Πέθανε ο σπουδαίος ηθοποιός Γιάννης Βόγλης

Ένας από τους σπουδαιότερους ηθοποιούς της γενιάς του, ο Γιάννης Βόγλης, πέθανε την Τετάρτη 20/4/2016 σε ηλικία 79 ετών.

Είχε γεννηθεί στην Αθήνα το 1937. Σπούδασε στη δραματική σχολή του Πέλου Κατσέλη.

Η πρώτη του εμφάνιση στο θέατρο έγινε στη θεατρική παράσταση Η άνοδος του Αρτούρο το 1961, υπό τη σκηνοθεσία του Καρόλου Κουν.

Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στον κινηματογράφο στην ταινία Οι Υπερήφανοι.
Έγινε γνωστός από την ταινία Κορίτσια στον ήλιο το 1968, ενώ σημαντική ερμηνεία του υπήρξε στην ταινία Το χώμα βάφτηκε κόκκινο του Βασίλη Γεωργιάδη.

Εργάστηκε κυρίως στο θέατρο, όπου και συνεργάστηκε με πρωταγωνιστές όπως ο Μάνος Κατράκης, η Έλλη Λαμπέτη, ο Αλέκος Αλεξανδράκης κ.ά. Υπήρξε βασικό στέλεχος του ΚΘΒΕ.

Την δεκαετία του 1980 ήταν μέλος του θιάσου «Ανατολή». Σημαντικές παραγωγές του ήταν οι Καπετάν Μιχάλης, Αλέξης Ζορμπάς, Ελλάδα-Ρίτσος Μακρυά Πορεία (Πολυθέαμα), Ο Καλός Στρατιώτης Σβέικ, Αγαπημένε μου Παππού, Προμηθέας Δεσμώτης του Αισχύλου και περιόδευσε στην Ελλάδα, την Κύπρο, τον Καναδά με μεγάλη επιτυχία. Είχε πάρει μέρος σε πολλές εκδηλώσεις ως αφηγητής, ενώ έχει ασχοληθεί επίσης και με τη σκηνοθεσία.

Συνεργάστηκε με το Θέατρο «Πράξη» της Μπέτυς Αρβανίτη. Κάποια έργα στα οποία έπαιξε είναι: Ο Φερνάντο Κραπ μου Έγραψε ένα Γράμμα, Η Κυρία από τη Θάλασσα σε σκηνοθεσία Μίνου Βολανάκη, Μια Πιθανή Συνάντηση, Η Επιστροφή του Χ. Πίντερ.

Στον κινηματογράφο είχε πρωταγωνιστήσει σε πολλές ταινίες. Ανάμεσα τους οι: Ερόικα (1960), Οι υπερήφανοι (1962), Η παγίδα (1962), Πετώντας με τον άνεμο (1963), Σταυραετοί (1963), Ο κράχτης (1964), Βρώμικη πόλις (1965), Καταιγίδα (1965), Κατηγορώ τους ανθρώπους (1965), Το φυλαχτό της μάνας (1965), Το χώμα βάφτηκε κόκκινο (1965), Ξεχασμένοι ήρωες (1966), Πετώντας με τον άνεμο (1966), Επιχείρησις Δούρειος Ίππος (1966), Έρωτες στη Λέσβο (1967), Ο 13ος (1967), Κορίτσια στον ήλιο (1968), Οι άνδρες δεν λυγίζουν ποτέ (1968), Ραντεβού με μια άγνωστη (1968), Ένας μάγκας στα σαλόνια (1969), Beautiful people (2001) κ.ά.

Επίσης είχε συμμετάσχει σε πολλές τηλεοπτικές σειρές, όπως:  Της Αγάπης Μαχαιριά (2006-2007), Ακροβατώντας (2003), Η αγάπη ήρθε από μακριά (2002), Κάτω απ' την Ακρόπολη (2001), Έρωτας κλέφτης (2000), Σύνορα αγάπης (1999), Άγγιγμα ψυχής (1998), Ψίθυροι καρδιάς (1997), Ανατομία ενός εγκλήματος (1992-1995, επεισόδια «Νύχτα τρόμου», «Σόνια Κρίλοβιτς»), Μια ζωή για την Έλσα (1995), Μοιραίο πάθος (1995), Τμήμα Ηθών (1992), Άφρικα (1992), Η δίψα (1990) κ.ά.

Ο Γιάννης Βόγλης είχε τιμηθεί από διάφορες πόλεις Ελλάδας και Κύπρου.

Την περίοδο 2000-2005 πήγε στην Κύπρο όπου διετέλεσε καλλιτεχνικός διευθυντής στους Οργανισμούς ΕΘΑΛ της Λεμεσού και του Θεάτρου Σκάλα της Λάρνακας. Σκηνοθέτησε μεταξύ άλλων τις παραγωγές Βασίλης Τσιτσάνης, Φονιάς, Αδελφοί Καραμαζόφ κ.ά.

Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος (ΚΘΒΕ) εκφράζει τη βαθιά του θλίψη για την απώλεια του Γιάννη Βόγλη, του ηθοποιού που υπηρέτησε και τίμησε το θέατρο και τον πολιτισμό για δεκαετίες.

Ξεχώρισε με τις ερμηνείες του τόσο στο θέατρο όσο και στον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Υπήρξε για μία πενταετία (1973-1977) βασικό στέλεχος του ΚΘΒΕ, υπενθυμίζει το Θέατρο.

«Εκφράζω τη βαθιά μου θλίψη για την απώλεια του ηθοποιού Γιάννη Βόγλη που διακρίθηκε για τις σπουδαίες ερμηνείες του στο θέατρο και τον κινηματογράφο αλλά και την πολιτική και κοινωνική του δράση» σημειώνει σε ανακοίνωσή του ο υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού, Αριστείδης Μπαλτάς.

«Χαρισματικός και στρατευμένος μέχρι τέλους στην τέχνη της υποκριτικής θα μείνει ζωντανός στη μνήμη όλων μας μέσα από τους ρόλους που ενσάρκωσε. Συλλυπητήρια στους δικούς του ανθρώπους» σημειώνει ο κ. Μπαλτάς.

Ο υπεύθυνος του Τομέα Πολιτισμού της Νέας Δημοκρατίας, Κωνσταντίνος Γκιουλέκας, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Άλλος ένας καλλιτέχνης με ισχυρά 'χνάρια' στο καλλιτεχνικό στερέωμα έφυγε από κοντά μας, ο μεγάλος μας πρωταγωνιστής Γιάννης Βόγλης.

» Χαρισματικός ηθοποιός, διατηρούσε ανεξίτηλη την στόφα του αυθεντικού καλλιτέχνη που δεν λοξοδρομεί, αλλά παραμένει σταθερά προσηλωμένος και προσανατολισμένος στην τέχνη του.

» Λάμπρυνε με την παρουσία του το ποιοτικό θέατρο που υπηρέτησε για χρόνια, ενώ αξέχαστες θα μείνουν και οι κινηματογραφικές του ερμηνείες.

» Η αγάπη του Γιάννη Βόγλη για την τέχνη του δεν τον άφησε να 'αποστρατευτεί' ποτέ. Έφυγε πάνω στο 'σανίδι', όπως και οι περισσότεροι ηθοποιοί της γενιάς του.

» Τον αποχαιρετούμε με θλίψη, αλλά και με ένα μεγάλο 'ευχαριστώ' για όσα προσέφερε. Στην οικογένεια του εκφράζουμε τα βαθιά μας συλλυπητήρια.»

«Το πέρασμά του από το θέατρο άφησε ανεξίτηλα ίχνη, ερμηνεύοντας μια πλατιά γκάμα ρόλων του κλασικού και του σύγχρονου ρεπερτορίου, στο πλάι επίσης σπουδαίων ηθοποιών» αναφέρει το ΚΚΕ σε ανακοίνωσή του.

«Αξέχαστοι θα μείνουν και οι χαρακτήρες που ενσάρκωσε στον κινηματογράφο και την τηλεόραση και μας συντρόφεψαν για δεκαετίες. Θα τον θυμόμαστε πάντα, όχι μόνο ως ηθοποιό, αλλά και για τις στιγμές που στάθηκε στο πλάι του ΚΚΕ και το στήριξε, στους δύσκολους αγώνες που δόθηκαν», καταλήγει η ανακοίνωση του κόμματος.

Το Ποτάμι σε ανακοίνωσή του αναφέρει: «Ο Γιάννης Βόγλης που μας άφησε σήμερα δεν ήταν μια τυπική περίπτωση υπηρέτη της Τέχνης. Ενσάρκωσε μεγάλους ρόλους στο Θέατρο και τον Κινηματογράφο και υπηρέτησε την Τέχνη του χωρίς εκπτώσεις. Αλλά δεν σνόμπαρε και το καλό μαζικό σινεμά. Γιατί όπως είχε πει και ο ίδιος, σαν γνήσιος εργάτης της Τέχνης, χρειάστηκε να ξεπληρώσει και τα προσωπικά του χρέη.

» Μας αφήνει παρακαταθήκη εκτός από το Χρέος προς την Τέχνη και τη διακριτική, πιστή και ανυστερόβουλη στράτευσή του στις μεγάλες αξίες της Δημοκρατίας και της Κεντροαριστεράς. Δε νομίζουμε ότι ο ίδιος θα έκανε διακρίσεις ανάμεσα στους ρόλους που ερμήνευσε. Αλλά θα μας επέτρεπε ίσως να ξεχωρίσουμε αυτόν του Δημήτρη Μαρκουζή στην Αντίστροφη Μέτρηση. Του ανυποχώρητου στις αξίες του καθηγητή που επιστρέφει μετά από χρόνια στην Ελλάδα για να υπηρετήσει την πατρίδα του και το λαό του. Και που το σύστημα που δεν ανέχεται τους άξιους τον πολεμά- πόσο τραγικά επίκαιρο.

Στους οικείους του απευθύνουμε τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια.»
Πηγή: in.gr

Πέθανε ο Λέοναρντ Νιμόι, ο αγαπημένος Σποκ του Star Trek

Πέθανε σήμερα 27 Φεβρουαρίου 2015 σε ηλικία 83 ετών ο Λέοναρντ Νιμόι, ο αγαπημένος Σποκ του Star Trek. Την είδηση του θανάτου του ανακοίνωσε η σύζυγός του Σούζαν Μπέι Νιμόι, μιλώντας στους New York Times.
Ο ίδιος είχε ανακοινώσει τον Ιανουάριο του 2014 μέσω Twitter, ότι έπασχε από χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια. «Σταμάτησα να καπνίζω πριν από 30 χρόνια. Όχι αρκετά σύντομα. Έχω χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια. Ο παππούς σάς λέει: Κόψτε το τώρα!» είχε γράψει.

Ο Λέοναρντ Νιμόι έγινε διάσημος μέσα από τον ρόλο του Σποκ, τον οποίο με τον έναν ή τον άλλο τρόπο ερμήνευσε για σχεδόν μισό αιώνα. Έπαιξε τον εξωγήινο χαρακτήρα (μισός Βάλκαν, μισός άνθρωπος) σε σειρές, καρτούν, ταινίες, ενώ δάνεισε τη φωνή του σε βιντεοπαιχνίδια.

Εμφανίστηκε ακόμη και στην ταινία του Τζ.Τζ.Άμπραμς Star Trek Into Darkness (2013).

Ο Λέοναρντ Νιμόι γεννήθηκε στις 26 Μαρτίου 1931 στη Βοστώνη από ουκρανούς γονείς εβραϊκής καταγωγής. Ο πατέρας του είχε κουρείο και η μητέρα του ήταν νοικοκυρά. Για την υποκριτική ενδιαφέρθηκε από πολύ μικρός. Αργότερα, κέρδισε υποτροφία και πήγε στην ομάδα Pasadena Playhouse.

Έκανε την πρώτη του εμφάνιση στην ταινία Queen for a Day σε ηλικία 20 ετών.

Η πρώτη του επαφή με την επιστημονική φαντασία ήρθε το 1952 με την ταινία Zombies of the Stratosphere.

Υπηρέτησε στον αμερικανικό στρατό από το 1953-1955 και εμφανίστηκε σε αρκετές τηλεοπτικές σειρές.

Η «επιβίβασή» του στο Enterprise του χάρισε φήμη και σταθερή δουλειά. Ο Λέοναρντ Νιμόι ήταν αυτός που σκέφτηκε την χειρονομία με το V και τη φράση «Live Long and Prosper» που έγινε σήμα-κατατεθέν του.

Δεν φαίνεται να ήταν ιδιαίτερα χαρούμενος για τα μυτερά του αυτιά, αλλά ο δημιουργός της σειράς Τζιν Ροντενμπέρι τον έπεισε να τα φορέσει.

Είχε κερδίσει τρία Emmy για τον ρόλο του Σποκ, ένα για κάθε σεζόν της σειράς.

Μετά το τέλος της σειράς τον Φεβρουάριο του 1969, ο Νιμόι πήγε στις Επικίνδυνες Αποστολές.

Η επιτυχία του Star Trek οδήγησε τον Δεκέμβριο του 1979 σε μία ταινία και σε μία δεύτερη το 1982.

Έπαιξε στο Catlow με τον Γιούλ Μπρίνερ το 1971. Το μεγαλύτερο μέρος της δεκαετίας του 1970 εμφανίστηκε σε τηλεοπτικές σειρές και ήταν υποψήφιος για Emmy το 1982 για τον ρόλο του στην τηλεταινία A Woman Called Golda. Στη διάρκεια της ίδιας δεκαετίας παρουσίασε και μία σειρά με ανεξήγητα φαινόμενα.

Είχε παίξει σε πάρα πολλές θεατρικές παραστάσεις, ανάμεσά τους στο Full Circle (1973) σε σκηνοθεσία Ότο Πρέμινγκερ.

Πιο πρόσφατα είχε εμφανιστεί στην σειρά επιστημονικής φαντασίας Fringe.

Ο πολυτάλαντος Νιμόι

Ο Λέοναρντ Νιμόι δεν υπήρξε, όμως, μόνο ηθοποιός. Ήταν, επίσης, φωτογράφος, σκηνοθέτης και συγγραφέας. Είχε σπουδάσει φωτογραφία και έργο του είχε εμφανιστεί σε γκαλερί και σε ειδικές εκδόσεις, ενώ έγραφε και ποίηση.

Μάλιστα, ο Νιμόι είχε σκηνοθετήσει το Ένα Μωρό για Τρεις, την κωμωδία με τον Τομ Σέλεκ, τον Στιβ Γκούτενμπεργκ και τον Τεντ Ντάνσον που έχει προβληθεί άπειρες φορές στην ελληνική τηλεόραση.

Είχε ασχοληθεί και με τη μουσική. Συνολικά, είχαν κυκλοφορήσει πέντε άλμπουμ, το πρώτο από τα οποία ήταν μουσική εμπνευσμένη από το... διάστημα.

Είχε παντρευτεί δύο φορές. Η δεύτερη σύζυγός του ήταν η Σούζαν Μπέι, ξαδέλφη του σκηνοθέτη Μάικλ Μπέι.

