές παρακολούθησαν 1.063 άνδρες και γυναίκες με μέσο όρο ηλικίας τα 78 έτη, οι οποίοι στο σύνολό τους δεν έπασχαν από άνοια στην αρχή της μελέτης. Σε διάστημα 20 ετών παρακολούθησης 253 από τους ασθενείς εμφάνισαν άνοια – 30 εξ αυτών ήταν χρήστες βενζοδιαζεπινών.
Οι επιστήμονες έλαβαν υπόψη τους άλλους παράγοντες που παίζουν ρόλο στην εμφάνιση άνοιας όπως η ηλικία, το φύλο, το επίπεδο μόρφωσης, η οικογενειακή κατάσταση, η κατανάλωση αλκοόλ αλλά και η ύπαρξη διαβήτη, υψηλής αρτηριακής πίεσης και κατάθλιψης.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα που δημοσιεύονται στην επιθεώρηση «British Medical Journal», για κάθε 100 εθελοντές που μελετήθηκαν επί ένα έτος 4,8 από εκείνους που λάμβαναν βενζοδιαζεπίνες εμφάνισαν άνοια σε σύγκριση με 3,2 στην ομάδα των εθελοντών που δεν λάμβανε τα συγκεκριμένα φάρμακα.
Σύνδεση και με πτώσεις και κατάγματα

Σημειώνεται ότι και στο παρελθόν οι επιστήμονες είχαν συστήσει την αποφυγή λήψης φαρμάκων όπως οι βενζοδιαζεπίνες από τα ηλικιωμένα άτομα καθώς φαίνεται να συνδέονται με πτώσεις και κατάγματα.
Η επικεφαλής της μελέτης διδακτορική φοιτήτρια στο Πανεπιστήμιο του Μπορντό Σοφί Μπιγιοτί ντε Γκαζ ανέφερε ότι ο αυξημένος κίνδυνος άνοιας με τον οποίο φαίνεται να συνδέονται οι βενζοδιαζεπίνες «αποτελεί ένα σημαντικό ζήτημα δημόσιας υγείας». Η κυρία Μπιγιοτί ντε Γκαζ τόνισε ότι «οι βενζοδιαζεπίνες παραμένουν χρήσιμες για τη θεραπεία των οξέων αγχωτικών επεισοδίων καθώς και της παροδικής αϋπνίας. Ωστόσο ολοένα και περισσότερα στοιχεία μαρτυρούν ότι η χρήση τους μπορεί να προκαλέσει παρενέργειες, κυρίως στα ηλικιωμένα άτομα, όπως σοβαρές πτώσεις και κατάγματα. Στα στοιχεία αυτά προστίθενται και τα δικά μας τα οποία δείχνουν τον κίνδυνο άνοιας από τη χρήση βενζοδιαζεπινών σε μεγάλες δόσεις και μετά από χρόνια χρήση». Η ειδικός συνέστησε στους γιατρούς να λαμβάνουν υπόψη τους αυτά τα στοιχεία και να περιορίζουν τη συνταγογράφηση βενζοδιαζεπινών μόνο για μερικές εβδομάδες.

Πιθανώς βλαπτικά φάρμακα
Από την πλευρά του ο καθηγητής Τομπίας Κουρθ που εργάζεται στη Σχολή Δημόσιας Υγείας του Χάρβαρντ αλλά και στο Πανεπιστήμιο του Μπορντό τόνισε ότι «υπάρχει πιθανότητα τα φάρμακα αυτά να είναι πραγματικά βλαπτικά. Εάν πράγματι αποδειχθεί ότι οι βενζοδιαζεπίνες προκαλούν άνοια το ζήτημα θα είναι τεράστιο για τη δημόσια υγεία. Ωστόσο προς το παρόν έχουμε μόνο μια μελέτη στα χέρια μας και αν τα ευρήματά της δεν επιβεβαιωθούν από άλλες μεγαλύτερες μελέτες δεν υπάρχει λόγος πανικού».
Πηγή: REAL NEWS

Ανακαλύφθηκε άγνωστο έως τώρα «αποχετευτικό» σύστημα καθαρισμού του εγκεφάλου

Αμερικανοί και Νορβηγοί επιστήμονες ανακάλυψαν ένα άγνωστο μέχρι τώρα δίκτυο αγγείων-αγωγών, του οποίου η αποκλειστική δουλειά είναι να αποβάλει γρήγορα τις τοξικές και άχρηστες ουσίες από τον εγκέφαλο, μεταξύ των οποίων ένα μεγάλο μέρος από το αμυλοειδές βήτα, ένα πεπτίδιο που συσσωρεύεται στον εγκέφαλο των ασθενών με Αλτσχάιμερ. Το εν λόγω «σκιώδες» σύστημα, που περιβάλλει τα εγκεφαλικά αιμοφόρα αγγεία, φαίνεται να παίζει ανάλογο ρόλο καθαρισμού με αυτόν που επιτελεί το λεμφικό σύστημα στο σώμα.

Στο υπόλοιπο σώμα, εκτός του εγκεφάλου, ένα δίκτυο αγγείων μεταφέρει τη λέμφο, ένα υγρό που απομακρύνει τις άχρηστες ουσίες από το σώμα (νεκρά κύτταρα του αίματος κ.λπ.). Όμως, αντί να διαθέτει λεμφικό σύστημα, ο εγκέφαλος κολυμπά απλώς στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό, το οποίο, όπως υποθέτουν οι επιστήμονες, με αργό ρυθμό καθαρίζει το νευρικό σύστημα από τις άχρηστες ουσίες και τις μεταφέρει στο αίμα. Τώρα, ανακαλύφθηκε ότι ο εγκέφαλος διαθέτει ένα δεύτερο καθαρά δικό του και πολύ ταχύτερο σύστημα καθαρισμού.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον νευροεπιστήμονα Τζέφρι Ίλιφ του Ιατρικού Κέντρου του πανεπιστημίου του Ρότσεστερ στη Νέα Υόρκη, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο ιατρικό περιοδικό Science Translational Medicine, σύμφωνα με το New Scientist και το Scientific American, δήλωσαν πως «ήταν παράξενο που ένα τόσο σημαντικό και ενεργό όργανο, όσο ο εγκέφαλος, δεν είχε ανακαλυφθεί ότι διαθέτει ένα εξειδικευμένο σύστημα αποβολής άχρηστων ουσιών». Όπως είπε η ερευνήτρια Μάικεν Νέντεργκαρντ, «η μελέτη δείχνει ότι ο εγκέφαλος καθαρίζει τον εαυτό του με πιο οργανωμένο τρόπο και σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα από ό,τι είχε κατανοηθεί μέχρι τώρα».
Οι επιστήμονες έκαναν την ανακάλυψη φωτίζοντας με ειδικές φθορίζουσες και ραδιενεργές ουσίες το εγκεφαλονωτιαίο υγρό ζωντανών ποντικιών, στα οποία είχαν ανοιχτεί τρύπες στο κρανίο για να είναι άμεση η παρακολούθηση του τι συμβαίνει στον εγκέφαλό τους. Με πολύ ευαίσθητα διφωτονικά μικροσκόπια, οι ερευνητές παρακολούθησαν σε πραγματικό χρόνο τη ροή του υγρού μέσω του εγκεφάλου των πειραματόζωων.
Το «αποχετευτικό» εγκεφαλικό σύστημα (που τελικά «χύνεται» στο κυρίως λεμφικό σύστημα του σώματος) δουλεύει με βάση τις γενικότερες αρχές της υδραυλικής και μένει ανέπαφο μόνο στον ζωντανό εγκέφαλο, ήταν έως τώρα δύσκολο να εντοπιστεί εκτός των ζωντανών οργανισμών. «Είναι ένα υδραυλικό σύστημα. Μόλις το ανοίγεις, σπας τις συνδέσεις του και τότε αυτό δεν είναι πια δυνατό να μελετηθεί. Όμως είμαστε τυχεροί που έχουμε πλέον την τεχνολογία, η οποία μας επιτρέπει να μελετήσουμε ανέπαφο το σύστημα, να το δούμε καθώς αυτό λειτουργεί» δήλωσε η Νέντεργκαρντ.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το νέο σύστημα βοηθάται καθοριστικά στη λειτουργία του από τα νευρογλοιακά κύτταρα, που υποστηρίζουν τα κυρίως νευρικά κύτταρα του εγκεφάλου (τους νευρώνες). Γι' αυτό οι Αμερικανοί επιστήμονες ονόμασαν «γλεμφικό» το νέο σύστημα (συνδυασμός από τις λέξεις «γλοία» και «λεμφικό»).
Όπως είπε ο Ίλιφ, είναι πιθανό ότι η δυσλειτουργία του γλεμφικού συστήματος παίζει σημαντικό ρόλο στο να συσσωρεύεται αμυλοειδές βήτα στον εγκέφαλο, ένα σημείο- κλειδί για την εμφάνιση νευροεκφυλιστικών νόσων όπως το Αλτσχάιμερ. Τα πειράματα έδειξαν ότι, υπό κανονικές συνθήκες, το «αποχετευτικό» σύστημα αποβάλει από τον εγκέφαλο των ποντικιών πάνω από το 55% της ποσότητας του εν λόγω πεπτιδίου.
Οι επιστήμονες ευελπιστούν ότι η ανακάλυψη θα έχει θετικές επιπτώσεις μελλοντικά για ποικίλα προβλήματα που αφορούν τον εγκέφαλο, όπως το Πάρκινσον, το Αλτσχάιμερ, το Χάντιγκτον, τα εγκεφαλικά επεισόδια, τα εγκεφαλικά τραύματα κ.ά.
Πηγή: in.gr

Αντικαρκινικό φάρμακο δείχνει να αναστρέφει την Αλτσχάιμερ σε ποντίκια

Οι πλάκες β-αμυλοειδούς που αποτελούν το χαρακτηριστικό της νόσου Αλτσχάιμερ «εξαφανίστηκαν» με ταχείς ρυθμούς σε ποντίκια που έλαβαν ένα φάρμακο για τον καρκίνο.

Βελτίωση της εγκεφαλικής λειτουργίας
Αυτό έδειξε μια νέα μελέτη ειδικών του Πανεπιστημίου Case Western Reserve στο Οχάιο που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Science». Παράλληλα από τη μελέτη προέκυψε ότι τα πειραματόζωα που έλαβαν το φάρμακο βεξαροτένη παρουσίασαν βελτίωση στην εγκεφαλική λειτουργία τους.
Το ακριβές αίτιο της νόσου Αλτσχάιμερ αποτελεί «μυστήριο» για τους επιστήμονες, ωστόσο μια από τις κυρίαρχες θεωρίες αναφέρει ότι η νόσος οφείλεται στον σχηματισμό πλακών της πρωτεΐνης β-αμυλοειδές στον εγκέφαλο των ασθενών. Οι πλάκες αυτές οδηγούν σε καταστροφή και θάνατο των υγιών εγκεφαλικών κυττάρων προκαλώντας τελικώς προβλήματα μνήμης και λειτουργικότητας.
Ετσι η απομάκρυνση των πλακών του β-αμυλοειδούς από τον εγκέφαλο αποτελεί στόχο πολλών και διαφορετικών ερευνητικών ομάδων ανά τον κόσμο – μάλιστα φάρμακα που έχουν ακριβώς αυτόν τον στόχο δοκιμάζονται στο πλαίσιο κλινικών μελετών σε ανθρώπους.
«Καθαριστής» η απολιποπρωτεΐνη Ε
Εντός του οργανισμού το «καθήκον» της απομάκρυνσης των πλακών β-αμυλοειδούς ανήκει στην απολιποπρωτεΐνη Ε (ApoE). Ωστόσο δεν φέρουν όλα τα άτομα την ίδια εκδοχή του γονιδίου που κωδικοποιεί για την πρωτεΐνη αυτή. Για παράδειγμα άτομα που φέρουν την παραλλαγή ApoE4 αντιμετωπίζουν και τον πιο αυξημένο κίνδυνο για Αλτσχάιμερ.
Οι επιστήμονες του Case Western Reserve αναζητούσαν τρόπους αύξησης των επιπέδων της ApoE στον οργανισμό των ποντικών, κάτι, που θεωρητικώς πίστευαν ότι θα μείωνε τα επίπεδα του β-αμυλοειδούς.
Δοκίμασαν την ουσία βεξαροτένη η οποία έχει έγκριση κυκλοφορίας για θεραπεία δερματικών καρκίνων σε ποντίκια με νόσο παρόμοια με το Αλτσχάιμερ που «πλήττει» τον άνθρωπο.
Ταχύτατη μείωση των πλακών
Όπως φάνηκε, μετά από χορήγηση μιας δόσης του φαρμάκου σε νεαρά ποντίκια τα επίπεδα του β-αμυλοειδούς στον εγκέφαλο μειώθηκαν ταχύτατα μέσα σε έξι ώρες ενώ παρέμειναν κατά 25% μειωμένα επί 70 ώρες.
Σε μεγαλύτερα σε ηλικία ποντίκια στα οποία υπήρχε μεγαλύτερη συσσώρευση β-αμυλοειδούς στον εγκέφαλο, επτά ημέρες θεραπείας ήταν αρκετές ώστε να μειωθούν κατά 50% οι πλάκες που είχε σχηματίσει η πρωτεΐνη.
Σύμφωνα με τη μελέτη κατεγράφησαν και βελτιώσεις στην εγκεφαλική λειτουργία μετά τη θεραπεία. Τα ζώα είχαν καλύτερες επιδόσεις στο «χτίσιμο» φωλιάς, στα τεστ σε λαβύρινθο αλλά και στα τεστ μνήμης – θυμούνταν ευκολότερα μικρά ηλεκτροσόκ στα οποία τα υπέβαλαν οι επιστήμονες.
Οι ερευνητές κάνουν λόγο για εύρημα χωρίς προηγούμενο και σημειώνουν ότι μέχρι σήμερα η αποτελεσματικότερη θεραπεία για το Αλτσχάιμερ που είχε δοκιμαστεί σε ποντίκια έπρεπε να χορηγηθεί επί αρκετούς μήνες προκειμένου να οδηγήσει σε μείωση των πλακών β-αμυλοειδούς.
Πολύ πρώιμο στάδιο στην έρευνα
Παραδέχονται πάντως ότι η έρευνα σχετικά με τη βεξαροτένη βρίσκεται σε πολύ πρώιμο στάδιο και ότι πολλές φορές τα καλά αποτελέσματα στα ζώα δεν αναπαράγονται στον άνθρωπο.
Ο καθηγητής Γκάρι Λάντρεθ που συμμετείχε στη μελέτη σημείωσε ότι αυτή δίνει υπόσχεση για μια θεραπεία για τη νόσο Αλτσχάιμερ. Συμπλήρωσε ωστόσο ότι το φάρμακο έχει μέχρι στιγμής δοκιμαστεί μόνο σε τρία «μοντέλα ζώων» στα οποία γινόταν προσομοίωση των πρώιμων σταδίων της νόσου.
Προειδοποίησε τους ασθενείς να μην δοκιμάσουν τη λήψη του φαρμάκου, αφού δεν έχει αποδειχθεί ότι η βεξαροτένη – η οποία ας μην ξεχνούμε ότι αποτελεί ένα αντικαρκινικό φάρμακο – είναι αποτελεσματική για το Αλτσχάιμερ στον άνθρωπο και σε ποια δόση.
Η ερευνητική ομάδα προετοιμάζει τώρα κλινικές δοκιμές σε μια μικρή ομάδα ασθενών με Αλτσχάιμερ προκειμένου να δει την επίδραση του φαρμάκου στον ανθρώπινο εγκέφαλο και εκτιμά ότι θα έχει στα χέρια της τα πρώτα αποτελέσματα σε έναν χρόνο.
Πηγή: in.gr

Ελπίδες για θεραπεία του Αλτσχάιμερ από την Κρήτη

Πρωτοποριακή έρευνα παγκοσμίως στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Κρήτης, με επικεφαλής τον καθηγητή Αχιλλέα Γραβάνη, υπεύθυνο του Εργαστηρίου Φαρμακολογίας, εξουδετέρωσε ολοκληρωμένα και θεράπευσε στο εργαστήριο βαριές νευροεκφυλιστικές ασθένειες, όπως Αλτσχάιμερ, σκλήρυνση κατά πλάκας κ.λπ., σε συνεργασία σταδιακά με το Εθνικό Ιδρυμα Ερευνών, το Ιατροβιολογικό Ινστιτούτο της Ακαδημίας Αθηνών και το Ιδρυμα Τεχνολογίας και Ερευνας (ΙΤΕ).

Αυτό επιτεύχθηκε με τη χρησιμοποίηση μιας κατηγορίας ουσιών που ονομάζονται μικρονευροτροφίνες, και ιδιαιτέρως η λεγόμενη δευδροεπιανδροστερόνη (DHEA), με την κατάλληλη χρήση και τροποποίησή της, αντιμετώπισε αποτελεσματικά στο εργαστήριο σε ποντίκια τις νευροεκφυλιστικές ασθένειες και ανοίγει το δρόμο για τη δημιουργία αποτελεσματικής θεραπείας, δίνοντας ελπίδα σε εκατομμύρια ανθρώπους. Ηδη έχει κατατεθεί πρόταση ευρεσιτεχνίας για τη φαρμακευτική και θεραπευτική εκμετάλλευση από την ελληνική ερευνητική ομάδα, ενώ δημιουργήθηκε στο Ηράκλειο εταιρεία τεχνοβλαστός για την παραγωγή και αξιοποίηση των φαρμακευτικών και άλλων θεραπευτικών προϊόντων!
Η τεράστια αυτή επιτυχία δείχνει τις μεγάλες δυνατότητες των Ελλήνων επιστημόνων και ταυτόχρονα αποτελεί πυξίδα ουσιαστικής ανάπτυξης για τις τυφλές πολιτικές ηγεσίες, που καταδυναστεύουν τον τόπο με ανοησίες που κατάντησαν επικίνδυνες.

Η μελέτη δημοσιεύεται σήμερα στο παγκοσμίου κύρους επιστημονικό περιοδικό «PLoS Biology» και ταυτόχρονα στην «Ε» σε παγκόσμια αποκλειστικότητα.

Κύριε Γραβάνη, πότε ξεκινήσατε την έρευνα;

«Η ερευνητική προσπάθεια του Εργαστηρίου Φαρμακολογίας της Ιατρικής Σχολής Κρήτης για τις μικρονευροτροφίνες ξεκίνησε πριν από περίπου δέκα χρόνια. Το 2004 περιγράφηκε στο PNAS (επίσημο περιοδικό της Αμερικανικής Ακαδημίας Επιστημών) ο μηχανισμός με τον οποίο η ενδογενής νευροστεροειδής ορμόνη δευδροεπιανδροστερόνη (DHEA) προστατεύει τους νευρώνες από την εκφύλιση και τελικά το θάνατό τους με μια διαδικασία που ονομάζεται κυτταρική απόπτωση, που στην ουσία είναι μια διαδικασία ενεργοποίησης μηχανισμών κυτταρικής αυτοκτονίας. Διαπιστώθηκε ότι η DHEA αναστέλλει το βασικό μηχανισμό της νευρωνικής απόπτωσης και εκφύλισης, διεγείροντας την παραγωγή των αντι-αποπτωτικών πρωτεϊνών της οικογένειας Bcl-2, ενώ παράλληλα ανέστελλε την ενεργοποίηση της προ-αποπτωτικής πρωτεΐνης Bad. Η νευροορμόνη DHEA είναι μια πολύ σημαντική στεροειδής ορμόνη στον άνθρωπο, διότι από αυτή παράγονται οι στεροειδείς ορμόνες του φύλου (οιστρογόνα, ανδρογόνα).

Από τον τότε μηχανισμό δράσης της DHEA έλειπε η γνώση για το ποιος είναι ο κυτταρικός υποδοχέας, η κλειδαριά δηλαδή πάνω στο νευρώνα που εξειδικευμένα αναγνωρίζει την DHEA, η οποία, λειτουργώντας σαν κλειδί, ανοίγει τους μηχανισμούς αναστολής της νευρωνικής απόπτωσης, με τελικό αποτέλεσμα την επιβίωση του νευρώνα. Στην πρόσφατη ερευνητική δουλειά που δημοσιεύεται αυτό το μήνα στο έγκυρο διεθνές περιοδικό "PLoS Biology", περιγράφηκε ακριβώς η φύση αυτού του υποδοχέα, που δεν είναι άλλος από τον υποδοχέα που αναγνωρίζει το σημαντικότερο νευροτροφικό παράγοντα, τον NGF (Νευρωνικός Αυξητικός Παράγων). Η DHEA συνδέεται με τους υποδοχείς του NGF και στην ουσία μιμείται μερικές από τις νευροτροφικές, νευροπροστατευτικές δράσεις του NGF, ενεργοποιώντας τους ίδιους κυτταρικούς μηχανισμούς νευροπροστασίας. Τα αποτελέσματα της έρευνας, τη δημοσίευση της οποίας οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Κρήτης αφιέρωσαν στο δάσκαλό τους, καθηγητή Κώστα Σέκερη, που έφυγε από τη ζωή τον προηγούμενο χρόνο, δείχνουν ότι η DHEA μπορεί κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες να υποκαθιστά κάποιες σημαντικές λειτουργίες του βασικού νευροπροστατευτικού, νευροτροφικού παράγοντα NGF».