Έχει δύο παιδιά από τον πρώτο του γάμο και αρκετά εγγόνια.
Πηγή: in.gr

Νεκρός βρέθηκε ο ηθοποιός Robin Williams

Η πιο διάσημη, η πιο «ζεστή», η πιο όμορφη καλημέρα του κινηματογράφου σίγησε για πάντα σε ηλικία 63 ετών. Ο ηθοποιός Ρόμπιν Ουίλιαμς βρέθηκε νεκρός την Δευτέρα 11/8/2014 στο σπίτι του στη βόρεια Καλιφόρνια.
Οι αστυνομικοί και ο ιατροδικαστής που έφτασαν πρώτοι στο σπίτι του στην κομητεία Μαρίν, λίγο πριν από τις 12 το μεσημέρι (τοπική ώρα) βρήκαν τον Ρόμπιν Ουίλιαμς νεκρό. Σύμφωνα με την ανακοίνωση της αστυνομίας ο ηθοποιός που ζούσε με τη σύζυγό του στη βόρεια Καλιφόρνια κηρύχθηκε νεκρός στις 12:02 τοπική ώρα και η πιθανή αιτία του θανάτου ήταν ασφυξία απόρροια αυτοκτονίας. Συγκλονισμένοι οι γείτονες του ηθοποιού πήγαν αμέσως έξω από το σπίτι του στην κομητεία Μάριν για να αφήσουν λίγα λουλούδια στη μνήμη του.
Ο βραβευμένος με Όσκαρ ηθοποιός έχει δώσει προσωπική μάχη με τον εθισμό σε αλκοόλ και ναρκωτικά και είχε εισαχθεί παλαιότερα σε ένα κέντρο αποκατάστασης στη Μινεσότα για να αντιμετωπίσει τα προβλήματά του. H τελευταία φορά που προσπάθησε να γλυτώσει από τους εθισμούς του ήταν την 1η Ιουλίου οπότε και εισήχθη σε κλινική αποτοξίνωσης.
Σύμφωνα με τα αμερικανικά Μέσα Ενημέρωσης ο Ρόμπιν Ουίλιαμς έπασχε από κατάθλιψη κάτι που επιβεβαίωσε και ο προσωπικός βιογράφος του, ο οποίος ανέφερε σε ανακοίνωσή του:
«Είναι μια τραγική και ξαφνική απώλεια. Η οικογένεια ζητά σεβασμό για την ιδιωτική τους ζωή κατά τη διάρκεια αυτής της πολύ δύσκολης στιγμής».
Συγκλονισμένη η σύζυγός του Σούζαν Σνάιντερ δήλωσε:
«Σήμερα το πρωί έχασα τον σύζυγό μου και τον καλύτερό μου φίλο, ενώ ο κόσμος έχασε έναν από τους πιο αγαπημένους του καλλιτέχνες και ένα υπέροχο άνθρωπο. Είμαι συντετριμμένη».
«Εσύ- εσύ μόνο θα έχεις τα αστέρια όπως κανένας άλλος δεν τα έχει. Σε ένα από αυτά θα ζω. Σε ένα από αυτά θα γελώ. Και έτσι όταν το βράδυ θα κοιτάς τον ουρανό θα είναι σαν όλα τα αστέρια να γελούν. Εσύ, μόνο εσύ θα έχεις τα αστέρια που μπορούν να γελούν».
Με αυτό το συγκινητικό απόσπασμα από το βιβλίο «Μικρός Πρίγκιπας» του Aντουάν ντε Σαιντ Εξυπερύ αποχαιρέτησε δημοσίως, μέσω twitter, η μονάκριβη κόρη του Robin Williams, Ζέλντα.
Η είδηση του θανάτου του Ρόμπιν Ουίλιαμς «πάγωσε» το Χόλιγουντ. Ηθοποιοί, φίλοι και συμπρωταγωνιστές του, έγραψαν στο twitter για ξαφνική απώλειά του.
Αμέσως μόλις έγινε γνωστή η τραγική είδηση ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα αντέδρασε άμεσα και εξέδωσε ανακοίνωση για το χαμό του ξεχωριστού ηθοποιού.
«Ο Ρόμπιν Γουίλιαμς ήταν ένα αεροπόρος, ένας γιατρός, ένα τζίνι, μια νταντά, έναν πρόεδρος, ένας καθηγητής, ένας Πίτερ Παν, και πολλά άλλα. Αλλά ήταν ένας και μοναδικός στο είδος του. Έφτασε στις ζωές μας ως εξωγήινος αλλά τελικά κατάφερε να αγγίξει κάθε στοιχείο του ανθρώπινου πνεύματος. Μας έκανε να γελάμε. Μας έκανε να κλαίμε. Έδωσε το απεριόριστο ταλέντο του ελεύθερα και γενναιόδωρα σε εκείνους που το χρειάζονταν περισσότερο - από τα στρατεύματά μας που βρίσκονται στο εξωτερικό, έως στους περιθωριοποιημένους ανθρώπους στους δρόμους μας. Η οικογένεια Ομπάμα εκφράζει τα συλλυπητήριά της στην οικογένεια του Ρόμπιν, στους φίλους του και σε όσους βρήκαν τη φωνή τους χάρη στον Ρόμπιν Γουίλιαμς», αναφέρει στην ανακοίνωσή του πρόεδρος των ΗΠΑ.
Ο Ρόμπιν Ουίλιαμς είχε πάνω από τρεις δεκαετίες σπουδαία κινηματογραφική καριέρα και είχε γίνει διεθνώς γνωστός για τον ρόλο του ως Μπάρι Λέβινσον στο αντιπολεμικό έπος "Good Morning Vietnam" (Καλημέρα Βιετνάμ) του 1987.

Κατέκτησε επίσης το κοινό σε όλο τον κόσμο με μεγάλες ερμηνείες, όπως ο ρόλος του λαμπρού παιδαγωγού στον «Κύκλο των Χαμένων Ποιητών» και στην οικογενειακή κωμωδία "Mrs Doubtfire".
Για την ταινία Ο Ξεχωριστός Γουίλ Χάντινγκ (Good Will Hunting) βραβεύτηκε με Όσκαρ Β' ανδρικού ρόλου το 1997 ενώ προτάθηκε άλλες τρεις φορές για Όσκαρ Α' ανδρικού ρόλου).
Πηγή: Real.gr

«Έφυγε» ο Σάκης Μπουλάς

Έφυγε από τη ζωή χθες Παρασκευή 21 Φεβρουαρίου 2014  ο σπουδαίος ηθοποιός και τραγουδοποιός Σάκης Μπουλάς, σε ηλικία 60 ετών, έπειτα από πολύμηνη μάχη με τον καρκίνο.
Σύμφωνα με το ιατρικό ανακοινωθέν, «ο Αθανάσιος Μπουλάς απεβίωσε σήμερα Παρασκευή 21 Φεβρουαρίου 2014 στο νοσοκομείο ΥΓΕΙΑ μετά από πολύμηνη μάχη με τον καρκίνο. Ο χαρισματικός καλλιτέχνης καθ' όλη τη διάρκεια της νοσηλείας του επέδειξε γενναιότητα και αξιοπρέπεια».
Τα τελευταία χρόνια αντιμετώπιζε σοβαρό πρόβλημα υγείας και το τελευταίο διάστημα νοσηλευόταν στο ιδιωτικό θεραπευτήριο, δίνοντας μάχη για τη ζωή του.
Για τον λόγο αυτό είχε διακόψει και τις εμφανίσεις του στην «Ακτή Πειραιώς», όπου συμμετείχε στην μουσική παράσταση «Γκαγκαντίν : Οι γενναίοι της νύχτας», πλάι στους Διονύση Σαββόπουλο, Λαυρέντη Μαχαιρίτσα και Γιάννη Ζουγανέλη.
Ο αγαπημένος ηθοποιός και τραγουδιστής - τραγουδοποιός γεννήθηκε στο Κιλκίς, στις 11 Μαρτίου 1954 αλλά η καταγωγή του ήταν από τον Πειραιά όπου και μεγάλωσε. Όταν ήταν μικρός, οι γονείς του τον παρότρυναν να γίνει δικηγόρος, λόγω της άνεσης που παρουσίαζε στον λόγο, όμως αυτός επέλεξε το τραγούδι και την ηθοποιία.
Μαζί με τους Γιάννη Ζουγανέλη, Νικόλα 'Ασιμο, Θάνο Αδριανό και Περικλή Χαρβά, δημιούργησαν το πρώτο Μουσικό καφενείο στην Ελλάδα με το όνομα "Σούσουρο", χρησιμοποιώντας τη φόρμα του γερμανικού πολιτικού καμπαρέ, όπου για πρώτη φορά συνδυάστηκε μουσική με θέατρο και διάφορα δρώμενα.
Παρόμοια δουλειά έγινε αργότερα στο "Αχ Μαρία" στα Εξάρχεια, τη θρυλική σκηνή όπου για δέκα χρόνια λειτούργησε μια παρέα με ανατρεπτικότητα, χιούμορ και αγάπη στη μουσική. Ο Σάκης Μπουλάς μαζί με τους Γιάννης Ζουγανέλη, Ισιδώρα Σιδέρη, Λάκη Παπαδόπουλο, Βασίλη Παπακωνσταντίνου, Σοφία Βόσσου αλλά και μια ευρύτερη παρέα δημιουργών που κατά καιρούς συμμετείχαν στα προγράμματα του εξαρχειώτικου στεκιού - έγραψαν τη δική τους σελίδα στον αθηναϊκό μουσικό χάρτη από το 1980 μέχρι το 1990.
Στην μικρή οθόνη, εμφανίστηκε σε πολλές εκπομπές ξεκινώντας από την ΕΡΤ και το Graffity μαζί με τον Γιάννη Ζουγανέλη. Παρουσίασε τηλεπαιχνίδια όπως το «Κάνε ότι κάνω» και αργότερα το 2000 πρωταγωνίστησε στην κωμική τηλεοπτική σειρά με τίτλο «Δέκα Λεπτά Κήρυγμα». 'Αλλες γνωστές σειρές που πρωταγωνίστησε ή συμμετείχε είναι: "Κουφώματα" (1988) , Δέκα λεπτά κήρυγμα (2000-2003), Τα Τετράγωνα των Αστέρων (2003), Σαββατογεννημένες (2003-2004), Ας Πρόσεχες (2004-2005), Πενήντα-Πενήντα (2005-2007), 7 Θανάσιμες Πεθερές (2006-2007), Εντιμότατοι κερατάδες (2006-2007), Ο Τζίτζικας και ο Μέρμηγκας (2007-2008), Φίλα το βάτραχο σου (2007-2009), Μπελάς ΤV (2008-2009), Εργαζόμενη Γυναίκα (2009), Η Οικογένεια βλάπτει (2009-2010) και Πενήντα-Πενήντα (3ος κύκλος) (2010-2011).
Στον κινηματογράφο, η πρώτη του εμφάνιση ήταν το 1981. Οι ταινίες στις οποίες συμμετείχε ή είχε βασικούς ρόλους είναι: Ο Δράκουλας των Εξαρχείων (1981), Ντελίριο (1983), Η Πόλη ποτέ δεν κοιμάται (1984), Τηλεκανίβαλοι (1987), Πατρίς Ληστεία Οικογένεια (1987), Ας περιμένουν οι γυναίκες (1998), Η Αγάπη είναι ελέφαντας (2000), Λουκουμάδες με Μέλι (2004), Ηθικόν Ακμαιότατον (2005), Το φιλί της ζωής (2007), Μαφιόζοι στο Αιγαίο (2008), Πεθαίνω για σένα (2009), Μια φορά και ένα μωρό (2011).
Ο Σάκης Μπουλάς ως τραγουδιστής, είχε κυκλοφορήσει πέντε προσωπικούς δίσκους : Μπουλάς-Ελλάς (1986), Σάκης Μπουλάς (maxi single) "Ali Baba" (μουσική Μιχάλης Ρακιντζής) (1987), "Ας πρόσεχες" (album) (μουσική Μιχάλη Ρακιντζή) (1987), Ζαμανφού (1992), Έκθεση ιδεών" με τον Γιάννη Ζουγανέλη (2000). Ενώ συμμετείχε και σε πολλούς δίσκους άλλων ερμηνευτών όπως στους : Ανεπίδοτα Γράμματα του Μιχάλη Γρηγορίου με την Αφροδίτη Μάνου, Καντάτα για την Μακρόνησο του Θ. Μικρούτσικου, Λουκιανού διάλογοι του Μ. Πλέσσα, Αχαρνής του Δ. Σαββόπουλου κ.α .
Κατά τη διάρκεια της καριέρας του τραγούδησε σε πολλές μουσικές σκηνές και συναυλίες και συνεργάστηκε για χρόνια με τους Θάνο Μικρούτσικο, Βασίλη Παπακωνσταντίνου, Γιάννη Ζουγανέλη, Βλάση Μπονάτσο, Διονύση Τσακνή, Μάνο Λοΐζο, Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, Δημήτρη Σταρόβα και με τον Διονύση Σαββόπουλο.
Ως στιχουργός συνεργάστηκε με πολλούς καλλιτέχνες. Έχει γράψει στίχους για τραγούδια για τον Γιάννη Ζουγανέλη τον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα καθώς και πολλά που είχε ερμηνεύσει ο ίδιος.
Πηγή: Real.gr

«Έφυγε» η Τζένη Βάνου

Η μεγάλη λαϊκή τραγουδίστρια που τραγούδησε Πλέσσα και Θεοδωράκη έφυγε από τη ζωή χτυπημένη από τον καρκίνο - Η λυρική φωνή της έμεινε γνωστή για πολλά ερωτικά τραγούδια όπως το πρώτο και πιο χαρακτηριστικό της “σουξέ” το «Αν σ'αρνηθώ αγάπη μου» - Η φωνή της ακούστηκε σε πολλές ελληνικές ταινίες.

Την τελευταία της πνοή άφησε σήμερα Τετάρτη 5 Φεβρουαρίου 2014, στο νοσοκομείο «Μεταξά» του Πειραιά, στα 75 της χρόνια, νικημένη από τον καρκίνο, η μεγάλη ερμηνεύτρια Τζένη Βάνου.
Μια μεγάλη φωνή έσβησε για πάντα. Η Τζένη Βάνου, γεννήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου του 1939 στην πλατεία Αττικής και μεγάλωσε στο Βύρωνα. Από μικρή ηλικία ζούσε με τον πατέρα της και τραγουδούσε για παρηγοριά, μιας και λόγω διαζυγίου το δικαστήριο της είχε απαγόρευε να βλέπει την μητέρα της. Στα δεκατέσσερα μετά από απόπειρα αυτοκτονίας, ο πατέρας της γ΄'ινεται λιγότερο αυστηρός και έτσι η Βάνου μέσα από την γνωριμία της με τον δημοσιογράφο Γιώργο Κολοκοτρώνη, που ανακάλυψε την φωνή της πηγαίνει στα ραδιοφωνικά «Κυριακάτικα Πρωινά», όπου και την άκουσε ο Μίμης Πλέσσας και την έσπρωξε στο επαγγελματικό τραγούδι.

Ο Πλέσσας θα μείνει για πάντα ένας μέντορας και θαυμαστής της φωνής της. Και ενώ η Βάνου σκόπευε να σπουδάσει στη Φυσικομαθηματική Σχολή, ο Πλέσσας, την πείθει να δώσει εξετάσεις στο Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας, και έτσι ξεκίνησε την καριέρα της το 1959 σαν τραγουδίστρια ελαφράς ορχήστρας στον ραδιοφωνικό σταθμό της ΕΡΤ.

Τραγούδησε πρώτη φορά μπροστά σε ζωντανό κοινό το 1964, με το τραγούδι του Πλέσσα «Τώρα» και κατευθείαν πήρε το Α΄ βραβείο στο Φεστιβάλ Ελαφράς Μουσικής της Θεσσαλονίκης. Ο Δημήτηρς Χόρν τότε κριτής στο Φεστιβάλ, είχε ψηφίζει την Βάνου και κατηγορήθηκε ότι την προτιμάει για την εξωτερική της εμφάνιση από την διευθύντρια του Φεστιβάλ, και έμεινε γνωστή η φράση του, όταν της απάντησε «μα, δεν έχετε καταλάβει ακόμα ότι τα επόμενα πενήντα χρόνια θα μας βασανίζει με τη φωνή της;» 

Σύντομα η Βάνου καθιερώθηκε ως τραγουδίστρια του ελαφρού τραγουδιού και ερμήνευσε ντουέτα κυρίως με τον Γιάννη Βογιατζή.  Η μεγάλη γκάμα της φωνής της και η ευκολία με την οποία ανεβοκατέβαινε της οκτάβες έκαναν πολλούς να την παρομοιάζουν με τη Νάνα Μούσχουρη.