Αρχαία υπόθεση

Ποιες είναι αυτές οι λειτουργίες;

«Πράγματι, στους ποντικούς που έχει απαλειφθεί το γονίδιο που είναι υπεύθυνο για την παραγωγή του NGF, η χορήγηση DHEA σώζει τους αισθητικούς και τους συμπαθητικούς νευρώνες των ζώων αυτών. Πιθανά το ίδιο ισχύει έμμεσα και για τους κινητικούς νευρώνες, αλλά αυτό μένει να αποδειχθεί. Οι αισθητικοί και συμπαθητικοί νευρώνες, για να επιβιώσουν, έχουν την ανάγκη συνεχούς παρουσίας του NGF, εάν δε αυτός λείπει οδηγούνται ταχύτατα σε αποπτωτικό θάνατο. Είναι ενδιαφέρον ότι τα επίπεδα της DHEA στον εγκέφαλο ελαττώνονται κατά πολύ κατά τη γήρανση, καθώς και σε νευροεκφυλιστικά νοσήματα, όπως η νόσος του Αλτσχάιμερ. Το ίδιο ισχύει και για τα επίπεδα της νευροτροφίνης NGF. Εικάζεται ότι η ταυτόχρονη ελάττωση των επιπέδων των δύο αυτών ενδογενών νευροπροστατευτικών παραγόντων (DHEA, NGF) κατά τη γήρανση αφήνει τον εγκέφαλο απροστάτευτο και διευκολύνει στην εμφάνιση ή την επιτάχυνση των νευροεκφυλιστικών νόσων, ιδιαίτερα σε άτομα με γενετική προδιάθεση να εμφανίσουν αυτά τα νοσήματα».

Οι νευροτροφίνες, δηλαδή, αποδεικνύονται ουσίες-κλειδιά;

«Βεβαίως, η έρευνα αυτή ανέδειξε όμως και μια άλλη, πολύ ενδιαφέρουσα επιστημονική υπόθεση: η DHEA ήταν κατά πάσα πιθανότητα μια αρχέγονη νευροτροφίνη των πρώτων πολύ απλών οργανισμών κατά τη διάρκεια της εξέλιξης των ειδών, η οποία μετά, με την εμφάνιση πολυπλοκότερων οργανισμών -των σπονδυλωτών, αντικαταστάθηκε από πιο πολύπλοκες νευροτροφίνες πολυπεπτιδικής φύσης, όπως ο NGF. Και τα δύο είδη νευροτροφικών παραγόντων χρησιμοποιούσαν για να δράσουν τους ίδιους κυτταρικούς υποδοχείς-κλειδαριές αναγνώρισης, οι οποίοι παρέμειναν αναλλοίωτοι στο διάβα του χρόνου, πριν από 500 εκατομμύρια χρόνια μέχρι σήμερα.

Στην ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημίου Κρήτης συμμετείχαν ο υποψήφιος διδάκτορας Ι. Λαζαρίδης και ο λέκτορας Φαρμακολογίας Ι. Χαραλαμπόπουλος, καθώς και η ερευνήτρια Ι. Αλεξάκη, οι μεταπτυχιακοί φοιτητές Ι. Πεδιαδιτάκης, Π. Ευσταθόπουλος και ο καθηγητής Η. Καστανάς. Τα ευρήματα της έρευνας έχουν ενδιαφέρουσες φαρμακολογικές και πιθανά θεραπευτικές εφαρμογές. Υπάρχουν ήδη σημαντικά ερευνητικά και κλινικά δεδομένα που συνηγορούν στην αποτελεσματικότητα της νευροτροφίνης NGF στην αντιμετώπιση πολλών νευροεκφυλιστικών διεργασιών, όπως η νόσος του Αλτσχάιμερ, η σκλήρυνση κατά πλάκας ή η εκφύλιση της ωχράς κηλίδας στον οφθαλμό. Το πρόβλημα όμως με τη χορήγηση του NGF στους ασθενείς είναι ότι είναι δύσκολο να φτάσει στον εγκέφαλο, διότι είναι μια μικρή πρωτεΐνη, που είτε καταστρέφεται από τα υγρά του στομάχου είτε, εάν χορηγηθεί παρεντερικά με ένεση, δεν περνά τον αιματεγκεφαλικό φραγμό. Τα ευρήματα της παρούσας έρευνας αναδεικνύουν μία άλλη δυνατότητα, την αντικατάσταση της NGF από την DHEA, η οποία ως μικρή λιπόφιλη ορμόνη μπορεί άνετα να χορηγηθεί από το στόμα, διαπερνά αναλλοίωτη από το στόμαχο στη συστηματική κυκλοφορία και φτάνει πολύ εύκολα στον εγκέφαλο. Εδώ όμως προκύπτει ένα άλλο φαρμακολογικό εμπόδιο. Οπως αναφέρθηκε προηγουμένως, η DHEA είναι μια προ-ορμόνη που μετατρέπεται στον οργανισμό σε οιστρογόνα και ανδρογόνα. Η χρόνια χορήγηση της, λοιπόν, είναι προβληματική, διότι οδηγεί στη σημαντική αύξηση των ορμονών αυτών που μπορούν να δημιουργήσουν σοβαρά προβλήματα, ιδιαίτερα σε ασθενείς με γενετική προδιάθεση για ορμονοεξαρτώμενα νεοπλάσματα, όπως ο καρκίνος του στήθους, της μήτρας ή του προστάτη».

Πώς αντιμετωπίζεται αυτή η πτυχή, κ. Γραβάνη;

«Για να ξεπεραστεί αυτό το εμπόδιο, η ερευνητική ομάδα της Κρήτης αναζήτησε τη συνεργασία ταλαντούχων οργανικών χημικών στο Εθνικό Ιδρυμα Ερευνών στην Αθήνα (διευθύντρια έρευνας Θ. Καλογεροπούλου και ερευνητής Ν. Αυλωνίτης), οι οποίοι "αλλοίωσαν" χημικά την DHEA, συνθέτοντας νέες ουσίες (μικρονευροτροφίνες) που διατηρούν την αντι-αποπτωτική, νευροπροστατευτική δράση της, αλλά έχουν χάσει την ιδιότητα να μετατρέπονται σε οιστρογόνα και ανδρογόνα. Η κοινή αυτή προσπάθεια δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο επίσημο περιοδικό της Αμερικανικής Εταιρείας Χημείας (Journal Medicinal Chemistry). Επιπλέον, καθηγητές και φοιτητές κατέθεσαν διεθνές δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για την προστασία των πνευματικών δικαιωμάτων της ανακάλυψης και την πιθανή εμπορική εκμετάλλευσή της για την παραγωγή νέων νευροπροστατευτικών φαρμάκων κατά των νευροεκφυλιστικών νοσημάτων. Για την ανακάλυψη αυτή έχει ήδη ενδιαφερθεί μια σημαντική καναδοαμερικανική εταιρεία, η οποία χρηματοδότησε τη σύσταση εταιρείας-τεχνοβλαστό στο Πανεπιστήμιο Κρήτης (Bionature ΕΑ), η οποία διερευνά τώρα τη συνεργασία με μεγάλες διεθνείς φαρμακευτικές εταιρείες για τις πρώτες κλινικές δοκιμές των νέων νευροπροστατευτικών συνθετικών μικρονευροτροφινών στον άνθρωπο.

Δίπλωμα ευρεσιτεχνίας

Τον καιρό αυτό η ερευνητική ομάδα στο Πανεπιστήμιο Κρήτης και στο Ιδρυμα Τεχνολογίας & Ερευνας (IESL-ΙΤΕ) συνεργάζεται με άλλους Ελληνες ερευνητές για τη διερεύνηση της φαρμακολογικής δράσης των μικρονευροτροφινών σε πειραματικά μοντέλα νευροεκφυλιστικών ασθενειών, όπως η σκλήρυνση κατά πλάκας, οι νόσοι του Πάρκινσον, του Αλτσχάιμερ, ή η εκφύλιση του αμφιβληστροειδούς. Τα πρώτα θετικά μηνύματα έρχονται από τη συνεργασία με το Εργαστήριο Κυτταρικής Ανοσολογίας του Ιατροβιολογικού Ινστιτούτου της Ακαδημίας Αθηνών (Διευθύντρια Ερευνας Β. Πανουτσακοπούλου και υποψήφια διδάκτωρ Μ. Αγγελακοπούλου). Η συνεργατική αυτή προσπάθεια δείχνει πειστικά ότι οι συνθετικές μικρονευροτροφίνες όχι μόνο προστατεύουν τα πειραματόζωα από την ανάπτυξη αλλεργικής εγκεφαλίτιδας (πειραματικό μοντέλο της νόσου της σκλήρυνσης κατά πλάκας), αλλά αναστρέφουν και την ήδη υπάρχουσα νόσο. Τα αποτελέσματα αυτά έχουν ήδη αποτελέσει αντικείμενο αίτησης διεθνούς διπλώματος ευρεσιτεχνίας, ενώ η σχετική επιστημονική δημοσίευση βρίσκεται στο στάδιο της συγγραφής της.

Η ιστορία των μικρονευροτροφινών αναδεικνύει τις δυνατότητες του ελληνικού επιστημονικού δυναμικού. Νέοι ταλαντούχοι επιστήμονες και φοιτητές που εργάζονται στα ελληνικά πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα μπορούν με το κατάλληλο θεσμικό καθεστώς λειτουργίας και την οικονομική υποστήριξη της πολιτείας και του ιδιωτικού τομέα να παράγουν έρευνα διεθνώς ανταγωνιστική και προϊόντα υψηλής προστιθέμενης αξίας, παρεμβαίνοντας αποφασιστικά στην αναγκαία αλλαγή και εκσυγχρονισμό της παραγωγικής βάσης της χώρας».
Πηγή: ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Ένα ακόμη βήμα της γενετικής πιο κοντά στη νόσο του Πάρκινσον