Η ίδια σε παλιότερη της συνέντευξη στη Lifo είχε πει : «Ένα μου προσόν ήταν ότι δεν ήξερα από μουσική, αλλά είχα τρομερή μουσικότητα και μάθαινα πάρα πολύ γρήγορα. Όταν ορφάνεψε η θέση της Μούσχουρη στο «Τζάκι» της πλατείας Ρηγίλλης, γιατί έπρεπε να φύγει για δεκαπέντε μέρες στο εξωτερικό, με κάλεσαν να την αντικαταστήσω. Έγινε τέτοιος χαμός, που τελικά έμεινα δύο μήνες. Εκεί ήρθαν και μου πρότειναν συνεργασία ο Μανώλης Χιώτης με τη Μαίρη Λίντα για τη Σπηλιά του Παρασκευά. Άλλου είδους σούσουρο! Παρέλαυναν όλοι οι καλλιτέχνες, ώσπου μετά από μια ψευτοπαρεξήγηση -ήμουν πολύ πεισματάρα-, πήρα το ένα και μοναδικό μου ρούχο κι έφυγα. Το επόμενο κιόλας βράδυ τραγουδούσα στη Νεράιδα. Εκεί έμεινα απ’ το καλοκαίρι του ‘61 μέχρι το ’69, που έφυγα για την Αμερική. Ήταν το καλύτερο καλοκαιρινό μαγαζί κι έτσι τους χειμώνες εμφανιζόμουν στα αντίστοιχα καλά χειμερινά: Παλιά Αθήνα, Βράχος, Κάστρο. Το πρώτο μου σουξέ ήταν το ’62-’63, με το «Αν σ’ αρνηθώ αγάπη μου». Το ’64, παράλληλα με τη Νεράιδα, εμφανιζόμουν στο θέατρο με τον Γιώργο Μουζάκη, ο οποίος μου έγραψε τη «Σκλάβα» και το «Θέλω κοντά σου να μείνω», που τραγούδησα μαζί με τον Γιάννη Βογιατζή. Δεν έκανα κάτι τρανταχτό μέχρι το ’69, που με κάλεσε ο Φίνος».
Στα τέλη του 1960, κυριάρχησε το λαϊκό τραγούδι και το 1972 η γνωριμία της με τον Τόλη Βοσκόπουλο θα είναι καθοριστική καθώς θα της κλείσει συμβόλαιο στην Columbia, κάτι που της χάρισε μεγάλη επιτυχία όταν το ρεπερτόριο της έκανε στροφή προς τα λαϊκά τραγούδια. Η Βάνου θα επιστρέψει στο προσκήνιο με το τραγούδι «Αγόρι μου» που της γράφει ο Βοσκόπουλος και θα ανασάνει οικονομικά καθώς είναι χωρισμένη με δύο ανήλικα παιδιά και σε δεινή οικονομική κατάσταση.
Υπήρξε βασική ερμηνεύτρια και "μούσα" πολλών συνθετών. Ερμήνευσε τραγούδια του Μίμη Πλέσσα, του Μίκη Θεοδωράκη, του Γιώργου Μουζάκη, του Κώστα Γιαννίδη, του Ζακ Ιακωβίδη, του Αττίκ, του Αλέκου Χρυσοβέργη, του Τάκη Μουσαφίρη κ.ά.

Έχει βραβευτεί για τη δουλειά της στην Ισπανία, την Πολωνία και την πρώην Σοβιετική Ένωση. Τα τελευταία χρόνια, λόγω της ασθένειας της βρισκόταν μακριά από τη δισκογραφία.
Η κηδεία της θα γίνει την Παρασκευή 7 Φλεβάρη 2014, από το κοιμητήριο της Νέας Σμύρνης.

 Δισκογραφία
· 1970-Χίλιες βραδιές
· 1972-Σ΄αγαπώ
· 1973-Αγόρι μου
· 1974-Αν η αγάπη
· 1975-Αγάπησα αμάρτησα
· 1975-Έρωτα μου ανεπανάληπτε
· 1976-Έλα
· 1977-Τζένη Βάνου
· 1977-Να μ' αγαπάς
· 1978-Το αμαξάκι
· 1978-Έχασα εσένα
· 1979-Άκουσε με
· 1981-Τις ώρες που σε θέλω
· 1982-Αν μ' αγαπούσες
· 1982-Μπορώ
· 1983-Αγάπη σημαίνει θυσία
· 1984-Τα πρώτα μου τραγούδια (1959-1964)
· 1985-Τα καλύτερα μου χρόνια
· 1987-Και μου 'δωσες αγάπη
· 1989-Μόνη
· 1989-Οι Μεγαλύτερες Επιτυχίες
· 1991-Για σένα
· 1992-Μη χάνεσαι
· 1992-Σχεδόν απόγευμα
· 1993-Παιδί μου
· 1993-Σαλονικιώτικο φεγγάρι
· 1995-Μεγάλα πορτραίτα ΕΜΙ
· 1996-Όσα ζήλεψα
· 1997-Τα Καλύτερα μου τραγούδια
· 1997-Τραγούδια από τις 45 στροφές
· 1997-Τα Ερωτικά του 60
· 1998-Αγία αχαριστία
· 2000-Πορτραίτα Τραγουδιστών
· 2002-Η δική μου η φωνή
· 2002-Αγόρι μου - Αν η αγάπη
· 2005-Τραγουδά Μίμη Πλέσσα
· 2006-Σε τραγούδια από τον κινηματογράφο
· 2007-Η Φωνή 1959 - 1982 4 Cd
Πηγή: ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

"'Εφυγε" ο Γιάννης Καλαμίτσης

Έφυγε από τη ζωή το μεσημέρι της Κυριακής 3/11/2013 σε ηλικία 74 ετών, ένας σπουδαίος Έλληνας και εκλεκτός συνεργάτης του Realfm 97,8 ο Γιάννης Καλαμίτσης, μετά από πολύμηνη νοσηλεία του στο νοσοκομείο Σισμανόγλειο. Ο γνωστός ραδιοφωνικός παραγωγός, θεατρικός συγγραφέας και στιχουργός έπασχε από σοβαρό αιματολογικό νόσημα ανάμεσα στις επιπλοκές του οποίου ήταν και η νεφρική ανεπάρκεια. Έκανε συνεχείς αιμοκαθάρσεις και τον τελευταίο καιρό η κατάσταση της υγείας του είχε επιδεινωθεί. Γεννήθηκε στον Πειραιά στις 31 Οκτωβρίου του 1939 και ακολούθησε, αρχικά, το επάγγελμα του πατέρα του που ήταν έμπορος υφασμάτων και γυναικείων ενδυμάτων.

Ξεκίνησε να σπουδάζει αρχιτεκτονική στον Καναδά αλλά εγκατέλειψε τον κλάδο. Έκανε διάφορες εργασίες στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες. Συνεργάστηκε με πολύ γνωστούς καλλιτέχνες και έγραψε επιθεωρήσεις και στίχους που είχαν μεγάλη επιτυχία. Ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με το ποδόσφαιρο (δήλωνε φίλος της Προοδευτικής), τη ζωγραφική, την οινοποιία και την ξυλουργική.
Ο Γιάννης Καλαμίτσης άφησε το στίγμα του ως ραδιοφωνικός παραγωγός με την πρωινή ραδιοφωνική εκπομπή «Πρωινές χειρηλασίες» (06:00-08:00) από το 1990 στον ΑΝΤ1, κατόπιν από το 2006 στη ΝΕΤ και από το 2009 στον Realfm. Στην εκπομπή του ενσωμάτωνε στοιχεία επιθεωρησιακά (με μια εμπνευσμένη και κοινώς αποδεκτή ελευθεροστομία) γράφοντας καθημερινώς καινούριες σκωπτικές παρλάτες και τραγούδια (ανάλογα με την επικαιρότητα).
Έχει γράψει πάνω από 400 τραγούδια, μερικά από τα οποία θεωρούνται στιχουργικά "διαμάντια" του ελληνικού ρεπερτορίου. Ανάμεσά τους τα: («Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν μονάχοι», «Θα σ' αγαπώ», «Χώμα Ελληνικό» κ.α. Κάποια εξ' αυτών έχουν μελοποιηθεί από κορυφαίους συνθέτες όπως ο Μίκης Θεοδωράκης, ο Γιάννης Σπανός και ο Χρήστος Νικολόπουλος.
Πηγή: Real.gr, enikos.gr

Έφυγε από τη ζωή η Πόλυ Πάνου

Μία από τις σημαντικότερες φωνές του λαϊκού τραγουδιού, η Πόλυ Πάνου, «σίγησε» για πάντα σε ηλικία 73 ετών, την Παρασκευή 27 Σεπτεμβρίου 2013, ενώ το τελευταίο διάστημα νοσηλευόταν σε ιδιωτικό νοσοκομείο της Αθήνας, καθώς αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας.
Η Πολυτίμη Κολιοπάνου - όπως ήταν το πραγματικό της όνομα -, γεννήθηκε στην Αθήνα στις 28 Οκτωβρίου 1940,  και μεγάλωσε στην Πάτρα. Μαθήτρια του δημοτικού ακόμα, κάνει σκασιαρχείο από το σχολείο και πηγαίνει στα Ψηλαλώνια της Πάτρας, για να ακούσει τα καινούργια τραγούδια της εποχής.
Σε ηλικία 10 ετών,  ανεβαίνει στο πάλκο του μαγαζιού που εμφανίζεται ο Σταύρος Τζουανάκος στην πόλη της, τραγουδά «Συλβάνα, Συλβάνα μου τρελή πεθαίνω για ένα σου φιλί» και εντυπωσιάζει το κοινό με τις φωνητικές της ικανότητες. Αργότερα, συμμετέχει σε διαγωνισμό ταλέντων και διακρίνεται, παίρνοντας το πρώτο βραβείο ανάμεσα σε 260 παιδιά, ενώ οι εφημερίδες της εποχής γράφουν για τη «μικρή Πατρινοπούλα, το παιδί θαύμα που πήρε το πρώτο βραβείο».
Ένα χρόνο μετά από τον διαγωνισμό, βρίσκεται στην Πάτρα για εμφανίσεις ο νεαρός, τότε, Γρηγόρης Μπιθικώτσης, ο οποίος έψαχνε για τραγουδίστρια. Τυχαία, σε ένα κουρείο της γειτονιάς της, έμαθε για τη μικρή Πολυτίμη με το «χρυσό λαρύγγι», όπως την αποκαλούσε και ο ίδιος. Έτσι, ο  Μπιθικώτσης τη βρήκε, την άκουσε να τραγουδά τα «βαριά» τραγούδια του Τζουανάκου, και αμέσως της ζήτησε να τον ακολουθήσει. Ταξίδεψαν μαζί στη Πάτρα, στο Αγρίνιο και μετά στην Αθήνα, στα δισκογραφικά στούντιο της Columbia, ενώ η Πόλυ Πάνου ήταν πάντα με τη συνοδεία της μητέρας της, παρά την αντίθετη γνώμη του πατέρα της.
Ο τότε παραγωγός της Columbia, έχοντας μεσολαβήσει ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης για την ακρόαση και εντυπωσιασμένος από τη σπάνια φωνή της, του είπε: «Γρηγόρη μου, μού ’φερες μια Βέμπο του λαϊκού τραγουδιού!».
Το πρώτο τραγούδι που ηχογράφησε, το έγραψε ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης και είχε τίτλο «Πήρα τη στράτα την κακιά» (1952). Ακολούθησε το «Να πας να πεις της μάνας μου» (1956) του Γιώργου Ζαμπέτα. Η Πόλυ Πάνου ήταν η πρώτη που τραγούδησε τα «Παιδιά του Πειραιά», που αργότερα έγινε μεγάλη επιτυχία, και ήταν ο ίδιος ο Χατζιδάκις που την κάλεσε στο τηλέφωνο και της είπε: «Έχω, Πόλυ, γραμμένο ένα τραγούδι για σένα».
Η σημαντική αυτή ερμηνεύτρια τραγούδησε πολλά από τα καινούργια τραγούδια όλων των κορυφαίων λαϊκών συνθετών της δεκαετίας του ’50. Ήταν η εποχή, άλλωστε, ανάδειξης μίας νέας γενιάς. Η Πόλυ Πάνου εμφανίστηκε στα μουσικά δρώμενα παράλληλα με τον Στέλιο Καζαντζίδη, τον Πάνο Γαβαλά, την Καίτη Γκρέυ και τη Γιώτα Λύδια. Ο Βασίλης Τσιτσάνης, ο Απόστολος Καλδάρας, ο Γιώργος Μητσάκης, ο Θόδωρος Δερβενιώτης και ο Μπάμπης Μπακάλης θα της γράψουν τα καινούργια τραγούδια με τα οποία θα αναδειχτεί στη δισκογραφία και το πάλκο. Τα περισσότερα από αυτά άντεξαν στο χρόνο και τραγουδιούνται μέχρι και σήμερα.
«Μες στην πολλή σκοτούρα μου», και  «Παίξε Χρήστο το μπουζούκι» του Βασίλη Τσιτσάνη, «Φέρτε μια κούπα με κρασί», «Ότι βρέξει ας κατεβάσει» του Απόστολου Καλδάρα, «Σβήσε το φως να κοιμηθούμε» του Γιάννη Παπαϊωάννου, «Πάρε το δαχτυλίδι μου», «Καυγαδάκι» του Μητσάκη, «Άλλα μου λεν τα μάτια σου», «Ένα σφάλμα έκανα» του Δερβενιώτη, «Εσένα δε σου άξιζε αγάπη», «Τα αδέλφια δε χωρίζουνε», «Άσε πρώτα να ξεχάσω» του Καλδάρα, «Τα λιμάνια» του Τσιτσάνη και πολλά άλλα, υπήρξαν σταθμός στην καλλιτεχνική της πορεία.
Το τελευταίο αντίο
Η σορός της Πόλυς Πάνου θα τεθεί σε λαϊκό προσκύνημα από τις 09.30 το πρωί της  Δευτέρας 30 Σεπτεμβρίου, στο παρεκκλήσι του Α΄ Νεκροταφείου, ενώ στις 3 μετά το μεσημέρι, στην εκκλησία του ίδιου χώρου, θα λάβει χώρα η νεκρώσιμος ακολουθία.
Στη συνέχεια, θα μεταφερθεί στο Νεκροταφείο του Κόκκινου Μύλου, όπου θα ταφεί σε οικογενειακό τάφο.
Δηλώσεις
 Ο υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού, Πάνος Παναγιωτόπουλος έκανε την ακόλουθη δήλωση για το θάνατο της Πόλυς Πάνου:
«Η φωνή της Πόλυς Πάνου υπήρξε από τις πλέον χαρακτηριστικές, τις πιο εκφραστικές του λαϊκού μας τραγουδιού στις πιο γνήσιες στιγμές του. Η ίδια αγαπήθηκε όπως κάθε πηγαίος καλλιτέχνης που ξεκινά από το λαό και επιστρέφει σ’ αυτόν ανόθευτος,  με τα δώρα που του εμπιστεύθηκαν σημαντικοί δημιουργοί. Τα θερμά μου συλλυπητήρια στην οικογένειά της».
Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας, δήλωσε:
«Σήμερα χάσαμε μια σπουδαία καλλιτέχνιδα και αγαπημένη λαϊκή ερμηνεύτρια, την Πόλυ Πάνου. Εξαίρετη ως άνθρωπος και μοναδική στο είδος της, υπήρξε για πολλά χρόνια  σύντροφος σε πολλές χαρές και λύπες της ζωής μας. Η απώλειά της θα είναι δυσαναπλήρωτη στο χώρο του λαϊκού πενταγράμμου. Εκφράζω τα βαθιά και ειλικρινή μου συλλυπητήρια στην οικογένεια και στους δικούς της ανθρώπους».
«Μία γνήσια, αυθεντικά λαϊκή φωνή, που αγαπήθηκε όσο λίγες από τον κόσμο, σίγησε σήμερα. Εκφράζουμε τη λύπη μας και απευθύνουμε τα  θερμότερα συλλυπητήρια στην οικογένεια της Πόλυς Πάνου» αναφέρει σε ανακοίνωσή του το γραφείο Τύπου του ΠΑΣΟΚ.
Τα θερμά συλλυπητήρια του ΚΚΕ στην οικογένεια και τους οικείους της Πόλυ Πάνου, εξέφρασε με ανακοίνωσή του το Γραφείο Τύπου του κόμματος. «Θα μείνει αξέχαστη για την πραγματικά λαϊκή φωνή της, την απλότητα και το ήθος που τη διέκρινε. Ήταν πολύ μεγάλη η προσφορά της στο λαϊκό τραγούδι» αναφέρει η ανακοίνωση.
Πηγή: ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ

Έφυγε ο Μιχάλης Γιαννάτος

Ο Μιχάλης Γιαννάτος «έφυγε» αθόρυβα και διακριτικά, παρά το γεγονός ότι συγκαταλέγεται στους ελάχιστους Έλληνες ηθοποιούς με χολιγουντιανές περγαμηνές!
Ο διάσημος ηθοποιός άφησε την τελευταία του πνοή το βράδυ της Τρίτης 17 Σεπτεμβρίου 2013. Οι πιο διάσημοι ρόλοι του ήταν ως Τούρκος αρχηγός της αστυνομίας και ως δικαστικός μεταφραστής του πρωταγωνιστή Μπραντ Ντέιβις στο οσκαρικό «Εξπρές του μεσονυχτίου» (είχε διπλό ρόλο), αλλά και ως ο Κεφαλλονίτης Κοκολιός του «Μαντολίνου του Λοχαγού Κορέλι».
Σύμφωνα με όσα αποκαλύπτει ο γιος του, ο «ακούραστος εργάτης» αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα, καθώς δεν μπορούσε να τα βγάλει πέρα με την πενιχρή σύνταξη που έπαιρνε.
Σε όλη τη διάρκεια της καριέρας του, αξίζει να σημιωθεί, ότι εργαζόταν επί 17 συναπτά έτη ως ρεσεψιονίστ - τηλεφωνητής σε γνωστό αθηναϊκό ξενοδοχείο.
Το μοιραίο βράδυ ο ηθοποιός πήγε στο κατάστημα ΠΡΟ - ΠΟ της γειτονιάς του, στα Ιλίσια, για να παρακολουθήσει με τους φίλους του την αγαπημένη του ποδοσφαιρική ομάδα, τον Ολυμπιακό, στον αγώνα με τη γαλλική Παρί Σεν Ζερμέν. Λίγο πριν τελειώσει το 1ο ημίχρονο υπέστη ανακοπή.
«Κάποια στιγμή απλά έγειρε... Δεν κατάλαβε κανείς τίποτα... Κάποια στιγμή οι φίλοι του άρχισαν να του φωνάζουν "Μιχάλη, Μιχάλη...". Έσβησε ξαφνικά. Όταν ήρθε το ασθενοφόρο ήταν ήδη νεκρός...», αναφέρει ο γιος του.

Ποιος ήταν ο Μιχάλης Γιαννάτος

Ο Μιχάλης Γιαννάτος πήγε στη Δραματική Σχολή του Ντίνου Δημόπουλου το 1965. H πρώτη επαγγελματική του εμφάνιση ήταν στην ταινία «Οι στιγματισμένοι», του Γιώργου Ζερβουλάκου, με βοηθό τον Βαγγέλη Σερντάρη και πρωταγωνιστές τους Γιώργο Φούντα και Μάρω Κοντού. Μαθητής ακόμα, έπαιξε με τον Κατράκη στο θεατρικό «Καπετάν Μιχάλης».
Παράλληλα, ήταν από τους λίγους Έλληνες που έχουν κάνει καριέρα στο εξωτερικό, έχοντας στο βιογραφικό του 27 ξένες παραγωγές, μεταξύ των οποίων το "Εξπρές του Μεσονυκτίου", το "Μαντολίνο του Λοχαγού Κορέλι", το "Μόναχο", κ.α.
Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος τον είχε επιλέξει σε όλες τις ταινίες του. Έπαιξε στην «Πολίτικη κουζίνα» τού Μπουλμέτη, στην ευρωπαϊκή συμπαραγωγή «Ο τελευταίος άρχοντας των Βαλκανίων», σε συνολικά 100 ταινίες (ελληνικές και ξένες), περίπου 100 σειρές και πολλές θεατρικές παραστάσεις. Η τελευταία θεατρική παράσταση στην οποία συμμετείχε ήταν «Το παιχνίδι της φαντασίας», την φωτογραφία από την οποία ανέβασε στον προσωπικό του λογαριασμό στο facebook ο συνάδελφός του, ηθοποιός Πέτρος Πέτρου.

To παράπονό του...

Όπως δηλώνει ο γιος του Μιχάλη Γιαννάτου, το μεγάλο παράπονο του αγαπημένου πρωταγωνιστή ήταν πως, παρά τη συμμετοχή του σε διεθνείς παραγωγές, δεν αναγνωριζόταν στη χώρα του και δεν μπορούσε να εξασφαλίσει τα προς το ζην.
Η κηδεία του Μιχάλη Γιαννάτου θα γίνει την Παρασκευή 20 Σεπτεμβρίου στις 4 μ.μ. από το νεκροταφείο Ζωγράφου.
Πηγή: ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

Ray Dolby: «Εφυγε» στα 80 του ο πατέρας του Dolby Surround

Ο Ρέι Ντόλμπι, ο μηχανικός που επινόησε το σύστημα μείωσης των θορύβων και το σύστημα πολυκαναλικού ήχου ή ήχου "surround", με το οποίο είναι εξοπλισμένες όλες οι κινηματογραφικές αίθουσες, απεβίωσε σε ηλικία 80 ετών, ανακοίνωσε σήμερα η επιχείρηση που φέρει το όνομά του.
Ο Ρέι Ντόλμπι, ο οποίος είχε από χρόνια προσβληθεί από τη νόσο του Αλτσχάιμερ και τον περασμένο Ιούλιο είχε διαγνωσθεί με λευχαιμία, άφησε την τελευταία του πνοή στην κατοικία του στο Σαν Φρανσίσκο.
 "Σήμερα χάσαμε ένα φίλο, ένα μέντορα και έναν οραματιστή", δήλωσε ο Κέβιν Γίμαν, ο πρόεδρος της Dolby Laboratories, της επιχείρησης που δημιουργήθηκε το 1965 από τον Ρέι Ντόλμπι και η οποία εξαγόρασε το 2012 την αίθουσα όπου οργανώνεται κάθε χρόνο η τελετή των Όσκαρ, μετά την πτώχευση του προηγούμενου σπόνσορα, της Kodak.
Ο Ρέι Ντόλμπι γεννήθηκε στο Πόρτλαντ του Όρεγκον και μεγάλωσε στην περιοχή του Σαν Φρανσίσκο. Μόλις πήρε το πτυχίο του από το πανεπιστήμιο του Στάνφορντ, άρχισε να εργάζεται για την Ampex, μια καλιφορνέζικη εταιρία η οποία ανέπτυξε το μαγνητόφωνο με ταινία και τη μαγνητοσκόπηση σε βιντεοκασέτα.
Στη συνέχεια ολοκλήρωσε το διδακτορικό του στη Βρετανία, στο πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ και το 1965, σε ηλικία 30 ετών, ίδρυσε στο Λονδίνο την επιχείρησή του, την Dolby Laboratories. Η πρώτη επινόησή του ήταν μια συσκευή μείωσης των θορύβων για τα στούντιο ηχογραφήσεων, μια τεχνική την οποία θα πωλήσει μετά και σε κατασκευαστές καταναλωτικών προϊόντων. Το λογότυπο Dolby εμφανίζεται ήδη από τη δεκαετία του 1970 στα κασετόφωνα πολλών εταιρειών. Το 1975 μετέφερε την Dolby Laboratories στο Σαν Φρανσίσκο. Στη συνέχεια ο Ντόλμπι θα βρει στον κινηματυοηράφο μια άλλη διέξοδο για τις εφευρέσεις του, οι οποίες θα του επιτρέψουν να αποκτήσει στη διάρκεια της σταδιοδρομίας του περισσότερα από 50 διπλώματα ευρεσιτεχνίας.
Ο Ντόλμπι και η εταιρεία του κέρδισαν δέκα Όσκαρ και 13 βραβεία Έμμυ για τις τεχνολογίες τους που γίνονταν ολοένα και πιο θεαματικές, όπως οι Dolby Surround, Dolby Digital κλπ.
 "Ο πατέρας μου ήταν ένας άνθρωπος που φρόντιζε τους άλλους, που ήταν υπομονετικός και στοργικός, ως σύζυγος και ως πατέρας, και στις επιχειρήσεις και τη φιλανθρωπία", δήλωσε ο γιος του Ντέιβιντ Ντόλμπι, μέλος του διοικητικού συμβουλίου της εταιρείας του.
 "Αν και στην καρδιά του ήταν ένας μηχανικός, τα επιτεύγματα του πατέρα μου στην τεχνολογία προήλθαν από την αγάπη του για τη μουσική και τις τέχνες", ανέφερε σε δήλωσή του ο άλλος γιος του, ο μυθιστοριογράφος Τομ Ντόλμπι.
Πηγή: ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

Έρευνα επιχειρεί να εξηγήσει τις εντυπωσιακές επιθανάτιες εμπειρίες

Μια νέα επιστημονική εξήγηση για τις εντυπωσιακές επιθανάτιες εμπειρίες που αναφέρουν αρκετοί ασθενείς, οι οποίοι «γύρισαν» στη ζωή από τον παραλίγο θάνατό τους, δίνει μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα που για πρώτη αφορά εξέτασε συστηματικά τη νευροφυσιολογική κατάσταση του εγκεφάλου ακριβώς μετά την ανακοπή της καρδιάς.

Η μελέτη, που βασίστηκε σε πειραματόζωα, αλλά υποτίθεται ότι αφορά και τους ανθρώπους, διαπίστωσε μια απότομη έξαρση της ηλεκτρικής δραστηριότητας στον εγκέφαλο μετά το σταμάτημα της καρδιάς.

Η έντονη αυτή ηλεκτρική δραστηριότητα εκτιμάται πως «γεννά» τη συνείδηση των επιθανάτιων εμπειριών, κάτι όμως που άλλοι επιστήμονες εμφανίζονται διστακτικοί να αποδεχθούν.
Σύμφωνα με το BBC, οι ερευνητές, με επικεφαλής την καθηγήτρια φυσιολογίας και νευρολογίας Τζίμο Μπορτζίγκιν της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου του Μίσιγκαν, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS), μελέτησαν αρουραίους που πέθαιναν μετά από τεχνητό καρδιακό επεισόδιο.

Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι ο θνήσκων εγκέφαλος βίωνε μια απότομη ενεργοποίηση των ηλεκτρικών εγκεφαλικών κυμάτων, κάτι που, στην περίπτωση των ανθρώπων, θα μπορούσε να εξηγεί την ανάδυση στη συνείδηση των οραμάτων των επιθανάτιων εμπειριών (near-death), όπως ένα τούνελ με φως στο βάθος, η απέραντη γαλήνη, η συνάντηση με πεθαμένους, η αίσθηση ότι κανείς πετάει πάνω από το ακίνητο σώμα του κ.α.

Όπως είπε η Τζίμο Μπορτζίγκιν, είναι λανθασμένη η πεποίθηση πως ο εγκέφαλος, μετά τον κλινικό θάνατο, είναι αδρανής ή υπολειτουργεί. Στην πραγματικότητα, είπε, «στη φάση του θανάτου, είναι πιο δραστήριος και από όταν είναι κανείς ζωντανός».

Στη διάρκεια των 30 δευτερολέπτων μετά το σταμάτημα της καρδιάς των πειραματόζωων, οπότε ο εγκέφαλός τους δεν τροφοδοτείτο πια με αίμα, καταγράφηκε μέσω ηλεκροεγκεφαλογραφήματος μια ξαφνική έξαρση (έως υπερδιπλασιασμός) των άκρως συγχρονισμένων υψηλής συχνότητας κυμάτων γάμμα του εγκεφάλου, τα οποία συνδέονται άμεσα με τη συνείδηση.
Οι ερευνητές πιστεύουν ότι, στο κατώφλι του θανάτου, αυτό ακριβώς συμβαίνει και στους ανθρώπους, ενεργοποιώντας, σαν σε όνειρο, τις επιθανάτιες εμπειρίες, που βιώνονται ως «πιο πραγματικές και από την πραγματικότητα». Όμως, για να υπάρξει επιβεβαίωση αυτής της εκτίμησης, θα πρέπει να γίνει μια ανάλογη έρευνα σε ανθρώπους που έζησαν κλινικό θάνατο και τελικά επιβίωσαν - κάτι ασφαλώς όχι εύκολο (αν μη τι άλλο, λόγω έλλειψης εθελοντών!).

Εκτιμάται ότι το 10% έως 20% των ανθρώπων που επιβίωσαν μετά από κλινικό θάνατο λόγω ανακοπής καρδιάς (π.χ. στη διάρκεια μιας χειρουργικής επέμβασης), αναφέρουν, όταν συνέρχονται, μια σειρά από επιθανάτιες εμπειρίες. Φυσικά, το νέο πείραμα δεν μπορεί να μας πει με σιγουριά αν οι αρουραίοι έχουν επίσης επιθανάτιες εμπειρίες και τι είδους.

Πηγή: in.gr

Έφυγε ο Θύμιος Καρακατσάνης

Θλίψη έχει προκαλέσει στον καλλιτεχνικό κόσμο η είδηση του θανάτου του Θύμιου Καρακατσάνη. Ο αγαπημένος ηθοποιός και σκηνοθέτης, που αντιμετώπιζε τα τελευταία χρόνια σοβαρά προβλήματα υγείας, άφησε την τελευταία του πνοή το Σάββατο, 30 Ιουνίου 2012, σε ηλικία 72 ετών. Το βεβαρημένο ιστορικό του με τον καρκίνο και το σοβαρό πρόβλημα με το σάκχαρό του, τον είχαν αναγκάσει να μπαινοβγαίνει στο νοσοκομείο τα τελευταία δυο χρόνια. Ο θάνατός του προήλθε από την ασθένεια του Πάρκινσον.
Πέρυσι τον Νοέμβριο, ο αγαπημένος ηθοποιός είχε δηλώσει ότι ετοιμάζεται να αποσυρθεί. «Για μένα η αυλαία έπεσε», είχε αναφέρει.
Έως και την τελευταία στιγμή στο πλευρό του ήταν η αγαπημένη σύζυγός του Ρούλα, και οι δύο τους κόρες με τις οικογένειές τους
Η κηδεία του θα γίνει στις 11:30 το πρωί της Δευτέρας 2 Ιουλίου 2012 από το νεκροταφείο Παιανίας.
Ο Θύμιος Καρακατσάνης γεννήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 1940 στα Ταμπούρια του Πειραιά. Σπούδασε στο Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν και από το 1960 εργαζόταν συνεχώς στο θέατρο, αρχικά ως βασικό στέλεχος του Θεάτρου Τέχνης και στη συνέχεια στο ελεύθερο θέατρο.
Είχε παίξει σε έργα, μεταξύ άλλων, του Αριστοφάνη και του Μολιέρου, ενώ τελευταία του εμφάνιση ήταν την περίοδο 2008 - 2010 στην παράσταση «Θάνατος του εμποράκου» του Άρθουρ Μίλερ, με την Αφροδίτη Γρηγοριάδου.
Ο Θύμιος Καρακατσάνης διέγραψε μια πλούσια πορεία ως αριστοφανικός ηθοποιός- ερμηνεύοντας πάρα πολλούς ρόλους σε κωμωδίες του ποιητή, ενώ είχε συμμετάσχει και στην ιστορική παράσταση «Όρνιθες» του Κουν το 1959.
Αξιοσημείωτη ήταν, επίσης, και θητεία του στο ελληνικό και διεθνές ρεπερτόριο (Νιλ Σάιμον, Πίντερ, Χάσεκ, Καλντερόν, Μολιέρος).
Στο θέατρο σκηνοθέτησε τις ακόλουθες παραστάσεις:

Πλούτος του Αριστοφάνη
Όρνιθες του Αριστοφάνη
Μικροί Φαρισαίοι του Δημήτρη Ψαθά
Oύρσουλα του Μπάμπη Τσικλιρόπουλου (1995)
Ο Τελευταίος Να Κλείσει την Πόρτα του Γιώργου Κωνσταντίνου
Νεφέλες του Αριστοφάνη
Ταρτούφος του Μολιέρου
Λυσιστράτη του Αριστοφάνη
Ο Θύμιος Καρακατσάνης χάρισε μοναδικές στιγμές και μέσα από τις κινηματογραφικές ταινίες στις οποίες συμμετείχε:
Το πιο λαμπρό αστέρι (1967)
Η χαρτορίχτρα (1967)
Μπουμ Ταρατατζούμ (1972)
Η γυναικοκρατία (1973) .... Παμίνος
La faille (1975) .... κομμωτής
Οι νταντάδες (1979) .... Πέτρος
Ιδού η Μήλος, ιδού και το πήδημα (1979)
Καραβάν Σαράι (1986) .... Μαργαρίτης
Πηγή: enikos.gr

«Έφυγε» η Ζώρζ Σαρρή

Έφυγε από τη ζωή το πρωί του Σαββάτου 9 Ιουνίου 2012, στα 87 της χρόνια, η συγγραφέας και ηθοποιός Ζώρζ Σαρρή, η κηδεία της οποίας έγινε σήμερα Τρίτη 12 Ιουνίου, στις 11 το πρωί, από το Α' Νεκροταφείο.

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1925. Η μητέρα της ήταν από τη Γαλλία και ο πατέρας της από το Αϊβαλί της Μικράς Ασίας. Άρχισε από πολύ μικρή να ασχολείται με το θέατρο, με δάσκαλο το Βασίλη Ρώτα. Μεγαλύτερη, στα χρόνια της Κατοχής, φοίτησε στη Δραματική Σχολή του Ροντήρη. Στη διάρκεια του πολέμου η Ζωρζ Σαρή συμμετείχε στην Αντίσταση και στην ΕΠΟΝ.
Το 1947 αναγκάστηκε να φύγει εξόριστη στο Παρίσι, αλλά συνέχισε τις σπουδές της στη σχολή του Σαρλ Νιτλέν. Στο Παρίσι γνώρισε και παντρεύτηκε τον Αιγυπτιώτη χειρούργο Μάρκελλο Καρακώστα, από τον οποίο απέκτησε δυο παιδιά. Το 1962 επέστρεψε στην Ελλάδα και άρχισε να εμφανίζεται στο θέατρο και τον κινηματογράφο μέχρι το 1967, ώσπου, με την κήρυξη της χούντας έμεινε άνεργη και στράφηκε στο γράψιμο.
Πρωτοεμφανίστηκε ως συγγραφέας το 1969 με το Θησαυρό της Βαγίας, που έγινε μεγάλη επιτυχία και αργότερα μεταφέρθηκε και στην τηλεόραση. Η Ζορζ Σαρή έχει γράψει πλήθος αγαπημένων βιβλίων: Ο θησαυρός της Βαγίας, Τα στενά παπούτσια, Όταν ο ήλιος, Κόκκινη κλωστή δεμένη, Τα χέγια, Το παραράδιασμα, Οι Νικητές, Το ψέμα, Νινέτ, Το προτελευταίο σκαλοπάτι.
Μέχρι σήμερα έχει εκδώσει δεκαέξι μυθιστορήματα για παιδιά και για νέους, δύο σειρές βιβλίων για μικρά παιδιά και πέντε βιβλία με πολύχρωμη εικονογράφηση, τέσσερα θεατρικά έργα, μια συλλογή διηγημάτων, την "Αντιπαροχή", ενώ έχει μεταφράσει πολλά βιβλία στα ελληνικά.
Τα περισσότερα μυθιστορήματά της απευθύνονταν σε μικρά παιδιά και νέους και συχνά επέλεγε να μιλήσει για θέματα που περιστρέφονταν γύρω από σημαντικές στιγμές της νεότερης ελληνικής ιστορίας, όπως η Κατοχή και ο Εμφύλιος, ή η δικτατορία των συνταγματαρχών.
Μαζί με την Άλκη Ζέη καθιέρωσε ένα νέο στυλ στο νεανικό μυθιστόρημα, τόσο από την άποψη του αυτοβιογραφικού ύφους, όσο και της εισαγωγής του πολιτικού, κοινωνικού και ιστορικού στοιχείου στο είδος.
Το 1994 βραβεύτηκε με το Βραβείο παιδικού λογοτεχνικού βιβλίου για το μυθιστόρημα Νινέτ.
Το 1995 και το 1999 βραβεύτηκε από τον Κύκλο Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου.
Το 1988 προτάθηκε για το βραβείο Χανς Κρίστιαν Αντερσεν.
Ως ηθοποιός έχει βραβευτεί το 1960 με το βραβείο Β' Γυναικείου ρόλου του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
Πηγή: real.gr

"Έφυγε" από τη ζωή ο Δημήτρης Μητροπάνος

Έφυγε από τη ζωή, σε ηλικία 64 ετών, η στιβαρή φωνή του λαϊκού τραγουδιού. «Μία στάση εδώ» έκανε σήμερα, Τρίτη 17 Απριλίου 2012, στις 11 το πρωί ο Δημήτρης Μητροπάνος και άφησε την τελευταία του πνοή σε ιδιωτικό θεραπευτήριο των βορείων προαστίων. Ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του λαϊκού τραγουδιού θα παρασύρει τους αγγέλους σε ένα μακρύ ζεϊμπέκικο.
Ο Δημήτρης Μητρόπανος εξέπνευσε από οξύ πνευμονικό οίδημα. Σε ανακοίνωση, που εκδόθηκε από το νοσοκομείο ΥΓΕΙΑ, αναφέρεται:
«Ο ασθενής Δημήτριος Μητροπάνος διεκομίσθη στο νοσοκομείο ΥΓΕΙΑ σήμερα το πρωί λόγω οξέως διαρροϊκού συνδρόμου και εμέτων. Στη συνέχεια παρουσίασε αιφνιδίως δύσπνοια. Μετεφέρθη στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, όπου αντιμετωπίστηκε για οξύ πνευμονικό οίδημα από το οποίο και κατέληξε την 11η πρωινή».

Γεννήθηκε στην Αγία Mονή, μια συνοικία έξω από τα Τρίκαλα -από την οποία καταγόταν η μητέρα του- στις 2 Απριλίου του 1948. Μεγάλωσε χωρίς τον πατέρα του, τον οποίο γνώρισε στα 29 του χρόνια.Μέχρι τα 16 του νόμιζε πως είχε σκοτωθεί στον ανταρτοπόλεμο, όταν ήρθε ένα γράμμα το οποίο έλεγε πως ζει στην Ρουμανία. Ο πατέρας του καταγόταν από ένα χωριό της Καρδίτσας το Καππά.[1] Από μικρός δούλευε τα καλοκαίρια για να βοηθήσει τα οικονομικά της οικογένειας του. Πρώτα σαν σερβιτόρος στην ταβέρνα του θείου του ύστερα στις κορδέλες κοπής ξύλων. Μετά την τρίτη γυμνασίου, το 1964, κατεβαίνει στην Αθήνα να ζήσει με τον θείο του στην οδό Aχαρνών. Προτού τελειώσει το γυμνάσιο άρχισε να δουλεύει σαν τραγουδιστής.

Επαγγελματική σταδιοδρομία

Στην ίδια ηλικία, έπειτα από παρότρυνση του Γρηγόρη Μπιθικώτση, τον οποίο γνώρισε σε μία συγκέντρωση της εταιρίας του θείου του, στην οποία τραγούδησε, επισκέφτηκε την Κολούμπια. Εκεί ο Τάκης Λαμπρόπουλος του γνώρισε τον Γιώργο Ζαμπέτα, δίπλα οποίο θα δουλέψει στα «Ξημερώματα». Τον Ζαμπέτα τον μνημονεύει ως μεγάλο του δάσκαλο και δεύτερο πατέρα. Όπως έχει δηλώσει, «ο Ζαμπέτας είναι ο μόνος άνθρωπος στο τραγούδι ο οποίος με βοήθησε χωρίς να περιμένει κάτι. Με όλους τους υπόλοιπους συνεργάτες μου κάτι πήρα και κάτι έδωσα»[εκκρεμεί παραπομπή]. Το 1966 ο Μητροπάνος συναντάται για πρώτη φόρα με τον Μίκη Θεοδωράκη και ερμηνεύει μέρη από τη «Ρωμιοσύνη» και το «Άξιον Εστί» σε μια σειρά συναυλιών στην Ελλάδα και την Κύπρο.

Το 1967, ο Μητροπάνος ηχογραφεί τον πρώτο του 45άρη δίσκο, με το τραγούδι "Θεσσαλονίκη". Είχε προηγηθεί η ηχογράφηση του τραγουδιού "Χαμένη Πασχαλιά", το οποίο όμως λογοκρίθηκε από τη Χούντα και δεν κυκλοφόρησε ποτέ.

Στην πορεία που χάραξε στο δρόμο του λαϊκού έντεχνου, το 1972 είναι ένας σημαντικός σταθμός: ο συνθέτης Δήμος Μούτσης και ο ποιητής-στιχουργός Μάνος Ελευθερίου κυκλοφορούν τον «Άγιο Φεβρουάριο», με ερμηνευτές τον Μητροπάνο και την Πετρή Σαλπέα, σηματοδοτώντας ένα σταθμό στην ελληνική μουσική. Τον Ιούλιο του 1999, ο Μητροπάνος και ο Μούτσης θα ξαναβρεθούν επί σκηνής στο Ηρώδειο με την Δήμητρα Γαλάνη και την σοπράνο Τζούλια Σουγλάκου για δυο μουσικές βραδιές στα πλαίσια του Φεστιβάλ Αθηνών. Οι συναυλίες αυτές ηχογραφούνται ζωντανά και κυκλοφορούν σε διπλό CD δύο μήνες αργότερα. Ακολουθούν «Ο Δρόμος για τα Κύθηρα» του Γιώργου Κατσαρού και «Τα συναξάρια» του Γιώργου Χατζηνάσιου, έργα υψηλής ποιότητας αλλά και μεγάλης απήχησης στην ελληνική κοινωνία.

Στη μακρόχρονη πορεία του στο ελληνικό τραγούδι, ο Δημήτρης Μητροπάνος συνεργάστηκε με τους μεγαλύτερους δημιουργούς του λαϊκού αλλά και του έντεχνου τραγουδιού. Γιώργος Ζαμπέτας, Μίκης Θεοδωράκης, Δήμος Μούτσης, Απόστολος Καλδάρας, Τάκης Μουσαφίρης ("Εμείς οι δυο" κ.α.), Χρήστος Νικολόπουλος ("Πάρε Αποφάσεις" σε στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου), Γιάννης Σπανός ("Ο Μητροπάνος τραγουδάει Σπανό") ήταν οι συνθέτες με τους οποίους συνδέθηκε επαγγελματικά, χτίζοντας μια καριέρα συνυφασμένη με την ελληνική λαϊκή μουσική παράδοση, μέχρι και το τέλος της δεκαετίας του '80.

Η συμμετοχή του σε δίσκους των Λάκη Παπαδόπουλου (με το τραγούδι "Για να σ' εκδικηθώ") και Νίκου Πορτοκάλογλου ("Κλείνω κι έρχομαι") αναδεικνύουν εκείνη την εποχή την ευρεία γκάμα της ερμηνείας του και προαναγγέλλουν μια στροφή στον τρόπο ερμηνείας του, που θα οδηγήσει σε μια σειρά από δίσκους που άλλαξαν σε μεγάλο βαθμό την έννοια του καλού σύγχρονου λαϊκού τραγουδιού. Οι συνεργασίες με το Μάριο Τόκα και το Φίλιππο Γράψα ("Η εθνική μας μοναξιά" και "Παρέα με έναν ήλιο") συνδυάζουν τη λαϊκή υφή και συναίσθημα με τη πιο βαθιά έννοια στίχων και τη χρησιμοποίηση λέξεων πιο επιτηδευμένων. Παράλληλα, η απήχηση των τραγουδιών στην κοινωνία και η εμπορική επιτυχία αναδεικνύουν αυτές τις δημιουργίες ως εργαλεία αλλά και συμπτώματα της εξέλιξης της ελληνικής κοινωνίας.

Η πολύ σημαντική συνεργασία με τον Θάνο Μικρούτσικο με τον δίσκο «Στου Αιώνα την Παράγκα», σε στίχους Άλκη Αλκαίου, Κώστα Λαχά, Λίνας Νικολακοπούλου και Γιώργου Κακουλίδη, αποτελεί στροφή του ερμηνευτή σε ακόμα πιο "έντεχνες" διαδρομές, διατηρώντας και πάλι την ταυτότητα του λαϊκού.

Ο Μητροπάνος συνεχίζει στα ίδια μονοπάτια, με τραγούδια των Μικρούτσικου, Κορακάκη, Μουκίδη, Παπαδημητρίου κ.α. στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1990 και στις αρχές του 2000. Από τις τελευταίες δουλειές του Θεσσαλού αοιδού, ξεχωρίζει το "Πες μου τ' άληθινά σου σε μουσική Στέφανου Κορκολή και στίχους Ελεάνας Βραχάλη και Νίκου Μωραΐτη, αλλά και η ζωντανή ηχογράφηση "Υπάρχει και το ζεϊμπέκικο", από το πρόγραμμα - ωδή στον εθνικό χορό της Ελλάδας μαζί με τους Θέμη Αδαμαντίδη και Δημήτρη Μπάση, καθώς επίσης και ο δίσκος "Στη Διαπασών", ο οποίος περιέχει 12 λαϊκά τραγούδια και μια μπλουζ μπαλάντα. Από τα τραγούδια του δίσκου ξεχωρίζει το τραγούδι "Η εκδρομή" του Γιάννη Μηλιώκα, το οποίο γράφτηκε για την επιστροφή του ερμηνευτή στη δισκογραφία μετά από ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας.

Η πιο πρόσφατη δισκογραφική δουλειά του Δημήτρη Μητροπάνου, είναι η ζωντανή ηχογράφηση της συναυλίας του στο Ηρώδειο (Σεπτέμβριος 2009), αποτελούμενη από 2 CD με τον τίτλο "Τα τραγούδια της ζωής μου".