Πέντε ακόμη γενετικές παραλλαγές που συνδέονται με τη νόσο του Πάρκινσον, ανακάλυψε μια διεθνής ομάδα επιστημόνων, ανεβάζοντας πλέον σε 11 συνολικά τα γονίδια που έχουν βρεθεί ότι αυξάνουν τον κίνδυνο εκδήλωσης της νευροεκφυλιστικής αυτής πάθησης, της συχνότερης μετά το Αλτσχάιμερ.
Οι ερευνητές αφού μελέτησαν περίπου 8 εκατ. πιθανές γενετικές μεταλλάξεις σε ένα μεγάλο δείγμα δεκάδων χιλιάδων ατόμων, διαπίστωσαν ότι το 20% των ανθρώπων, που διαθέτουν τον μεγαλύτερο αριθμό από αυτές τις 11 γενετικές παραλλαγές, είναι δυόμισι φορές πιθανότερο να εμφανίσουν Πάρκινσον, σε σχέση με το 20% που έχουν τις λιγότερες παραλλαγές, σύμφωνα με τη μελέτη που δημοσιεύτηκε στο ιατρικό περιοδικό The Lancet, όπως αναφέρει το Γαλλικό Πρακτορείο.
Την ερευνητική ομάδα αποτελούν επιστήμονες από τη Βρετανία, τη Γερμανία, τη Γαλλία, την Ισλανδία, την Ολλανδία και τις ΗΠΑ, με συντονιστή τον καθηγητή Νικ Γουντ του Ινστιτούτου Νευρολογίας του University College του Λονδίνου.
Ο μέσος άνθρωπος έχει πιθανότητα 2,5% περίπου να πάθει Πάρκινσον στη ζωή του και ο κίνδυνος για όσους έχουν συγγενείς με τη νόσο, αυξάνεται στο 6%. Το πρώτο γονίδιο, σχετικό με το Πάρκινσον, ανακαλύφθηκε το 1997, ενώ μέχρι τότε οι επιστήμονες πίστευαν ότι η νόσος έχει περιβαλλοντικές (δηλαδή μη γενετικές και κληρονομικές) αιτίες.
Σήμερα πια αυτή η εικόνα έχει ανατραπεί, καθώς ανακαλύπτονται ολοένα περισσότεροι σχετικοί γενετικοί παράγοντες και οι επιστήμονες πιστεύουν πλέον ότι το Πάρκινσον μάλλον προκαλείται από ένα συνδυασμό περιβαλλοντικών και γενετικών αιτιών. Αν και κανένας από αυτούς τους γενετικούς παράγοντες μόνος του δεν θεωρείται υπεύθυνος για την πρόκληση της πολύπλοκης νόσου του νευρικού συστήματος, ο συνδυασμός πολλών γενετικών παραγόντων αυξάνει τον κίνδυνο.
Η ασθένεια πλήττει, συνήθως, άτομα άνω των 50 ετών και προκαλεί συχνά σοβαρό τρέμουλο, ακαμψία και απώλεια ισορροπίας, με συνέπεια οι ασθενείς να δυσκολεύονται να περπατήσουν, να αυτοεξυπηρετηθούν, ακόμα και να μιλήσουν μερικές φορές. Η νόσος (η συχνότερη νευροεκφυλιστική πάθηση μετά το Αλτσχάιμερ) έχει αποδοθεί στην απώλεια εγκεφαλικών κυττάρων που παράγουν την ουσία ντοπαμίνη, ένα νευροδιαβιβαστή που μεταφέρει χημικά «μηνύματα» μεταξύ των νευρώνων.
Δεν υπάρχει ακόμα θεραπεία, αν και τα φάρμακα που ενισχύουν την ντοπαμίνη, μετριάζουν τα συμπτώματα. Οι νέες γενετικές ανακαλύψεις δεν θα έχουν άμεση ωφέλεια, αλλά προσδοκάται ότι κάποια στιγμή θα οδηγήσουν σε νέου τύπου φαρμακευτικές θεραπείες. Ο Γουντ προέβλεψε ότι σε λίγα χρόνια θα είναι πραγματικότητα ένα γενετικό διαγνωστικό τεστ για τη νόσο.
Πηγή: ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Θεραπεύουν την τύφλωση με νέο τσιπ

Ένα τσιπ που περιλαμβάνει 1.500 φωτοευαίσθητα στοιχεία μπορεί να αντικαταστήσει κατεστραμμένα κύτταρα στο μάτι, δίνοντας διακριτικό φως στους τυφλούς.
Η ανακάλυψη έγινε από γερμανούς επιστήμονες η οποίοι εμφύτευσαν το τσιπ στον αμφιβληστροειδή τυφλών και αυτοί κατάφεραν να διακρίνουν σχήματα και αντικείμενα γύρω τους.
H ανακάλυψη έγινε από τον Έμπερχαρτ Τσρένερ, πρόεδρο του Οφθαλμιατρείου στο Πανεπιστήμιο του Τούμπιγκεν, στη Γερμανία.
Συγκεκριμένα, το τσιπ δίνει φως σε όσους υποφέρουν από την κληρονομική γενετική νόσο των οφθαλμών που ονομάζεται μελαγχρωματική αμφιβληστροειδοπάθεια και προκαλεί τύφλωση.
Στο πλαίσιο της εφαρμογής του τσιπ σε ασθενείς, οι γιατροί το τοποθέτησαν κάτω από τον αμφιβληστροειδή, αντικαθιστώντας με αυτόν τον τρόπο τους κατεστραμμένους κυτταρικούς φωτο-υποδοχείς.
Το τσιπ επιτρέπει την είσοδο του φωτός και ακολούθως το μάτι χρησιμοποιεί τις φυσικές λειτουργίες επεξεργασίας εικόνας που διαθέτει για να παράγει σταθερή οπτική εικόνα.
Πρόκειται για μία τετράγωνη συσκευή, η οποία έχει μήκος και πλάτος μόλις τριών χιλιοστών και πάχος ένα δέκατο του χιλιοστού.
Μια μικρή μπαταρία τοποθετείται πίσω από το αυτί και τροφοδοτεί μερεύμα το τσιπ, μέσω ενός μικρού καλωδίου που εμφυτεύεται και αυτό κάτω από το δέρμα.
Όπως είπε ο γερμανός επιστήμονας «η συσκευή επιτρέπει στους πάσχοντες να έχουν αρκετή όραση ώστε να αυτοεξυπηρετούνται στην καθημερινότητά τους, καθώς μπορούν πλέον να εντοπίζουν αντικείμενα σε ένα τραπέζι μπροστά τους, και να βαδίζουν σε ένα δωμάτιο χωρίς να σκοντάφτουν σε εμπόδια».
Μάλιστα, ο ένας εκ των έντεκα που τυφλών που συμμετείχαν στο πείραμα κατάφερε να διακρίνει επτά διαφορετικές αποχρώσεις του γκρι, να διαβάσει το όνομά του, καθώς επίσης να διακρίνει ανάμεσα σε ένα μαχαίρι, ένα κουτάλι και ένα πιρούνι.
Σε μερικούς πάντως πάσχοντες δεν εμφανίστηκε καμία βελτίωση καθώς η περίπτωσή τους κρίθηκε προχωρημένου σταδίου.
Οι ειδικοί εκτιμούν πως η συσκευή θα είναι ευρέως διαθέσιμη σε περίπου πέντε χρόνια.
Η μελέτη δημοσιεύεται στην επιστημονική επιθεώρηση Proceedings of Royal Society B.
Πηγή: ΤΑ ΝΕΑ

Οικογένεια - Μαθουσάλες

Στα 108 της χρόνια, η Ελεν Φέιθ Κιν Ράιτσερτ εξακολουθεί να αποφεύγει τα λαχανικά, το πρωινό ξύπνημα και οτιδήποτε έχει να κάνει με έναν υγιεινό τρόπο ζωής. Αντίθετα, λατρεύει τα χάμπουργκερ, τη σοκολάτα, τα κοκτέιλ και τη νυχτερινή ζωή στη Νέα Υόρκη.
Επιπλέον είναι φανατική καπνίστρια. Παρά το εγκεφαλικό που υπέστη πριν από πέντε χρόνια, η σκέψη της είναι διαυγής και η μνήμη της καλύτερη από της 37χρονης Φιλιππινέζας που την προσέχει. Όταν το 1985 έχασε τον άντρα της αποφάσισε να γυρίσει τον κόσμο.
Στην ηλικία των 84 ετών ταξίδεψε στην Ιρλανδία, στην Ισπανία, στην Ιταλία, στην Τουρκία, στην Αίγυπτο, στην Κίνα, στην Ιαπωνία και στην Αυστραλία.
Σήμερα η «Χαρούμενη», όπως την αποκαλούσε η οικογένειά της από τότε που ήταν μικρή, κινείται μόνο στο Μανχάταν. Πρόσφατα πήγε στον κινηματογράφο για να δει την ταινία «Iron Man 2». Στην ίδια αίθουσα είχε παρακολουθήσει το 1918 την ταινία «Σαμψών και Δαλιδά».
Πολλές φορές επισκέπτεται τα μικρότερα αδέλφια της: τον Ιρβινγκ που είναι 104 χρόνων και τον Πίτερ που πρόσφατα έκλεισε έναν αιώνα ζωής. Η μοναδική απώλεια μέχρι σήμερα είναι η Λι που άφησε την τελευταία της πνοή στην ηλικία των 102 ετών.
Η περίπτωση αυτών των τεσσάρων υπεραιωνόβιων αδελφών, μοναδική στα χρονικά, τράβηξε σαν μαγνήτης το ενδιαφέρον της επιστημονικής κοινότητας. Ερευνητές από τη Νέα Υόρκη και τη Βοστόνη πήραν δείγματα αίματος και υπέβαλαν εκατοντάδες ερωτήσεις στην Ελεν, Ιρβινγκ και τον Πίτερ.
Σκοπός της μελέτης τους είναι να ξεκλειδώσουν ένα μυστικό που απασχολεί όλο και περισσότερο τις σημερινές κοινωνίες: Πώς καταφέρνουν κάποιοι τυχεροί να φτάνουν και να ξεπερνούν τα 100 χρόνια ζωής και συγχρόνως να παραμένουν τόσο υγιείς και δραστήριοι; Και πώς μπορεί αυτοί οι άνθρωποι να αποτελούν μικρότερο βάρος για το σύστημα υγείας από τους κανονικούς θνητούς;
Οι ειδικοί έχουν υπολογίσει ότι το προσδόκιμο ζωής στον ανεπτυγμένο κόσμο έχει αυξηθεί τα τελευταία 170 χρόνια κατά έναν μέσο όρο τριών μηνών το χρόνο. Το ερώτημα που τίθεται λοιπόν είναι πώς μπορεί να προστατευτεί η τρίτη ηλικία από ασθένειες όπως η αρτηριοσκλήρωση, ο διαβήτης, ο καρκίνος και το Αλτσχάιμερ.
Η ομάδα των ερευνητών που «ανέκρινε» την Ελεν Φέιθ Κιν Ράιτσερτ και πολλούς άλλους υπεραιωνόβιους για τις συνθήκες και τον τρόπο ζωής τους, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχει κάποια συγκεκριμένη συνταγή.
Η αποχή από το κάπνισμα και το αλκοόλ, η φυσική άσκηση, η ισορροπημένη διατροφή φαίνεται ότι αφορούν μόνο στους κοινούς θνητούς. «Οι υπεραιωνόβιοι είναι μια ξεχωριστή τάξη», επισημαίνει ο επικεφαλής της ομάδας Νιρ Μπαρτζιλάι. «Αυτοί οι άνθρωποι είναι διαφορετικοί, πιο αργοί. Πεθαίνουν από τις ίδιες ασθένειες που πεθαίνουμε κι εμείς αλλά τριάντα χρόνια αργότερα και συνήθως σε μικρό χρονικό διάστημα από τη στιγμή που θα εμφανίσουν τα πρώτα συμπτώματα».
Οι ερευνητές κατάφεραν, πάντως, να εντοπίσουν μερικά κοινά σημεία σε αυτούς τους ανθρώπους: «Πολλοί από αυτούς - δηλώνει ο Μπαρτζιλάι - είχαν έναν μοναδικό σύντροφο στη ζωή τους».
Η μονογαμία ως κλειδί της μακροζωίας, δεν φαίνεται να πείθει ιδιαίτερα τους επιστήμονες. Από τις μελέτες τους σε ένα δείγμα 2.600 υπερήλικων, διαπίστωσαν, όμως, ότι η εξωστρέφεια, η κοινωνικότητα σε ένα σταθερό κοινωνικό περιβάλλον διαδραματίζουν πρωτεύοντα ρόλο. Εξίσου σημαντικοί παράγοντες είναι η αισιοδοξία και το θετικό πνεύμα.
Μια εξήγηση βρίσκεται ασφαλώς και στα γονίδια. Πριν από μερικές εβδομάδες, το έγκυρο επιστημονικό περιοδικό Science δημοσίευσε στις σελίδες του την είδηση ότι ερευνητές κατάφεραν να εντοπίσουν 150 παραλλαγές στο γονιδίωμα των υπεραιωνόβιων. Όπως υποστηρίζουν, με αυτή την ανακάλυψη είναι σε θέση να προσδιορίσουν το προσδόκιμο ζωής ενός ατόμου με μια ακρίβεια της τάξης του 77%.
Σύμφωνα με την ίδια μελέτη, οι υπεραιωνόβιοι έχουν λιγότερες πιθανότητες να αναπτύξουν ασθένειες που συνδέονται με την τρίτη ηλικία όπως διαβήτη και υπέρταση, καθώς τα γονίδιά τους διαθέτουν μηχανισμούς άμυνας απέναντι σε αυτές τις παθήσεις.
Η ακαδημαϊκή κοινότητα και τα μέσα ενημέρωσης υποδέχθηκαν αυτή τη μελέτη ως ορόσημο στο πεδίο της έρευνας για την μακροζωία. Το επόμενο βήμα για τους ειδικούς είναι να ανακαλύψουν τον τρόπο που προστατεύουν τους υπεραιωνόβιους αυτές οι 150 παραλλαγές που εντοπίστηκαν στα γονίδιά τους.
Η κατανόηση αυτού του μηχανισμού θα ανοίξει το δρόμο για πολλές νέες θεραπείες. Και ενδεχομένως για κοινωνίες που θα αποτελούνται ως επί το πλείστον από Μαθουσάλες.
Πηγή: Nooz.gr

Βιταμίνη Β εναντίον Αλτσχάιμερ

Σύμμαχος της καλής υγείας του εγκεφάλου αποδεικνύεται η βιταμίνη Β. Οπως διαπίστωσαν επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, η βιταμίνη Β επιβραδύνει έως και 50% τη συρρίκνωση του εγκεφάλου που προκαλεί με τη σειρά της η ανάπτυξη της νόσου Αλτσχάιμερ, αλλά και τη νοητική και γνωσιακή έκπτωση που προκαλούνται φυσιολογικά με την πάροδο της ηλικίας. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα διεθνούς μελέτης, η υψηλή δοσολογία βιταμίνης Β «εξουδετερώνει» από το αίμα το αμινοξύ ομοκυστεΐνη, με αποτέλεσμα να επιβραδύνεται από 30% έως 50% ο ρυθμός συρρίκνωσης του εγκεφάλου.
Οπως εξηγεί στα «ΝΕΑ» ο καθηγητής David Smith, υπεύθυνος της έρευνας από τη Σχολή Φαρμακολογίας του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, «την αναγκαία δόση δεν μπορούμε σε καμία περίπτωση να τη λάβουμε από τη διατροφή: είναι 4 φορές υψηλότερη σε φυλλικό οξύ, 300 φορές υψηλότερη σε βιταμίνη Β12 και 15 φορές μεγαλύτερη σε βιταμίνη Β6. Εντούτοις, θα συμβούλευα νέους και υγιείς πως μέσω της μεσογειακής διατροφής που είναι πλούσια σε αυτές τις βιταμίνες, μπορούν να επιτύχουν σημαντική πρόληψη κατά της άνοιας».
«Η ομοκυστεΐνη καταστρέφει τα αγγεία με αποτέλεσμα να μη μεταφέρεται αίμα στον εγκέφαλο. Ετσι, οι νευρώνες δεν μπορούν να πάρουν ούτε οξυγόνο ούτε γλυκόζη και πεθαίνουν. Εμείς χρησιμοποιούμε ήδη στην καθημερινή μας κλινική πράξη βιταμίνη Β σε ασθενείς με υψηλή ομοκυστεΐνη με πολύ καλά αποτελέσματα», εξηγεί στα «ΝΕΑ» η κ. Μάγδα Τσολάκη, καθηγήτρια Νευρολογίας στο ΑΠΘ και πρόεδρος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Νόσου Αλτσχάιμερ.
Τη μελέτη έκανε o καθηγητής David Smith σε συνεργασία με νορβηγούς ερευνητές και συμμετείχαν 168 εθελοντές τρίτης ηλικίας. Ολοι είχαν ήπια απώλεια μνήμης και αντιμετώπιζαν δυσκολίες στην έκφραση λόγου. Βάσει των συμπτωμάτων, σχεδόν οι μισοί αναμενόταν να εμφανίσουν νόσο Αλτσχάιμερ τα επόμενα πέντε χρόνια.
Οι μισοί από αυτούς λάμβαναν καθημερινά τα συστατικά της βιταμίνης Β, φυλλικό οξύ, Β6 και Β12, ενώ οι άλλοι μισοί λάμβαναν εικονική αγωγή (πλασέμπο).
Η ποσότητα που τους χορηγούνταν ήταν 300 φορές μεγαλύτερη από τη συνιστώμενη ημερήσια δοσολογία για τη Β12, 15 φορές μεγαλύτερη για τη Β6 και τέσσερις φορές μεγαλύτερη για το φυλλικό οξύ.
Τόσο στην αρχή της έρευνας όσο και έπειτα από δύο χρόνια, έγιναν μαγνητικές τομογραφίες και συγκρίθηκαν οι εγκέφαλοι των ανθρώπων, προκειμένου να ελεγχθεί το μέγεθος της συρρίκνωσης του εγκεφάλου που προκαλεί την ήπια νοητική έκπτωση, η οποία συχνά οδηγεί στην άνοια.
Κατά μέσο όρο ο εγκέφαλος συρρικνώνεται φυσιολογικά με ρυθμό 0,5% ετησίως μετά την ηλικία των 60 ετών, ενώ στα πρόσωπα με μέτρια νοητικά προβλήματα κατά 1%. Στους νοσούντες με Αλτσχάιμερ, ο ρυθμός συρρίκνωσης φτάνει σε ετήσια βάση 2,5%.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης, σε όσους λάμβαναν συμπληρώματα βιταμίνης Β, ο ρυθμός συρρίκνωσης του εγκεφάλου είχε μειωθεί κατά 30% και σε κάποιες περιπτώσεις έως και 50%.
Οσοι είχαν λάβει το εικονικό φάρμακο εμφάνισαν μέση ετήσια εγκεφαλική συρρίκνωση 1,08%, ενώ όσοι είχαν πάρει βιταμίνη Β μόνο 0,76%.
Μάλιστα όσοι εθελοντές είχαν την περισσότερη ομοκυστεΐνη στο αίμα τους, όταν άρχισε η μελέτη, ωφελήθηκαν συγκριτικά περισσότερο, καθώς οι εγκέφαλοί τους συρρικνώθηκαν με τον μισό ρυθμό σε σχέση με όσους είχαν πάρει το εικονικό χάπι.
Γι΄ αυτό και οι βρετανοί επιστήμονες εκτιμούν πως η δράση της βιταμίνης Β «εξουδετερώνει» την ομοκυστεΐνη κι έτσι εξηγούν την προστατευτική δράση της στους ηλικιωμένους.
Η μελέτη δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση «ΡLoS».
Πηγή: ΤΑ ΝΕΑ

Φάρμακα για την οστεοπόρωση και καρκίνος

Οι άνθρωποι που παίρνουν επί μεγάλο χρονικό διάστημα (για πάνω από πέντε χρόνια) μια ευρέως χρησιμοποιούμενη κατηγορία φαρμάκων για την οστεοπόρωση, πιθανώς διπλασιάζουν τον κίνδυνο να αναπτύξουν καρκίνο του οισοφάγου, σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα, η οποία για πρώτη φορά έκανε αυτή τη διαπίστωση.
Η μελέτη, υπό την δρ. Τζέην Γκριν της Μονάδας Επιδημιολογίας Καρκίνου του πανεπιστημίου της Οξφόρδης, που δημοσιεύτηκε στο βρετανικό ιατρικό περιοδικό "British Medical Journal", σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερ και το BBC, μελέτησε τις περιπτώσεις περίπου 3.000 γυναικών και ανδρών άνω των 40 ετών, που είχαν διαγνωστεί με καρκίνο.
Οι ερευνητές δήλωσαν ότι τα πορίσματά τους είναι μεν ανησυχητικά, όμως δεν θα έπρεπε να οδηγήσουν άμεσα τους γιατρούς ή τους ασθενείς να αλλάξουν την πρακτική τους σε σχέση με τη συγκεκριμένη κατηγορία φαρμάκων (διφωσφονικών), τα οποία συνταγογραφούνται συχνά στους ηλικιωμένους για να ενισχύσουν τα αδύναμα οστά τους. Καθώς ο πληθυσμός της τρίτης ηλικίας στις γηράσκουσες ανεπτυγμένες χώρες αυξάνει διαρκώς, τέτοια φάρμακα κατά της οστεοπόρωσης έχουν γίνει όλο και πιο διαδεδομένα, με συνέπεια να αυξάνεται συνεχώς η χρήση διφωσφονικών.
Οι βρετανοί επιστήμονες επεσήμαναν ότι ο καρκίνος του οισοφάγου δεν είναι συνηθισμένος, συνεπώς ακόμα και ένας πιθανός διπλασιασμός του κινδύνου δεν αυξάνει τελικά σημαντικά τον κίνδυνο για τον ηλικιωμένο ασθενή. Στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ, όπως ανέφεραν, το ποσοστό περιστατικών καρκίνου του οισοφάγου σε άτομα 60-79 ετών είναι 1 στα 1.000 και αυξάνει σε 2 στα 1.000 λόγω της χρήσης των διφωσφονικών φαρμάκων.
Τα διφωσφονικά χρησιμοποιούνται ευρέως για την πρόληψη των καταγμάτων και την καταπολέμηση της εξασθένησης των οστών, η οποία σχετίζεται με την εμμηνόπαυση και την οστεοπόρωση. Στο εμπόριο, μεταξύ άλλων, περιέχονται στα φάρμακα Fosamax της Merck, Boniva της Roche, Reclast της Novartis, Actonel της Warner Chilcott κ.α.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα άτομα που έχουν πάρει πάνω από δέκα φορές συνταγές για φάρμακα με διφωσφονικά ή που τα παίρνουν για τουλάχιστον πέντε χρόνια, σχεδόν εμφανίζουν διπλάσιο κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του οισοφάγου σε σχέση με όσους δεν παίρνουν καθόλου τέτοια φάρμακα. Δεν είναι ακόμα βέβαιο γιατί αυξάνεται ο κίνδυνος για καρκίνο, αν και ήταν ήδη γνωστό ότι τα συγκεκριμένα φάρμακα ερεθίζουν τον οισοφάγο. Δεν βρέθηκε πάντως καμία αντίστοιχη αύξηση του κινδύνου για καρκίνο του στομάχου ή του εντέρου.
Η Γκριν δήλωσε ότι μια προηγούμενη έρευνα, που είχε χρησιμοποιήσει την ίδια βάση δεδομένων, δεν είχε εντοπίσει κάποια σχέση ανάμεσα σε αυτά τα φάρμακα και τον καρκίνο, πρόσθεσε όμως ότι η δική της νέα έρευνα παρακολούθησε τους ασθενείς για σχεδόν διπλάσιο χρονικό διάστημα.
Η βρετανίδα επιστήμων επεσήμανε ότι "πρέπει να δούμε τα ευρήματά μας σε ένα ευρύτερο πλαίσιο. Μιλάμε για πολύ ευρέως συνταγογραφούμενα φάρμακα και δεν έχουμε αρκετές πληροφορίες σχετικά με τους κινδύνους και τις ωφέλειες σε βάθος χρόνου". Πρόσθεσε πάντως ότι ακόμα και αν η έρευνά της επιβεβαιωθεί από νέα μελέτη, "λίγοι άνθρωποι" που παίρνουν αυτά τα φάρμακα, θα εμφανίσουν καρκίνο.
Σχολιάζοντας τη νέα μελέτη, στο ίδιο ιατρικό περιοδικό, η Ντάιαν Βισόφσκι από την αρμόδια εποπτική Αρχή των ΗΠΑ, την Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA), δήλωσε ότι "η πιθανότητα αρνητικών συνεπειών για τον οισοφάγο θα πρέπει να παρακινήσει τους γιατρούς που συνταγογραφούν αυτά τα φάρμακα, να ζυγιάζουν τους κινδύνους σε σχέση με τα οφέλη". Κάλεσε επίσης τους γιατρούς "να ζητάνε από τους ασθενείς τους να αναφέρουν τυχόν δυσκολία στην κατάποση, στο λαιμό, στο στήθος ή στην χώνευση, ώστε άμεσα να αξιολογείται η κατάστασή τους και πιθανόν να διακόπτεται η χρήση του φαρμάκου".
Πηγή: Nooz.gr