Δισκογραφία

- 71 δίσκοι 45 στροφών
1970 Λαϊκή παρέλαση
1971 Δημήτρης Μητροπάνος Νο1
1972 Άγιος Φεβρουάριος
1973 Ο δρόμος για τα Κύθηρα
1974 Νεκρικοί Διάλογοι, Κυρά ζωή
1975 Σκόρπια φύλλα, Τσιμεντένια πρόσωπα
1976 Λαϊκά '76
1977 Τα παιδιά της πιάτσας, Ερωτικά λαϊκά
1978 Παράπονο
1979 14 Ζεϊμπέκικα
1980 Πορτραίτο, Λαϊκά του σήμερα
1981 Τα συναξάρια
1982 Τα λαϊκά της νύχτας
1982 Τα 14 χασάπικα
1983 Λαϊκές στιγμές
1984 Τα πικροσάββατα, Τα λαϊκά της νύχτας Νο 2, Όταν μιλούν τα τέλια, Ακόμα μια μέρα
1985 Τα νυχτέρια μας, Για τα παιδιά, 15 χρόνια Δημήτρης Μητροπάνος
1986 Τα ζημιάρικα, Αγάπη μου αγέννητη, Τ' ανάρπαχτα
1987 Ένας καινούριος άνθρωπος, 16 από τα ωραιότερα τραγούδια μου, Το δικό μας τραγούδι
1988 Καινούρια χρώματα
1989 Μια νύχτα στον παράδεισο, Εμείς οι δυο, Οι μεγαλύτερες επιτυχίες του, Πριν τελειώσει η νύχτα
1990 20 μεγάλες επιτυχίες, Εσύ λέγε με έρωτα
1991 Στα ξενυχτάδικα της αγκαλιάς σου, Μια νύχτα στο Λυκαβηττό, Πάρε αποφάσεις
1992 Οι μεγάλες επιτυχίες
1993 Ο Μητροπάνος τραγουδάει Σπανό
1994 Η εθνική μας μοναξιά, 24 Ζεϊμπέκικα, Παρέα μ' έναν ήλιο
1995 Τα 45άρια του Δημήτρη Μητροπάνου
1996 30 χρόνια Δ. Μητροπάνος, τα λαϊκά μιας ζωής, ΖΟΟΜ '96, 16 χασάπικα, Τα ερωτικά, Τα πρώτα μου τραγούδια/1967-1975, Στου αιώνα την παράγκα
1997 Ψάξε στ' όνειρό μας
1998 Τα μεγάλα λαϊκά, Του έρωτα & της φυγής
1999 Εντελβάις
2001 Στης ψυχής το παρακάτω
2003 Θα είμαι εδώ
2004 Υπάρχει και το ζεϊμπέκικο
2005 Πες μου τ' αληθινά σου
2007 Για την καρδιά ενός αγγέλου
2008 Στη Διαπασών
2009 Τα τραγούδια της ζωής μου

Πηγή: Real.gr / Seleo.gr

Έφυγε η Δόμνα Σαμίου

Έφυγε από τη ζωή, το Σάββατο 10/3/2012, σε ηλικία 84 ετών η Δόμνα Σαμίου. Η σπουδαία ερμηνεύτρια και ερευνήτρια της ελληνικής παραδοσιακής μουσικής συνέβαλε τα μέγιστα στη διάσωση καλλιτεχνικών θησαυρών της χώρας μας και είδε το έργο της να αναγνωρίζεται και εκτός ελληνικών συνόρων. Τιμήθηκε με πολλές διακρίσεις με αποκορύφωμα την απονομή μεταλλίου από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωστή Στεφανόπουλο το 2005.
Η Δ.Σαμίου θα κηδευτεί την Τρίτη, στις 3 το απόγευμα, από το νεκροταφείο της Νέας Σμύρνης.
Η Δόμνα Σαμίου γεννήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 1928 στην Καισαριανή της Αθήνας. Οι γονείς της ήταν μικρασιάτες πρόσφυγες από το Μπαϊντίρι, χωριό της περιοχής της Σμύρνης.

Σε ηλικία 13 ετών η Δόμνα Σαμίου έχει την πρώτη διδακτική επαφή με τη βυζαντινή και τη δημοτική μουσική αλλά και με τη λογική της επιτόπιας έρευνας, μαθητεύοντας κοντά στον Σίμωνα Καρά, στο «Σύλλογο προς Διάδοσιν της Εθνικής Μουσικής», ενώ παράλληλα φοιτά στο νυχτερινό Γυμνάσιο.

Ως μέλος της χορωδίας του Σίμωνα Καρά αρχίζει η σχέση της και με το Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας/Ε.Ι.Ρ όπου αργότερα, το 1954, προσλαμβάνεται στο Τμήμα Εθνικής Μουσικής.

Το 1963 αρχίζει τα ταξίδια της στην επαρχία για επιτόπιες καταγραφές και συγκέντρωση μουσικού υλικού για το προσωπικό της αρχείο με δικά της μηχανήματα.

Το 1971 παραιτείται από την Ραδιοφωνία. Την ίδια χρονιά-σταθμό αποδέχεται την πρόσκληση του Διονύση Σαββόπουλου και πρωτοεμφανίζεται στο νεανικό και αντιχουντικό Ροντέο, δίνοντας μια μεγάλη έκτοτε στροφή στη σχέση των νέων με την παραδοσιακή μουσική.

Το 1981 ιδρύεται ο Καλλιτεχνικός Σύλλογος Δημοτικής Μουσικής - Δόμνα Σαμίου με σκοπό την διάσωση και προβολή της παραδοσιακής μουσικής και κυρίως την έκδοση δίσκων και τη διοργάνωση εκδηλώσεων με αυστηρές επιστημονικές και ποιοτικές προδιαγραφές, μακρυά από τις απαιτήσεις των εμπορικών εταιριών.

Για τις ποικίλες δραστηριότητες της συνεργάζεται με τους πιο καταξιωμένους Έλληνες και ξένους μουσικούς, μουσικολόγους, λαογράφους, εθνομουσικολόγους αλλά και διδάσκει, μυεί και αναδεικνύει πρωτόβγαλτους νέους καλλιτέχνες.

Aπό το 1994 δίνει μαθήματα δημοτικού τραγουδιού για ενήλικες στο Μουσείο Ελληνικών Λαϊκών Οργάνων της Αθήνας. Πάμπολλες είναι επίσης οι πρωτοβουλίες της και έμπρακτη και ανιδιοτελής η προσφορά της σχετικά με την βελτίωση της μουσικής εκπαίδευσης των παιδιών στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, αίτημα παιδαγωγικά πρωταρχικό και επιτακτικό κατά την ίδια.

Καταξιωμένη και αγαπητή για την προσφορά και την προσήνια της είδε το έργο της να αναγνωρίζεται πολλαπλά και τιμήθηκε με πολλές διακρίσεις, με αποκορύφωση την απονομή μεταλλίου από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κ. Στεφανόπουλο το 2005.

Διαβάστε την προσωπική αφήγηση της Δόμνας Σαμίου για τη ζωή της...
Πηγή: in.gr

Έφυγε ο Βασίλης Τσιβιλίκας

Ο γνωστός και πολυαγαπημένος ηθοποιός Βασίλης Τσιβιλίκας απεβίωσε σήμερα Τετάρτη 29/2/2012 σε ηλικία 70 ετών. Εμφάνισε πρόβλημα στην καρδιά και εξέπνευσε κατά τη διακομιδή του στο Σισμανόγλειο Γενικό Νοσοκομείο. Στις 15:00 το μεσημέρι της Παρασκευής (2/3/2012) και από το νεκροταφείο Αμαρουσίου, οικείοι, συνάδελφοι και φίλοι θα αποχαιρετήσουν τον ηθοποιό.

Όπως είπε η διευθύντρια του νοσοκομείου, Όλγα Οικονόμου, μιλώντας στο Mega: «Ο Βασίλης Τσιβιλίκας διεκομίσθη νεκρός. Απ΄ ότι έχω πληροφορηθεί είχε έντονο θωρακικό άλγος και οι διασώστες του ΕΚΑΒ προσπάθησαν να τον ανανήψουν αλλά δυστυχώς δεν ευόδωσε η προσπάθεια αυτή».
Βασίλης Τσιβιλίκας ένας κωμικός που ξεχώρισε με την πορεία του. Ένας άνθρωπος με ήθος που στήριζε νέους ηθοποιούς. Ένας σταρ της εποχής του που ποτέ δεν διεκδίκησε δάφνες αλλά πάντα βάδιζε αργά αλλά σταθερά στα μονοπάτια της τέχνης, στα μονοπάτια της ενημέρωσης.
Γεννήθηκε το 1942 στη Θεσσαλονίκη. Ήταν το μοναδικό αγόρι της οικογένειάς του. Ο μεγαλύτερος από τις δύο αδελφές του έμαθε να τις προστατεύει και να τις στηρίζει σ΄ολόκληρη τη ζωή του. Ο πατέρας του ήταν καταστηματάρχης και τους είχε εξασφαλίσει μία άνετη ζωή.
Φοίτησε στο κολέγιο της Θεσσαλονίκης. Εκεί οι καθηγητές του πρώτοι διέκριναν το υποκριτικό του ταλέντο και τον έπεισαν να ασχοληθεί με την ηθοποιία στη θεατρική ομάδα του σχολείου. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του πέρασε στην Αγγλική φιλολογία, την οποία όμως εγκατέλειψε γιατί το μικρόβιο της υποκριτικής είχε μπει βαθιά μέσα του. Κατέβηκε στην Αθήνα και ασχολήθηκε επαγγελματικά με την ηθοποιία. Προσπάθησε αλλά δεν κατάφερε να μπει στη σχολή του Θεάτρου Τέχνης, σπούδασε τελικά στη σχολή υποκριτικής του Πέλου Κατσέλη.
Πρώτη του θεατρική εμφάνιση ήταν το 1965 στη Νέα Ιωνία. Δύο χρόνια αργότερα ήρθε η δικαίωση. Ο Κάρολος Κουν τον κάλεσε στο Θέατρο Τέχνης.
Στις αρχές της δεκαετίας του 70 κάνει στροφή στην καριέρα του και ξεκινά να ασχολείται με την επιθεώρηση που έγινε και ο μεγάλος του έρωτας και την υπηρέτησε μέχρι το τέλος της ζωής του.
Το 1970 εμφανίζεται ως Τζόνι στη θρυλική «Η θεία μου η χίπισσα» του Αλέκου Σακελλάριου. Για τουλάχιστον τέσσερις δεκαετίες υπηρέτησε με ήθος και αξιοπρέπεια το είδος που λάτρεψε την επιθεώρηση.
Για έναν σημαντικό και ευγενικό άνθρωπο, έναν εργάτη του ελληνικού θεάτρου κάνουν λόγο στο ΑΜΠΕ, οι συνάδελφοι του ηθοποιού Βασίλη Τσιβιλίκα που έφυγε από τη ζωή τα ξημερώματα.

Γιώργος Κωνσταντίνου:
«Ήταν κεραυνός εν αιθρία, είμαι συγκλονισμένος, δεν μπορώ να πιστέψω αυτό που συνέβη. Δεν περίμενα κάτι τέτοιο ήταν ένας άνθρωπος υγιέστατος. Δούλεψα μαζί του τα τελευταία 4 χρόνια.
Ήταν ένας σπουδαίος θεατράνθρωπος. Ένας άνθρωπος που θαύμαζα για το κουράγιο, τη δύναμη και τα πιστεύω του, τα οποία τα υποστήριζε πάρα πολύ. Ο Βασίλης Τσιβιλίκας ήταν ένας άνθρωπος "ταμένος" στο θέατρο, ήταν όλη του η ζωή. Λυπάμαι γιατί πραγματικά για εμάς είναι μια μεγάλη απώλεια».

Γιώργος Παρτσαλάκης:
«Το περσινό καλοκαίρι ήταν το πρώτο και το τελευταίο που κάναμε μαζί, παίξαμε στη «Λυσιστράτη». Εγώ έκανα τον ρόλο του Κινησία και εκείνος της Ειρήνης. Πέρασα συγκλονιστικά. Ήταν άνθρωπος με κουλτούρα, μορφωμένος, με πολύ χιούμορ, γνώστης του θεάτρου, με ανθρωπιά. Ο Βασίλης και η γενιά του υπήρξαν στηρίγματα για τους νέους ανθρώπους. Είχαμε και κάτι άλλο κοινό. Είχαμε τελειώσει και οι δύο τη Σχολή του Πέλου Κατσέλη. Και ο Κατσέλης μάς δίδασκε πρωτίστως να είμαστε συνάδελφοι και εκτός σκηνής. Ο Βασίλης είχε ήθος και πάνω και κάτω από τη σκηνή.»

Σπύρος Μπιμπίλας:
«'Ηταν ένας πολύ σημαντικός και ευγενικός άνθρωπος, δραστήριος και πάντα αισιόδοξος για το μέλλον. Αγαπούσε πάρα πολύ τους νέους ανθρώπους, εργάτης του θεάτρου και κύριος με Κ κεφαλαίο. Εχω συγκλονιστεί γιατί ήταν τόσο αναπάντεχος ο χαμός του, ήταν δραστήριος και μες στα πράγματα. Αν και δεν είχαμε την ευκαιρία να συνεργαστούμε ποτέ, γνωριζόμασταν πάρα πολύ καλά και η επαφή μας ήταν πολύ συχνή. Ο θάνατος του ήταν ένα ξαφνικό γεγονός το οποίο μας έχει όλους σοκάρει».

Υπουργείο Πολιτισμού:
«Ο Βασίλης Τσιβιλίκας, υπηρέτησε επί μακρόν με συνέπεια και ήθος τη θεατρική τέχνη και αγαπήθηκε ιδιαίτερα απ' το κοινό».
Πηγή: Real.gr

Έφυγε η Whitney Houston

Μία ζωή γεμάτη επιτυχίες, η φωνή της έχει σφραγίσει τα πιο ερωτικά μουσικά θέματα, το όνομά της έχει γραφεί με χρυσά γράμματα στο πάνθεον της μουσικής ιστορίας. Η πιο επιτυχημένη και πολυβραβευμένη καλλιτέχνις όλων των εποχών. Στην προσωπική της ζωή όμως η Whitney Houston απείχε από αυτήν τη λάμψη, αντιθέτως... Ναρκωτικά, εξαρτήσεις, αποτυχημένη συζυγική ζωή.

Αρκετά χρόνια έδωσε μάχη να απεξαρτηθεί από τους εθισμούς της, που την άφησαν αποστεωμένη, με μεγάλο πλήγμα στην -απίστευτων δυνατοτήτων και εύρους- φωνή της. Πριν από δύο χρόνια φάνηκε ότι η ντίβα της pop είχε δώσει τη μάχη της κι είχε νικήσει. Το νέο της άλμπουμ I look to you της έδωσε τη δυναμική επιστροφή που ήθελε, αλλά η επιτυχία γι’ άλλη μια φορά δεν ήταν αρκετή για να τη βοηθήσει να ξεπεράσει τους δαίμονές της.

Τα ξημερώματα η είδηση του θανάτου της κάνει τον γύρο του κόσμου και συγκλονίζει θαυμαστές και καλλιτέχνες για τους οποίους υπήρξε φίλη, συνεργάτιδα, αντίπαλος, πρότυπο.

Η καλλιτέχνις που θεωρείτο διάδοχος όλων των μεγάλων τραγουδιστριών όπως η νονά της Aretha Franklin, η θεία της Dionne Warwick, η Tina Turrner, βρέθηκε νεκρή σε ξενοδοχείο στο Μπέβερλι Χιλς, ενώ άγνωστα παραμένουν ακόμη τα αίτια του θανάτου της. Σύμφωνα με πηγές, ο σωματοφύλακάς της τη βρήκε πνιγμένη στην μπανιέρα του δωματίου της, όπου βρέθηκαν αρκετά μπουκαλάκια με χάπια. Η κόρη της Bobbi Kristina φημολογείται ότι μάλωσε άγρια με τους αστυνομικούς που δεν την άφηναν να μπει στο ξενοδοχείο και να δει τη νεκρή μητέρα της.

Ο σωματοφύλακας τη βρήκε να αναπνέει με δυσκολία, αλλά οι νοσηλευτές που κατέφθασαν δεν κατάφεραν να την ανανήψουν. Ο θάνατός της καταγράφηκε στις 3.55 το απόγευμα του Σαββάτου 11/2/2012 ώρα ΗΠΑ (ξημερώματα στην Ελλάδα). Δεν υπήρχαν παράνομα ναρκωτικά στον χώρο, ενώ το προηγούμενο βράδυ διασκέδαζε... βαριά, πίνοντας και κάνοντας θόρυβο, σύμφωνα με το TMZ, όπως δημοσιεύει η Daily Mail.