Πολύ κοντά στο συνθετικό αίμα

Για πρώτη φορά στα ιατρικά χρονικά Βρετανοί επιστήμονες κατάφεραν να μετατρέψουν εμβρυϊκά βλαστοκύτταρα που έχουν προκύψει από διαδικασία εξωσωματικής γονιμοποίησης σε ερυθρά αιμοσφαίρια (ερυθροκύτταρα), ανακάλυψη που ανοίγει τον δρόμο για τη δημιουργία συνθετικού αίματος. Ωστόσο, η δημιουργία αίματος από τα βλαστοκύτταρα εμβρύων υποβοηθούμενης αναπαραγωγής γεννά ηθικά διλήμματα, καθώς πολλοί είναι εκείνοι που κατακρίνουν τη θανάτωση εμβρύων, προκειμένου να χρησιμοποιηθούν τα βλαστοκύτταρά τους στη δημιουργία συνθετικού αίματος.
To πρωτοποριακό αυτό εγχείρημα, που χρηματοδοτείται από το ινστιτούτο Wellcome Trust, όταν περάσει στο στάδιο παραγωγής, θα φέρει την επανάσταση στον τρόπο λειτουργίας των μονάδων μεταγγίσεων, οι οποίες βασίζονται σήμερα αποκλειστικά σε δίκτυα αιμοδοτών, βοηθώντας να σωθούν ζωές που χάνονται σε τροχαία δυστυχήματα αλλά και να αυξηθούν τα αποθέματα αίματος γι’ αυτούς που χρειάζονται μετάγγιση.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ένα πολύ σημαντικό πλεονέκτημα στη μετάγγιση συνθετικού αίματος είναι ότι δεν θα υπάρχει κίνδυνος μετάδοσης ιών, όπως ο HIV, ο ιός της ηπατίτιδας και σε κάποιες περιπτώσεις, η ανθρώπινη εκδοχή της νόσου των τρελών αγελάδων.
Επιπλέον, το μεγάλο πλεονέκτημα των ερυθρών αιμοσφαιρίων ως συνθετικού προϊόντος είναι ότι δεν διαθέτουν πυρήνα, γεγονός που επιτρέπει στην αιμοσφαιρίνη στο κέντρο των κυττάρων να μεταφέρει οξυγόνο σε ολόκληρο το σώμα. Αυτό σημαίνει ότι τα συνθετικά αυτά ερυθρά αιμοσφαίρια δεν μπορούν να γίνουν καρκινικά, αφού δεν περιέχουν πυρηνικό DNA.
Οπως εξηγεί στην «Ιντιπέντεντ» ο επικεφαλής του προγράμματος, καθηγητής Μαρκ Τάρνερ από το Εδιμβούργο, η ερευνητική ομάδα έβαλε στο μικροσκόπιο έμβρυα που έχουν προκύψει από διαδικασίες υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, προκειμένου να εντοπίσει εκείνα που έχουν τη γενετική προδιάθεση της ομάδας αίματος «μηδέν ρέζους αρνητικό», καθώς η εν λόγω ομάδα αίματος (είναι σχετικά σπάνια, καθώς εντοπίζεται μόνο στο 7% του γενικού πληθυσμού) μπορεί να μεταγγιστεί σε όλους τους ανθρώπους χωρίς τον κίνδυνο απόρριψης.
Το μεγάλο βρετανικό ερευνητικό πρόγραμμα, κόστους περίπου 3,2 εκατ. ευρώ, επισημαίνει η βρετανική εφημερίδα, ελπίζεται ότι σε πέντε χρόνια θα επιτρέψει τις πρώτες μεταγγίσεις συνθετικού αίματος, φτιαγμένου από βλαστοκύτταρα.
Σημειώνεται ότι επιστήμονες και σε άλλες χώρες όπως η Σουηδία, η Γαλλία και η Αυστραλία, εργάζονται πυρετωδώς πάνω στην ανάπτυξη συνθετικού αίματος από εμβρυϊκά βλαστοκύτταρα.
Πηγή: ΕΘΝΟΣ

Νέες θεραπείες νικούν τον καρκίνο του προστάτη

Σημαντικά βήματα προόδου έχουν γίνει τις τελευταίες δεκαετίες στη μάχη κατά του καρκίνου του προστάτη, με αποτέλεσμα να θεωρείται πλέον από τους ειδικούς μία από τις μορφές καρκίνου που τις νικούν κατά κράτος. Βελτίωση των εγχειρήσεων, πιο στοχευμένες ακτινοθεραπείες, νέα φάρμακα και καλύτερη διάγνωση είναι το τετράπτυχο που έχει κάνει τη θνησιμότητα από τον δεύτερο συχνότερο καρκίνο στους άντρες να μειώνεται αργά αλλά σταθερά και τις προβλέψεις για τη μελλοντική εξέλιξη των ασθενών να υπολογίζονται πλέον σε βάθος 10ετίας και όχι 5ετίας, όπως γίνεται με τις άλλες μορφές καρκίνου.
Τα ακόμα καλύτερα νέα είναι πως διαρκώς επινοούνται νέα όπλα εναντίον του, τα οποία αυξάνουν την επιβίωση ακόμα και ασθενών με προχωρημένη νόσο.
«Ο καρκίνος του προστάτη είναι σίγουρα ένας από αυτούς που τους νικάμε κατά κράτος», λέει ο κ. Μελέτιος-Αθανάσιος Δημόπουλος, καθηγητής Θεραπευτικής και αναπληρωτής πρόεδρος της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, διευθυντής της Θεραπευτικής Κλινικής του Γενικού Νοσοκομείου «Αλεξάνδρα».
«Το ποσοστό επιβίωσης των ασθενών αυξάνεται διαρκώς, γεγονός που οφείλεται σε ένα ποσοστό στην πρωιμότερη διάγνωση και κατά ένα άλλο στη βελτίωση της αντιμετώπισης με ριζική προστατεκτομή, στις ακτινοβολίες που σήμερα γίνονται με ειδικούς σχεδιασμούς ώστε να επικεντρώνονται στον όγκο αφήνοντας ανέπαφους τους υγιείς ιστούς, και βεβαίως στις νέες φαρμακευτικές θεραπείες».
Ολα αυτά μαζί σημαίνουν ότι κατά μέσον όρο «στα 10 χρόνια από τη διάγνωση, η πιθανότητα επιβίωσης είναι πάνω από 80%», προσθέτει. «Και λέμε στα 10 χρόνια, διότι δεν μιλάμε καν για 5ετία πλέον στον καρκίνο του προστάτη».
Εγχειρήσεις
Oι θεραπείες που χορηγούνται στον καρκίνο του προστάτη εξαρτώνται από το στάδιό του. Στα αρχικά στάδια, κατά κανόνα γίνεται χειρουργική αφαίρεση του προστατικού αδένα με ριζική προστατεκτομή, η οποία αναλόγως με την περίπτωση μπορεί να γίνει με ανοιχτή εγχείρηση, λαπαροσκοπικά ή ρομποτικά.
«Η κλασική ριζική προστατεκτομή γίνεται πλέον με ειδικές τεχνικές, που διαφυλάσσουν τα νεύρα (nerve sparing techniques) και έτσι τη στύση και τη λειτουργία του ουροποιητικού», λέει ο κ. Δημόπουλος. «Η στυτική δυσλειτουργία και η ακράτεια ούρων ήταν κάποτε πολύ συνηθισμένες παρενέργειες της εγχείρησης, συχνά ήταν και μη αναστρέψιμες, αλλά τώρα πια έχουν περιοριστεί σε μεγάλο βαθμό».
Σημαντική εξέλιξη θεωρείται και η ολοένα συχνότερη διενέργεια της ριζικής προστατεκτομής λαπαροσκοπικά ή ρομποτικά. «Τα νεώτερα δεδομένα δείχνουν πως σε πολλούς ασθενείς η ρομποτική και η λαπαροσκοπική αφαίρεση έχουν εξίσου καλά αποτελέσματα», λέει ο κ. Δημόπουλος. «Ωστόσο, εξακολουθούμε να μένουμε λίγο επιφυλακτικοί, διότι δεν τις έχουμε πάρα πολύ καιρό στη διάθεση των ασθενών μας ούτως ώστε να ξέρουμε την αποτελεσματικότητά τους έπειτα από 15 ή 20 χρόνια, όπως ξέρουμε για την κλασική, ανοιχτή εγχείρηση».
Συνδυασμός ορμονών και ακτινοθεραπείας
Ενθαρρυντικά είναι τα νέα και για τους πάσχοντες από τοπικά προχωρημένο καρκίνο του προστάτη, ο οποίος θεωρείται μεν ανεγχείρητος αλλά δεν έχει προκαλέσει μεταστάσεις εμφανείς με τις υπάρχουσες απεικονιστικές μεθόδους (λ.χ. αξονικές τομογραφίες).
«Οι τοπικά προχωρημένοι καρκίνοι είναι αυτοί που χαρακτηρίζονται από πολύ υψηλό PSA (συνήθως πάνω από 30) ή αυτοί που είναι εμφανές ότι έχουν διηθήσει το "περίβλημα" του προστάτη, δηλαδή την κάψα, αλλά δεν μπορούμε να δούμε τις μεταστάσεις», εξηγεί ο καθηγητής. «Οταν βλέπουμε έναν άρρωστο με PSA 30 ή 40, κανονικά δεν συνιστούμε εγχείρηση διότι θεωρούμε πως υπάρχει εξάπλωση του καρκίνου έξω από τον προστάτη, ακόμα κι αν δεν μπορούμε να την ανιχνεύσουμε με τις εξετάσεις. Αντίστοιχα, όταν βλέπουμε τον καρκίνο να έχει διηθήσει την κάψα του προστάτη, ξέρουμε ότι έχει εξαπλωθεί από τον αδένα».
Οι άρρωστοι με τοπικά προχωρημένους καρκίνους αντιμετωπίζονταν έως τώρα με ορμονικές θεραπείες όπως γίνεται και σε όσους έχουν ανιχνευμένες μεταστάσεις. Ωστόσο, στην αγωγή αυτή είναι πιθανό να προστεθεί σύντομα και η τοπική ακτινοθεραπεία, καθώς πρόσφατες μελέτες έδειξαν πως ο συνδυασμός αυτός μπορεί να αυξήσει το ποσοστό επιβίωσης των ασθενών.
Μία από τις νεώτερες μελέτες παρουσιάστηκε τον περασμένο μήνα στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Κλινικής Ογκολογίας (ASCO) από επιστήμονες του Πανεπιστημίου του Τορόντο. Στη μελέτη πήραν μέρος περισσότεροι από 1.200 ασθενείς οι οποίοι είχαν τοπικά προχωρημένο ή υψηλού κινδύνου καρκίνο του προστάτη. Οι ερευνητές τούς χώρισαν σε δύο ομάδες: στη μία χορήγησαν μόνο ορμονική θεραπεία και στην άλλη τον συνδυασμό ορμονικής θεραπείας/ακτινοθεραπείας.
Επειτα από 7 χρόνια, όσοι εθελοντές είχαν υποβληθεί στη συνδυασμένη θεραπεία είχαν κατά 43% λιγότερες πιθανότητες να χάσουν τη ζωή τους από τη νόσο τους. Στην πραγματικότητα, στην ομάδα της συνδυασμένης θεραπείας είχε πεθάνει μόνο το 10% των ασθενών, έναντι του 21% των ασθενών που είχαν κάνει μόνο ορμονική θεραπεία.
«Οντως, αυτή και άλλες πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει πως η τοπική ακτινοθεραπεία μαζί με την ορμονική θεραπεία οδηγεί σε αύξηση του ποσοστού επιβίωσης _ και είναι πιθανόν να αλλάξει ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζουμε αυτούς τους αρρώστους», σχολιάζει ο κ. Δημόπουλος.
Μεταστατική νόσος
Καλά νέα υπάρχουν και για τους ασθενείς με προχωρημένη νόσο, η οποία έχει εξαπλωθεί εμφανώς έξω από τον προστάτη. Στους ασθενείς αυτούς γίνεται συστηματική θεραπεία, δηλαδή χορηγούνται φάρμακα: πρώτα ορμονική θεραπεία και στη συνέχεια χημειοθεραπεία.
Η χορήγηση της ορμονικής θεραπείας βασίζεται στο γεγονός ότι περίπου δύο στους τρεις καρκινικούς όγκους του προστάτη «τρέφονται» από τις ανδρικές ορμόνες του φύλου τα ανδρογόνα, το πιο ισχυρό από τα οποία είναι η τεστοστερόνη. Τα ανδρογόνα παράγονται κατά κανόνα από τους όρχεις, αλλά μικρές ποσότητες παράγονται και από τα επινεφρίδια. Στόχος της ορμονικής θεραπείας είναι να διακοπεί η παραγωγή τους, ώστε να μείνουν οι καρκινικοί όγκοι χωρίς «τροφή» και έτσι να αναχαιτιστεί η ανάπτυξή τους ή ακόμα και να «λιμοκτονήσουν».
Παρά τη διακοπή της ορμονικής παραγωγής, όμως, υπάρχουν όγκοι που εξακολουθούν να αναπτύσσονται. Σε τέτοια περίπτωση, χαρακτηρίζονται ως ορμονοάντοχοι και απαιτούν περαιτέρω αγωγή και δη χημειοθεραπεία.
«Η καθιερωμένη και πιο αποτελεσματική μέχρι σήμερα χημειοθεραπεία για τον καρκίνο του προστάτη είναι η δοσεταξέλη σε συνδυασμό με χαμηλές δόσεις κορτιζόνης», εξηγεί ο κ. Δημόπουλος. «Προσφάτως όμως εγκρίθηκε μία ακόμα ουσία της ίδιας κατηγορίας (ταξάνες), η καμπαζιταξέλη, που φαίνεται ότι επίσης είναι δραστική εναντίον του καρκίνου του προστάτη».
Η καμπαζιταξέλη εγκρίθηκε από την Υπηρεσία Τροφίμων & Φαρμάκων (FDA) των ΗΠΑ τον περασμένο μήνα, ενώ εκκρεμεί η σχετική απόφαση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων.
Ακόμα πιο ενθαρρυντική εξέλιξη, όμως, θα είναι, σύμφωνα με τον καθηγητή, η ολοκλήρωση των μελετών και τελικά η έγκριση ενός άλλου φαρμάκου, της οξικής αμπιρατερόνης. «Η οξική αμπιρατερόνη είναι μία ουσία η οποία οδηγεί σε πλήρη αναστολή της παραγωγής των ανδρογόνων διακόπτει ακόμα και τη μικρή παραγωγή τους από τα επινεφρίδια», λέει. «Υπάρχουν μελέτες που έδειξαν ότι σε καρκίνο του προστάτη ανθεκτικό στη χημειοθεραπεία, η ουσία αυτή οδηγεί σε πτώση του PSA και υποστροφή της μεταστατικής νόσου σε ποσοστό 30%-40%. Πρακτικά αυτό σημαίνει πως δρα ακόμα και στα πιο προχωρημένα στάδια του καρκίνου του προστάτη, όταν η νόσος δεν ανταποκρίνεται πλέον ούτε στη χημειοθεραπεία».
Αμφιβολίες για την αξία της μέτρησης του PSA
Παρά τις σημαντικές εξελίξεις στην αντιμετώπιση του καρκίνου του προστάτη, η επιστημονική κοινότητα εξακολουθεί να είναι διχασμένη όσον αφορά την αξία του PSA (ειδικό προστατικό αντιγόνο), τα επίπεδα του οποίου μετρώνται με μια απλή εξέταση αίματος και δείχνουν εάν υπάρχει πρόβλημα στον προστάτη ή όχι.
Οπως εξηγεί ο κ. Ηρακλής Πούλιας, διευθυντής στο Ουρολογικό Τμήμα του Κοργιαλένειου-Μπενάκειου Νοσοκομείου Αθηνών, «το ειδικό προστατικό αντιγόνο υπερεκκρίνεται από τα προστατικά καρκινικά κύτταρα και απελευθερώνεται στο αίμα, με αποτέλεσμα η τιμή του να αυξάνεται πέραν από κάποιες προκαθορισμένες, θεωρούμενες ως φυσιολογικές τιμές. Ωστόσο, το PSA μπορεί να υπερεκκρίνεται και σε ασθενείς που δεν έχουν καρκίνο, αλλά μεγάλη καλοήθη υπερπλασία του προστάτη ή σοβαρή φλεγμονή του αδένα (προστατίτιδα)». Το γεγονός αυτό μπορεί να οδηγήσει πολλούς ασθενείς «σε μια αναίτια διαδικασία συνεχούς ελέγχου, επανειλημμένων βιοψιών, συνεχούς άγχους και αγωνίας για την κατάστασή τους κάτι που συμβαίνει αρκετά συχνά», προσθέτει.
Ενα άλλο πρόβλημα είναι πως οι έως τώρα μελέτες περιέχουν αντιφάσεις όσον αφορά το όφελος της εξέτασης στην επιβίωση των ασθενών. «Υπάρχουν μελέτες που δείχνουν ένα όφελος στην επιβίωση και άλλες που δεν δείχνουν», λέει ο καθηγητής Μελέτιος-Αθανάσιος Δημόπουλος. «Είναι σαφές ότι με την βοήθεια του PSA ανιχνεύονται οι καρκίνοι νωρίτερα, αλλά αυτό δεν μεταφράζεται κατ' ανάγκην σε κέρδος στην επιβίωση. Και αυτό, διότι υπάρχει ένα ποσοστό όγκων που ναι μεν ανιχνεύονται νωρίς αλλά δεν θα δημιουργούσαν ποτέ πρόβλημα στους αρρώστους, καθώς και ένα άλλο που αφορά τόσο επιθετικούς καρκίνους ώστε δεν κάνει ιδιαίτερη διαφορά το πότε θα εντοπιστούν».
Επιπλέον, «κάποιες μελέτες δείχνουν πως ο μαζικός πληθυσμιακός έλεγχος μειώνει τη γενική θνησιμότητα από καρκίνο του προστάτη, αλλά δεν έχει εκτιμηθεί η ωφελιμότητα σε ατομικό επίπεδο, ούτε συνηγορούν όλες οι μελέτες στη γενική αξία του», προσθέτει ο κ. Πούλιας.
Πρακτικά, όλα αυτά σημαίνουν πως θα χρειαστούν μακροχρόνιες μελέτες παρακολούθησης των ασθενών έως ότου αποφανθεί η επιστήμη για το αν θα πρέπει ή όχι να κάνουν όλοι οι άντρες εξέταση του PSA (όπως λ.χ. πρέπει να κάνουν οι γυναίκες τεστ Παπ ή μαστογραφία), σύμφωνα με τους δύο ειδικούς.
Προς το παρόν, οι αρμόδιοι ιατρικοί οργανισμοί συνιστούν να γίνεται μία προληπτική μέτρηση του PSA στην ηλικία των 50 ετών (εκτός κι αν υπάρχει οικογενειακό ιστορικό της νόσου, οπότε πρέπει να γίνει νωρίτερα), και από κει και πέρα η συχνότητα της εξέτασης να καθορίζεται κατά περίπτωση.
Πηγή: ΤΑ ΝΕΑ