Σύμφωνα με το Βιβλίο των Ρεκόρ Γκίνες, η Houston είναι η πιο επιτυχημένη και πολυβραβευμένη καλλιτέχνιδα όλων των εποχών. All at once, Saving all my love for you, How will I know, Greatest love of all, I wanna dance with somebody, One moment at time, Didn't We Almost Have It All, So Emotional, Where Do Broken Hearts Go, I’m your baby tonight, All the Man That I Need, Miracle, My Name Is Not Susan, I Belong to You, I will always love you, When You Believe με τη Mariah Carey, Heartbreak Hotel, It's Not Right But It's Okay, My Love Is Your Love, I Learned from the Best, Could I have this dance forever με τον Enrique Inglesias… Μερικές από τις πιο συγκλονιστικές επιτυχίες κι ερμηνείες της.

Ιδίως το I will always love you τραγούδι της Dolly Parton, την έφερε στο απόγειο της δόξας της κι έκανε τον κόσμο να παραμιλά από την έκταση της της φωνής της. Εικονική ερμηνεία ανέφεραν οι περισσότεροι κριτικοί. Κάποιοι έχουν χαρακτηρίσει αυτό το τραγούδι καταραμένο, καθώς η Dolly Parton το έγραψε το 1974 για έναν μεγάλο και χαμένο έρωτα...

Από το 1992 ξεκίνησε η κατηφόρα, τουλάχιστον στην προσωπική της ζωή... Ο γάμος της με τον Bobby Brown θεωρείται το μεγαλύτερο και μοιραίο λάθος της ντίβας της pop... Ενδοοικογενειακή βία, χρήση ναρκωτικών, απώλεια βάρους... Η ντίβα μένει αποστεωμένη κι εξαρτημένη. Δίνει μάχη να επανέλθει και μετά την κυκλοφορία του I look to you έχει πιο υγιές παρουσιαστικό και φαίνεται πως είναι έτοιμη να ξανακερδίσει το χαμένο έδαφος...

Ωστόσο φαίνεται πως οι «δαίμονές» της δεν την άφησαν... Ο επίλογος γράφηκε χθες βράδυ σε ένα ξενοδοχείο στο Μπέβερλι Χιλς. Ήταν 48 χρονών... Το άψυχο σώμα της βρήκε – σύμφωνα με πηγές – ο σωματοφύλακάς της. Τα αίτια ερευνώνται... Η φωνή της θα μας ταξιδεύει για πάντα...

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο τέως σύζυγός της Bobby Brown, μόλις πληροφορήθηκε το γεγονός, ξέσπασε σε λυγμούς, ωστόσο, δεν ανέβαλε την προγραμματισμένη για το βράδυ συναυλία του στο Μισσισσιππή. Όπως μετέδωσαν τα δίκτυα, στη μέση της συναυλίας κοίταξε τον ουρανό, έστειλε ένα φιλί και φώναξε "Σ' αγαπώ Whitney".
Η Houston βρισκόταν στο Λος Άντζελες για να παρευρεθεί σε εκδηλώσεις στο πλαίσιο των αποψινών Grammy, ενώ χθες το βράδυ ο μέντοράς της Clive Davis διοργάνωνε εκδήλωση στο ξενοδοχείο όπου βρέθηκε νεκρή.
Πηγή: Real.gr

«Έφυγε» ο Θεόδωρος Αγγελόπουλος

Την τελευταία του πνοή στη μονάδα εντατικής θεραπείας ιδιωτικού θεραπευτηρίου άφησε το βράδυ της Τρίτης 24/1/2012 ο σκηνοθέτης Θεόδωρος Αγγελόπουλος, ο οποίος νωρίτερα είχε τραυματιστεί σοβαρά σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα στο Κερατσίνι.

Ο διάσημος στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό σκηνοθέτης βρισκόταν το απόγευμα της Τρίτης στην περιφερειακή οδό του Κερατσινίου επιβλέποντας τα γυρίσματα της τελευταίας του ταινίας «H άλλη θάλασσα». Ενώ βρισκόταν στο χώρο των γυρισμάτων παρασύρθηκε από διερχόμενη μοτοσικλέτα που οδηγούσε αστυνομικός που βρισκόταν εκτός υπηρεσίας. Ο σοβαρός τραυματισμός προκάλεσε στο Θεόδωρο Αγγελόπουλο βαριές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις.

Οι εργαζόμενοι στον ΕΚΑΒ υποστηρίζουν ότι το ασθενοφόρο έφθασε στο σημείο με καθυστέρηση, διότι το πρώτο ασθενοφόρο που κλήθηκε για την μεταφορά του τραυματία παρουσίασε μηχανική βλάβη.

Όπως αναφέρουν «ΤΑ ΝΕΑ», ο Θεόδωρος Αγγελόπουλος έμεινε επί 45 λεπτά χτυπημένος στο πεζοδρόμιο περιμένοντας ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ και η καθυστέρηση αποδόθηκε, σύμφωνα με την εφημερίδα, σε «μποτιλιάρισμα λόγω βροχής».

Όπως είπε ο υπουργός Υγείας Ανδρέας Λοβέρδος μιλώντας στον real fm 97,8 και τον Νίκο Χατζηνικολάου, ο διοικητής του ΕΚΑΒ έχει διατάξει έρευνα για το περιστατικό. Στο ερώτημα αν υπήρξε καθυστέρηση στην άφιξη του ασθενοφόρου ο υπουργός υποστήριξε: «έτσι έμαθα και γι’ αυτό έχει διαταχθεί ΕΔΕ».

Τελικά, μεταφέρθηκε σε γνωστό ιδιωτικό θεραπευτήριο, όπου και διασωληνώθηκε. Η κατάσταση της υγείας του κρίθηκε ιδιαιτέρως σοβαρή από τη πρώτη στιγμή, προβληματίζοντας τους γιατρούς για το εάν θα ήταν εφικτή η χειρουργική αντιμετώπιση. Τελικά, λίγο πριν τα μεσάνυχτα της Τετάρτης ο διάσημος σκηνοθέτης άφησε την τελευταία του πνοή.

Η κηδεία του Θεόδωρου Αγγελόπουλου θα γίνει στο Α' Νεκροταφείο της Αθήνας, την Παρασκευή 27/1 στις 4 το απόγευμα.

-Την θλίψη του για την αιφνίδια απώλεια του Θόδωρου Αγγελόπουλου εκφράζει το σύνολο του πολιτικού κόσμου.

Ο ελεγειακός ποιητής των κινηματογραφικών εικόνωνΟ Θεόδωρος Αγγελόπουλος ήταν ένας από τους κορυφαίους και ο πλέον πολυβραβευμένος διεθνής Έλληνας σκηνοθέτης με διακρίσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Θεωρούνταν ο ελεγειακός ποιητής των κινηματογραφικών εικόνων και της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας και κοινωνικής πραγματικότητας.

Ήταν ο δημιουργός του «Θίασου», του «Μεγαλέξανδρου» και άλλων επικολυρικών ταινιών που έκαναν γνωστή την Ελλάδα σε όλη την υφήλιο για περισσότερο από τέσσερις δεκαετίες.



Ο Θεόδωρος Αγγελόπουλος εγκατέλειψε τις σπουδές του στη Νομική Σχολή της Αθήνας και το 1961 έφυγε στο Παρίσι, όπου αρχικά παρακολούθησε στη Σορβόννη μαθήματα γαλλικής φιλολογίας και φιλμογραφίας, καθώς και μαθήματα εθνολογίας και στη συνέχεια μαθήματα κινηματογράφου στη Σχολή Κινηματογράφου IDHEC και στο Musee de l' homme.

Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα το 1964 και μέχρι το 1967 εργάστηκε ως κριτικός κινηματογράφου στην εφημερίδα Δημοκρατική Αλλαγή, μαζί με τον Βασίλη Ραφαηλίδη και την Τώνια Μαρκετάκη. Με τον κινηματογράφο άρχισε να ασχολείται το 1965 και το 1968 παρουσίασε την πρώτη του μικρού μήκους ταινία, «Εκπομπή» στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

Το 1970, η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του η «Αναπαράσταση» κέρδισε το πρώτο βραβείο στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, καθώς και άλλες διακρίσεις στο εξωτερικό, και σηματοδότησε την αυγή του σύγχρονου ελληνικού κινηματογράφου. Έκτοτε, οι ταινίες του συμμετείχαν σε πολλά διεθνή φεστιβάλ κερδίζοντας πολλά βραβεία, τα οποία τον καθιέρωσαν παγκοσμίως ως έναν από τους σπουδαιότερους σκηνοθέτες του σύγχρονου κινηματογράφου.



Πολλά αφιερώματα που τιμούν τη δουλειά του Θεόδωρου Αγγελόπουλου έχουν πραγματοποιηθεί σ' όλο τον κόσμο. Είχε αναγορευθεί επίτιμος διδάκτορας των Πανεπιστημίου των Βρυξελλών, του Πανεπιστημίου X Ναντέρ (Nanterre) στο Παρίσι και του Πανεπιστημίου του Έσσεξ (Essex). Μαζί με τον Βασίλη Ραφαηλίδη υπήρξε συνιδρυτής του περιοδικού Σύγχρονος Κινηματογράφος.

To 1998 στις Κάνες κατέκτησε τον Χρυσό Φοίνικα για την ταινία του «Μια Αιωνιότητα και μια μέρα» κάνοντας ξανά την Ελλάδα περήφανη για τον πολιτισμό της.



ΦΙΛΜΟΓΡΑΦΙΑ
1968 «Εκπομπή» μικρού μήκους

1970 «Αναπαράσταση»

Βραβείο καλύτερης ξένης ταινίας στο Φεστιβάλ του Hyeres (1971),

Βραβείο Georges Sadoul (1971)

1972 «Μέρες του '36»

Βραβείο FIPRESCI Βερολίνο 1973

1975 «Ο Θίασος»

Βραβείο FIPRESCI, Διεθνές Φεστιβάλ Καννών 1975,

Βραβείο Interfilm Βερολίνο «Forum» 1975,

Βραβείο καλύτερης ταινίας της χρονιάς, British Film Institute 1976,

Βραβείο Καλύτερης ταινίας στον κόσμο για τη δεκαετία 1970-80, Ένωση Κριτικών Ιταλίας,

Μία από τις καλύτερες ταινίες της ιστορίας του κινηματογράφου, FIPRESCI,

Καλύτερη ταινία της χρονιάς, Grand Prix για τις τέχνες, Ιαπωνία,

Βραβείο Golden Age, Βρυξέλλες 1976

1977 «Οι κυνηγοί»

Βραβείο καλύτερης ταινίας Golden Hugo, Σικάγο 1978

1980 «Μεγαλέξανδρος»

Βραβείο Χρυσός Λέων και FIPRESCI, Βενετία 1980

1981 «Ένα χωριό, ένας χωριάτης» ντοκιμαντέρ

1983 «Αθήνα, επιστροφή στην Ακρόπολη» τηλεοπτικό ντοκιμαντέρ

1984 «Ταξίδι στα Κύθηρα»

1986 «Ο μελισσοκόμος»

1988 «Toπίο στην ομίχλη»

1991 «Το μετέωρο βήμα του πελαργού»

Cinema Lumiere, Μπολόνια (Ιταλία), Μάρτιος - Απρίλιος 2002,

Φεστιβάλ Σίδνεϊ (Αυστραλία), Ιούνιος 2003

1995 «Το βλέμμα του Οδυσσέα»

Ειδικό Βραβείο Κριτικής Επιτροπής, Διεθνές Φεστιβάλ Καννών 1995

FIPRESCI Βραβείο της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών, Διεθνές Φεστιβάλ Καννών 1995,

Felix των Κριτικών ταινίας της χρονιάς, 1995

1998 «Μια αιωνιότητα και μια μέρα»

Χρυσός Φοίνικας στο Διεθνές Φεστιβάλ Καννών, 1998

2004 «Το λιβάδι που δακρύζει»

2008 «Η σκόνη του χρόνου»
Πηγή: Real.gr

Πέθανε ο Στιβ Τζομπς

Πέθανε χθες, Τετάρτη 5 Οκτωβρίου 2011, σε ηλικία 56 ετών ο Steve Jobs. Τον θάνατό του ανακοίνωσε η εταιρεία αργά το βράδυ. "Λυπούμαστε βαθύτατα που πρέπει να ανακοινώσουμε ότι ο Στιβ Τζομπς έφυγε από κοντά μας σήμερα. Η ευφυία, το πάθος του και η ενέργεια του ήταν η πηγή αμέτρητων καινοτομιών που βελτιώνουν τη ζωή όλων μας", ανέφερε η Apple σε σύντομη ανακοίνωσή της.
Στις 24 Αυγούστου ο Τζομπς, ο άνθρωπος που κατάφερε να ξαναστήσει την Apple και τελικά να την απογειώσει, μετά την επιστροφή του το ’97 και ενώ η εταιρεία βρισκόταν στο χείλος του γκρεμού, παραιτήθηκε από τη θέση του διευθύνοντα συμβούλου και στη θέση του τον διαδέχθηκε ο Τιμ Κουκ.
 "Εάν ζήσεις κάθε μέρα ωσάν να ήταν η τελευταία σου, κάποια μέρα είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα δικαιωθείς", είναι μια ρήση που ο Τζομπς διάβασε σε μια ομιλία του το 2005 στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ. Σύμφωνα με αυτήν μπόρεσε να πάρει τις σημαντικότερες αποφάσεις στη ζωή του.

Ο Στήβεν Πωλ Τζομπς (Steven Paul Jobs, γενν. 24 Φεβρουαρίου 1955) ήταν μια από τις πιο γνωστές προσωπικότητες στον χώρο της τεχνολογίας, ένας εκ των δύο συνιδρυτών, πρώην πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλός της Apple και πρώην πρόεδρος της Pixar (μέχρις ότου εξαγοράστηκε από τη Disney, στης οποίας το Διοικητικό Συμβούλιο διατηρούσε θέση και της οποίας ήταν ο μεγαλύτερος μέτοχος). Έχει χαρακτηριστεί ως οραματιστής στον χώρο των υπολογιστών και πολλές ιδέες του άλλαξαν των τρόπο που οι καταναλωτές χρησιμοποιούν την ψηφιακή τεχνολογία. Ήταν από τους πρώτους που συνέλαβαν την ιδέα του οικιακού προσωπικού υπολογιστή.

Η ιδέα της εμπορικής εκμετάλλευσης της δουλειάς του δεύτερου ιδρυτή της Apple, Στηβ Bόζνιακ, ήταν δική του και η αρχική οικονομική επιτυχία της Apple στα τέλη της δεκαετίας του 1970 με τους υπολογιστές Apple I και II καθώς και μέχρι τα μέσα της επόμενης δεκαετίας, με τον υπολογιστή Macintosh, οφείλονται σε μεγάλο βαθμό στην επιχειρηματική του ικανότητα. Παρ'όλα αυτά, ο σκληρός τρόπος διαχείρισης καθώς και κάποιες ριζοσπαστικές, οικονομικά ριψοκίνδυνες ιδέες και ο αυταρχικός τρόπος αντιμετώπισης των στελεχών κορυφώθηκαν το 1985 σε μια διαμάχη με τον τότε διευθύνων σύμβουλο της εταιρίας και πρώην στέλεχος της Pepsi, John Sculley και την απομόνωση και την μετέπειτα αποχώρησή του από την εταιρία. Το 1986 ίδρυσε την εταιρεία NeXT, μια εταιρία που αρχικά επικεντρώθηκε στην ανάπτυξη ακριβών υπολογιστών/σταθμών εργασίας. Παρότι αποτυχημένη εμπορικά, η NeXT συνέχισε να επιχειρεί μέχρι και τα μέσα της δεκαετίας του 1990, αναπτύσσοντας και πωλώντας το λειτουργικό της NeXTSTEP (αργότερα πλατφόρμα ανάπτυξης εφαρμογών OpenSTEP). Με την αγορά της NeXT από την Apple το 1996, το NeXTSTEP αποτέλεσε τη βάση για το λειτουργικό σύστημα MAC OS X.