Οι παρενέργειες των στατινών που μειώνουν την χοληστερίνη

Οι άνθρωποι που παίρνουν φάρμακα με στατίνες για να ρίξουν την υψηλή χοληστερίνη τους, έχουν αυξημένο κίνδυνο για μια σειρά από παρενέργειες, όπως δυσλειτουργία του ήπατος, ζημιά στα νεφρά, μυική αδυναμία και καταρράκτη στα μάτια, γι' αυτό θα πρέπει να παρακολουθούν προσεκτικά την εξέλιξη της υγείας τους, σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα.
Η έρευνα, που μελέτησε πάνω από 2 εκατ. άτομα, έγινε από ερευνητές του πανεπιστημίου του Νότιγχαμ, υπό τις καθηγήτριες Τζούλια Χιπίσλεϊ-Κοξ και Κάρολ Κούπλαντ, και δημοσιεύτηκε στο βρετανικό ιατρικό περιοδικό "British Medical Journal", σύμφωνα με το BBC και το πρακτορείο Ρόιτερ.
Η έρευνα διαπίστωσε ότι οι παρενέργειες που προκαλούν οι στατίνες, είναι χειρότερες κατά το πρώτο έτος της θεραπείας με αυτές. Η ανακάλυψη δεν είναι πάντως πιθανό να επηρεάσει την χρήση των δημοφιλών φαρμάκων με στατίνες, όπως το Lipitor της Pfizer και το Crestor της AstraZeneca, αλλά οι ερευνητές συνιστούν στους ασθενείς να έχουν συνεχώς το νου τους για πιθανές παρενέργειες.
Οι στατίνες είναι από τα πιο πετυχημένα εμπορικά φάρμακα όλων των εποχών και θεωρείται ότι έχουν εμποδίσει εκατομμύρια εμφράγματα και εγκεφαλικά. Δεν είναι όμως απαλλαγμένες κινδύνων, όπως δείχνει και η νέα μελέτη, αν και τα οφέλη τους φαίνεται να υπεραντισταθμίζουν τους κινδύνους, ιδίως όταν οι στατίνες χρησιμοποιούνται με σύνεση και στη σωστή δόση.
Σύμφωνα με τη νέα έρευνα, για κάθε 10.000 άτομα υψηλού κινδύνου που πήραν στατίνες, υπήρξαν κατά μέσο όρο 271 λιγότερα περιστατικά καρδιοπάθειας και, από την άλλη, 74 περισσότερες περιπτώσεις δυσλειτουργίας του ήπατος, 23 περισσότερα περιστατικά νεφροπαθειών, 307 περισσότεροι με καταρράκτη και 39 με μυική αδυναμία (μυοπάθεια).
Οι παρενέργειες ήσαν παρόμοιες για όλα τα διαφορετικά είδη στατινών, εκτός από τα προβλήματα στο ήπαρ, όπου οι περισσότεροι κίνδυνοι για παρενέργειες διαπιστώθηκαν στην φλουβαστατίνη, που διατίθεται από τη Novartis με τις εμπορικές ονομασίες Lescol και Lochol.
Πηγή: Nooz.gr

Εμβόλιο - ελπίδα για τον καρκίνο του μαστού

Αμερικανοί επιστήμονες υποστηρίζουν ότι έχουν αναπτύξει ένα δραστικό εμβόλιο για τον καρκίνο του μαστού.
Οι επιστήμονες έχουν δοκιμάσει το εμβόλιο σε ποντίκια και πλέον αναμένουν τα αποτελέσματα από τις δοκιμές σε ανθρώπους. Ταυτόχρονα προειδοποιούν ότι θα χρειαστεί μερικά χρόνια μέχρι το εμβόλιο να κυκλοφορήσει στην αγορά.
Ο Vincent Tuohy, από το Cleveland Clinic Learner Research Institute, δήλωσε ότι ευελπιστούν μια μέρα το εμβόλιο να χρησιμοποιείται στις ενήλικες για την πρόληψη του καρκίνου του μαστού, όπως ακριβώς χρησιμοποιούνται τα εμβόλια για τις παιδικές ασθένειες.
Ο ανοσολόγος που ήταν υπεύθυνος για τη μελέτη, εξήγησε πως το εμβόλιο στοχεύει σε πρωτεΐνες που βρίσκονται στους περισσότερους τύπους καρκίνου του μαστού.
«Εάν τελικά έχει την ίδια δράση στους ανθρώπους, με αυτή που έχει στα ποντίκια που έγιναν τα πειράματα, σημαίνει ότι θα εξαλείψουμε τον καρκίνο του μαστού», αναφέρει ο Vincent.
Στο πλαίσιο των πειραμάτων εμβολιάστηκε με την ουσία α-λακταλβουμίνη μία ομάδα ποντικών με γενετική προδιάθεση στον καρκίνο του μαστού, ενώ άλλα ποντίκια με την ίδια προδιάθεση δεν εμβολιάστηκαν.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, κανένα από τα ποντίκια που έλαβε α-λακταλβουμίνη δεν ανέπτυξε καρκίνο, ενώ από την ομάδα που δεν εμβολιάστηκε ανέπτυξαν όλα.
Η μελέτη δημοσιεύεται στην επιστημονική επιθεώρηση Nature Medicine.
Πηγή: ΤΑ ΝΕΑ

Εγκρίθηκε στις ΗΠΑ το πρώτο θεραπευτικό εμβόλιο κατά του καρκίνου

Η αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων ενέκρινε το πρώτο θεραπευτικό εμβόλιο κατά του καρκίνου, μια θεραπεία που προορίζεται για ασθενείς με καρκίνο του προστάτη σε προχωρημένο στάδιο.
Το εμβόλιο Provenge της αμερικανικής εταιρείας Dendreon είναι η πρώτη από μια σειρά νέων ανοσοθεραπειών κατά του καρκίνου που αναμένονται τα επόμενα χρόνια.
«Η σημαντική είδηση είναι ότι πρόκειται για την πρώτη ανοσοθεραπεία που λαμβάνει έγκριση, και υποψιάζομαι ότι μέσα σε πέντε με δέκα χρόνια οι ανοσοθεραπείες θα αποτελούν μεγάλο μέρος της αντικαρκινικής θεραπείας γενικά» εκτίμησε ο Δρ Φιλ Κάντοφ, ο οποίος συμμετείχε στις δοκιμές του εμβολίου στο Ινστιτούτο Καρκίνου «Ντέινα Φάρμπερ».
Αντίστοιχα πειραματικά εμβόλια για άλλες μορφές καρκίνου, όπως το μελάνωμα και το νευροβλάστωμα, βρίσκονται στα τελικά στάδια των κλινικών μελετών.
Οι δοκιμές του Provenge σε 512 ασθενείς με καρκίνο του προστάτη, οι οποίοι είχαν ήδη εμφανίσει μεταστάσεις και δεν ανταποκρίνονταν στην ορμονοθεραπεία, έδειξαν ότι το εμβόλιο αυξάνει την επιβίωση κατά 4,1 μήνες κατά μέσο όρο. Το χρονικό αυτό διάστημα ακούγεται μικρό, είναι όμως μεγαλύτερο από τους τρεις μήνες επιβίωσης που προσφέρει η στάνταρτ χημειοθεραπεία με το φάρμακο δοσεταξέλη.
Επιπλέον, οι ερευνητές πιστεύουν ότι τα οφέλη θα ήταν πολύ μεγαλύτερα αν το εμβόλιο χορηγηθεί νωρίτερα στην πορεία της ασθένειας.
Το εμβόλιο, πάντως, δεν θεραπεύει έτσι απλά τον καρκίνο, ούτε είναι μια απλή ένεση: Η σύσταση του Provenge πρέπει να προσαρμόζεται στις ανάγκες κάθε συγκεκριμένου ασθενή. Σε πρώτη φάση, οι γιατροί απομονώνουν από το αίμα του ασθενή κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος, τα οποία στη συνέχεια καλλιεργούνται στο εργαστήριο μαζί με μια πρωτεΐνη που απαντάται στα καρκινικά κύτταρα.
Τα κύτταρα εκπαιδεύονται έτσι να αναγνωρίζουν την πρωτεΐνη ως εισβολέα. Όταν επιστραφούν στον οργανισμό του ασθενή, δίνουν εντολή στο ανοσοποιητικό σύστημα να επιτεθεί στον όγκο.
Η θεραπεία χορηγείται ενδοφλεβίως τρεις φορές ανά δύο εβδομάδες.
Δεδομένου ότι δεν πρόκειται για έτοιμο εμβόλιο, το Provenge μόνο φτηνό δεν είναι. Η Dendreon ανακοίνωσε ότι η τιμή της θεραπείας θα ανέρχεται αρχικά στα 93.000 δολάρια ανά ασθενή, ενώ αναλυτές εκτιμούν ότι έως το 2016 το φάρμακο θα αποφέρει κέρδη ενός δισ. δολαρίων το χρόνο.
Πηγή: in.gr

Επικοινώνησε ενώ βρισκόταν σε κώμα

Ένας άνδρας που βρίσκεται σε κατάσταση «φυτού» για πέντε χρόνια κατάφερε να επικοινωνήσει με τους γιατρούς χρησιμοποιώντας μόνο τη σκέψη του.
Οι επιστήμονες εκτιμούν πως η περίπτωση του άνδρα που είχε υποστεί σοβαρή εγκεφαλική βλάβη από τραυματισμό σε τροχαίο ατύχημα, μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα στην ιατρική περίθαλψη των ανθρώπων που βρίσκονται σε αυτή την κατάσταση.
Βρετανοί και Βέλγοι ερευνητές που πραγματοποίησαν τη μελέτη χρησιμοποίησαν την τεχνική της λειτουργικής μαγνητικής τομογραφίας για να καταδείξουν ότι μπορεί να σκεφτεί απαντήσεις όπως «ναι» ή «όχι» σε ερωτήσεις που του έκαναν, μεταβάλλοντας την εγκεφαλική του δραστηριότητά του.
Οι ειδικοί αναφέρουν ότι τα αποτελέσματα της μελέτης σημαίνουν ότι όλοι οι ασθενείς που βρίσκονται σε παρόμοια κατάσταση με απώλεια συνείδησης θα έπρεπε να επανεκτιμηθούν, προκειμένου να διαπιστωθεί εάν μπορούν τελικά να επικοινωνήσουν με το περιβάλλον τους.
«Η έκπληξή μας ήταν μεγάλη όταν διαπιστώσαμε ότι ο ασθενής μας ήταν σε θέση να απαντήσει σωστά στις ερωτήσεις μας απλώς αλλάζοντας τις σκέψεις του», δήλωσε ο Adrian Owen, ένας από τους συγγραφείς της μελέτης.
«Εκτός του ότι οι τομογραφίες έδειξαν πως ο άνδρας στην πραγματικότητα δεν βρισκόταν σε κατάσταση απώλειας συνείδησης, για πρώτη φορά μετά από 5 χρόνια «μοναξιάς» του έδωσαν τη δυνατότητα να εκφράσει τις σκέψεις του στον έξω κόσμο», προσέθεσε ο ερευνητής.
Ο άνδρας ήταν ένας από τους 23 συνολικά ασθενείς που βρίσκονταν σε κατάσταση «φυτού» και διερευνήθηκαν με λειτουργική μαγνητική τομογραφία, η οποία χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά σε άτομα με ανικανότητα κίνησης και λόγου.
Η μελέτη δημοσιεύεται στην επιστημονική επιθεώρηση New England Journal of Medicine.
Πηγή: ΤΑ ΝΕΑ