To 1986 o Στήβ Τζόμπς αγόρασε την εταιρεία Pixar, μέχρι τότε αυτόνομο τμήμα της Lucasfilm, εταιρίας που ανήκε στον Τζορτζ Λούκας, ο οποίος είναι παραγωγός σειράς ταινιών όπως ο Πόλεμος των Άστρων. Η Pixar γρήγορα έγινε η πλέον επιφανής εταιρία στον χώρο των κινουμένων σχεδίων βασισμένων σε γραφικά υπολογιστών. Με την Walt Disney Pictures ως διανομέα δημιούργησε σειρά ταινιών κινουμένων σχεδίων με πρώτη το Toy Story, κάτι που την έκανε γνωστή και απέφερε μεγάλα κέρδη στον Στήβ Τζόμπς. Παράλληλα το 1996, η Apple προέβη στην εξαγορά της NeXT σκοπεύοντας να χρησιμοποιήσει το λειτουργικό της σύστημα ως τη βάση για το νεο Mac OS. Η αγορά της NeXT φέρνει τον Τζομπς πίσω στην Apple αρχικά ως interim CEO και αργότερα ως τον CEO και πρόεδρο του ΔΣ, θέση που διατηρεί μέχρι σήμερα.

Η επιστροφή του Στηβ Τζόμπς στην Apple θεωρήθηκε κρίσιμης σημασίας για την επιβίωση της εταιρίας. Μέσα σε λίγα μόλις χρόνια και με την αναδιάρθρωση των προϊόντων και τμημάτων της, όπως για παράδειγμα τη κατάργηση του Apple Newton, την συγχώνευση των υπολογιστών Macintosh σε δύο σειρές και την εξασφάλιση της επένδυσης $100 εκ. από τη Microsoft και τη σύναψη συμφωνίας μεταξύ των δυο εταιριών σχετικά με τη συνεχιζόμενη υποστήριξη της πλατφόρμας Macintosh για 5 χρόνια, η Apple γίνεται ξανά κερδοφόρα.

Το 1998 λανσαρίστηκαν οι πολύχρωμοι και αξιόπιστοι iMac Και τα iBook. Στον χώρο των πολυμέσων ο iMac ήταν ανώτερος από το IBM PC και εταιρείες όπως η Adobe και Macromedia συνείσφεραν στην επιτυχία του παρέχοντας προγράμματα πολυμέσων γι αυτόν. Αν και οι χρήστες των Mac θέλουν παραδοσιακά να παραμένουν αποστασιοποιημένοι από τα ΙΒΜ PC και τα Microsoft Windows, o Στηβ δεν ακολούθησε αυτή την γραμμή.

Ιδιαίτερα σημαντική, επιχειρηματικά, ήταν η κίνηση της Apple στον χώρο της μουσικής. Ο Τζομπς, αντιλαμβανόμενος την επανάσταση του Ίντερνετ και της ψηφιακής μουσικής, δημιούργησε το 2001 το iPod. Δύο χρόνια αργότερα, το 2003, και με δεδομένη την επιτυχία του iPod, η Apple μπήκε δυναμικά στον χώρο της διανομής μουσικής μέσω του διαδικτύου και του iTunes Music Store (iTMS).

Παρά τις διαψεύσεις σχετικά με την ανάπτυξη κινητού τηλεφώνου από τον Στηβ Τζόμπς, στις αρχές του 2007 η Apple μπήκε στην αγορά των κινητών τηλεφώνων με την παρουσίαση του iPhone, μιας συσκευής που γρήγορα κατέκτησε μεγάλο μέρος της αγοράς κινητών τηλεφώνων στις ΗΠΑ και διατίθεται επισήμως και σε αρκετές Ευρωπαϊκές χώρες.

Τον Ιανουάριο του 2010 ο Τζομπς παρουσίασε το iPad. Κατά το Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς του απονεμήθηκε ο τίτλος του «προσώπου της χρονιάς» από τη βρετανική οικονομική εφημερίδα Financial Times.

Το καλοκαίρι του 2011 παραιτήθηκε από διευθύνων σύμβουλος της Apple για λόγους υγείας.
Πηγή: ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ / adslgr.com

Έφυγε στα 84 ο Θανάσης Βέγγος

Πέθανε σήμερα το πρωί, Τρίτη 3/5/2011, σε ηλικία 84 ετών ο πιο «καλός» άνθρωπος της Ελλάδας ο ηθοποϊός Θανάσης Βέγγος. Ο σπουδαίος κωμικός του θεάτρου και του κινηματογράφου άφησε την τελευταία του πνοή στον Ερυθρό Σταυρό, όπου νοσηλευόταν τον τελευταίο περίπου ένα μήνα.

Γεννήθηκε στο Νέο Φάληρο, στις 29 Μαΐου του 1927 από το Βασίλη και την Ευδοκία Βέγγου, των οποίων ήταν και το μοναδικό παιδί. Ο πατέρας του ήταν δημόσιος υπάλληλος, εργαζόταν στην Εταιρεία Ηλεκτρισμού και ήταν ήρωας της αντίστασης. Μετά τον πόλεμο εκδιώχθηκε από την δουλειά του, εξαιτίας των πολιτικών του φρονημάτων. Γεγονός που προκάλεσε σοβαρό οικονομικό πρόβλημα στην οικογένεια του Θανάση και ο ίδιος αναγκάστηκε για πολλά χρόνια να ασχολείται με επεξεργασίες δερμάτων, ενώ παράλληλα έκανε διάφορα μικροθελήματα στη γειτονιά του.
Κατά τα ταραγμένα χρόνια του εμφύλιου υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία ως εξόριστος στην Μακρόνησο και όταν απολύθηκε έκανε διάφορες δουλειές για τα προς τα ζην.
Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος και ο Παντελής Βούλγαρης βρήκαν στο πρόσωπο του τον αρχετυπικό άνθρωπο του λαού που σε μεγάλη ηλικία πια και έχοντας ταλαιπωρηθεί στο νεανικό του βίο γίνεται σοφός.
Ο Θανάσης Βέγγος δεν σπούδασε υποκριτική, υπήρξε αυτοδίδακτος. Το 1959 πήρε άδεια ασκήσεως επαγγέλματος ηθοποιού όχι από Σχολή αλλά ως εξαιρετικό ταλέντο με εξετάσεις σε ειδική επιτροπή. Η πρώτη του θεατρική παράσταση ήταν στην επιθεώρηση «Ομόνοια πλατς πλουτς», δίπλα στους Νίκο Ρίζο και Γιάννη Γκιωνάκη, την ίδια χρονιά.
Στη συνέχια συνεργάστηκε κυρίως με τον σκηνοθέτη Πάνο Γλυκοφρύδη και ανέπτυξε τον τύπο του νευρικού, αεικίνητου ανθρώπου, που τον καθιέρωσε, και αρχίζει να γίνεται δημοφιλής. Έγινε ιδιαίτερα αγαπητός στο ελληνικό κοινό με ταινίες όπως "Ψηλά τα χέρια", "Χίτλερ", "Μην είδατε τον Παναή", "Ζήτω η τρέλα", "Πολυτεχνίτης και ερημοσπίτης". Η στενή σχέση του με τον σκηνοθέτη Ντίνο Κατσουρίδη τον οδηγεί στον θρίαμβο στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, το 1971 με την ταινία "Τι έκανες στον πόλεμο, Θανάση;". Κοινό και κριτική τον αποθεώνουν και αποσπά το βραβείο Α΄ανδρικού ρόλου. Έναν χρόνο μετά, ο ρόλος του στην ταινία "Θανάση, πάρε το όπλο σου!" του χαρίζει ένα ακόμη βραβείο Α΄ανδρικού ρόλου. Τη δεκαετία του '80 αποσύρεται από το σινεμά και κάνει λίγες βιντεοταινίες.
Στο Μακρονήσι γνωρίστηκε με τον Νίκο Κούνδουρο, που του χάρισε τον πρώτο του κινηματογραφικό ρόλο στην "Μαγική Πόλη". Συμμετείχε σε ταινίες-σταθμούς για το ελληνικό σινεμά, όπως: "Δράκος", "Ποτέ την Κυριακή", "Κορίτσι με τα μαύρα", "Διακοπές στην Αίγινα", "Ηλίας του 16ου" "Μανταλένα". Λίγα χρόνια αργότερα ο "Πράκτωρ Θου βου" μετατρέπει τον Βέγγο σε λαϊκό ήρωα μέσα από πολλές ταινίες με μεγάλη εισπρακτική επιτυχία, την εποχή που ο κινηματογράφος αποτελούσε την μόνη φθηνή ψυχαγωγία για τον ευρύ κοινό.
Συνολικά είχε παίξει σε 126 ταινίες, σε 52 από τις οποίες ως πρωταγωνιστής και είχε σκηνοθετήσει (πρωταγωνιστώντας ταυτόχρονα) ακόμη επτά ταινίες. Στην τηλεόραση εμφανίστηκε στις σειρές: "Αστυνόμος Θανάσης Παπαθανάσης" (ΑΝΤ1, 1990), "Έρωτας, όπως έρημος" (ΝΕΤ, 2003), "Περί ανέμων και υδάτων" (Mega, 2002), "Καθρέφτη, καθρεφτάκι μου" (ΑΝΤ1, 2006), "Βεγγαλικά" (ΕΡΤ) και "Η Θεσσαλονίκη της νοσταλγίας μας" (ΕΤ3, 2009).
Παντρεύτηκε την Ασημίνα Βέγγου με την οποία απέκτησε δυο γιούς και έζησε μαζί της μέχρι το τέλος της ζωής του.
►Δείτε την εκπομπή Τ' Αστέρια Λάμπουν Για Πάντα για τον Θ. Βέγγο από το αρχείο της ΕΡΤ.
Πηγή: ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Πέθανε ο ήρωας Απόστολος Σάντας

Ένα μήνα πριν από τη συμπλήρωση 70 χρόνων από το κατέβασμα της σημαίας με τη σβάστικα από την Ακρόπολη και παραμονή της εργατικής Πρωτομαγιάς, έφυγε σήμερα, 30 Απριλίου 2011, από τη ζωή σε ηλικία 89 ετών ο Απόστολος Φιλίππου Σάντας.

Ο Λάκης Σάντας έγινε γνωστός στο πανελλήνιο όταν τη νύχτα της 30ης προς 31ης Μαΐου του 1941, κατέβασε μαζί με τον Μανώλη Γλέζο τη χιτλερική σημαία από τον ιερό βράχο της Ακρόπολης.
Εξιστορώντας το εγχείρημα υποστολής της σημαίας στον Ηλία Πετρόπουλο, που δημοσιεύτηκε στην Ελευθεροτυπία στις 31 Μαΐου 1993, ο Λάκης Σάντας είχε πει: "Κι έξαφνα ένα δειλινό που ήμαστε στο Ζάππειο και ο ήλιος έγερνε λούζοντας τον ορίζοντα με εκείνα τα χρώματα που μόνο ο αττικός ουρανός έχει, τα μάτια μας γύρισαν στον βράχο της Ακροπόλεως. Μέσα στο υπέροχο φόντο της δύσης σταθήκαμε και κοιτούσαμε. Και τότε... το βλέμμα μας έπεσε πάνω στη σημαία τους που υπερήφανα κυμάτιζε ψηλά-ψηλά και η βαριά σκιά της πλάκωνε καταθλιπτικά όλη την Αθήνα, όλη την αττική γη. Να τι πρέπει να τους κάνομε! Ήρθε η σκέψη σαν σπίθα. Να τους την πάρουμε. Να την γκρεμίσουμε και να την ξεσχίσουμε και να πλύνουμε έτσι τη βρωμιά από τον Ιερό Βράχο. Την είχαν στήσει αυτήν την ίδια την πολεμική τους σημαία οι Ναζί θριαμβευτικά ως τότε στη Βαρσοβία, στη Βιέννη, στην Αμβέρσα, στη Νορβηγία, στο Παρίσι και στο Βελιγράδι και απειλούσαν να τη στήσουν σε όλο τον κόσμο τότε. Μα εδώ είναι Ελλάδα. Είναι η μικρή χώρα που απ' αυτή ξεπετάχτηκε η φλόγα του Πολιτισμού. Είναι η χώρα που δίνει το παράδειγμα πάντα στις κρίσιμες στιγμές της Ιστορίας".
Ο Απόστολος Σάντας με καταγωγή από τη Λευκάδα, γεννήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου του 1922 στην Πάτρα.
Πάντοτε ιδεολόγος και σεμνός έλεγε: "Δεν κυνηγάω ποτέ τη δημοσιότητα γιατί θεωρώ ότι έχει εξευτελιστεί το ζήτημα πάρα πολύ. Την αντίσταση δεν την κάναμε μόνο εμείς, έχουν σκοτωθεί χιλιάδες παλικάρια, γυναίκες και άνδρες, "ανώνυμοι"".
Ο Σάντας ήρθε στην Αθήνα μαζί με την οικογένειά του το 1934. Το 1940 τελείωσε το γυμνάσιο και αμέσως εισήχθη στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, από την οποία αποφοίτησε μετά την απελευθέρωση της χώρας.
Το 1942 εντάχθηκε στο ΕΑΜ και στη συνέχεια στην ΕΠΟΝ για να καταλήξει στο βουνό με τον ΕΛΑΣ όπου συμμετείχε σε πολλές μάχες και τραυματίσθηκε το 1944.
Η δράση του είναι αδιάκοπη και το 1946 εξορίζεται στην Ικαρία, το 1947 φυλακίζεται στην Ψυττάλεια και το 1948 εστάλη στη Μακρόνησο. Από εκεί κατάφερε να ξεφύγει για να καταλήξει στην Ιταλία και στη συνέχεια στον Καναδά, όπου θα ζήσει έως και το 1962. Στην Ελλάδα επέστρεψε το 1963.
Όσον αφορά στο κατέβασμα της ναζιστικής σημαίας τον Μάιο του 1941,ο Λάκης Σάντας αναφέρεται εκτενώς, εκφράζοντας τις σκέψεις του για εκείνη τη νύχτα που καθόρισε τη υπόλοιπη ζωή του, στο βιβλίο του, που εκδόθηκε το Σεπτέμβριο του 2010 από τις εκδόσεις Βιβλιόραμα με τίτλο «Μια νύχτα στην Ακρόπολη... μνήμες από μία σπουδαία εποχή».
Λέει ο Σάντας στην αρχή του βιβλίου: «Σε κάποιο βιβλίο του Κίπλινγκ, ή της Περλ Μπακ - δεν θυμάμαι τώρα ακριβώς πότε και πού - διάβασα ότι οι γέροι Κινέζοι, όταν γεννιέται ένα καινούργιο εγγόνι τους, πηγαίνουν στο νεογέννητο και του εύχονται να ζήσει τη ζωή του σε ενδιαφέρουσες και σπουδαίες εποχές. Αυτό ακριβώς συνέβη σε μένα και τους συνομήλικούς μου Έλληνες. Ζήσαμε σε πολύ ενδιαφέρουσες και σπουδαίες εποχές... Σε αυτά τα χρόνια, όλοι μαζί οι Έλληνες και Ελληνίδες, της λεγόμενης γενιάς του '40, ανεβάσαμε την Ελλάδα και τον ελληνικό λαό ψηλά και γράψαμε ιστορία».
Η οικογένειά του ευχαριστεί θερμά τον διευθυντή, τους γιατρούς και τους νοσηλευτές του Κέντρου Αναπνευστικής Ανεπάρκειας στη Μονάδα Αυξημένης Φροντίδας (Μ.Α.Θ.) του νοσοκομείου "Σωτηρία", που έκαναν ό,τι ήταν δυνατόν για να τον σώσουν.
►Δείτε το ντοκιμαντέρ «Τη νύχτα που κατέβηκε η σβάστικα» (1997) από το αρχείο της ΕΡΤ.
►Δείτε την εκπομπή του Φ. Γερμανού για τον Μ. Γλέζο και τον Α. Σάντα από το αρχείο της ΕΡΤ.
►Δείτε την εκπομπή Νυχτερινός Επισκέπτης για τον Α. Σάντα από το αρχείο της ΕΡΤ.
Πηγή: ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